Νοσταλγία, του Τσαμπίκου Σπάθα

18.10.2015

 

 

A39

Ήθελες να δεις έστω λίγο ακόμα,

καρτερικά πως άραγε μπορείς

και ζεις τόσα χρόνια;

Κρύβεσαι μέσα στους καιρούς,

σε γδέρνουνε οι συλλογισμοί σου.

Ήτανε τότε λάθος ή σωστό;

Ήθελες να φύγεις, πνίγηκες στην σιωπή

άλλοθι το λέγανε που το είχες σαν παιδί.

Τώρα κοιτάς και μέσα σου θεούς κι αγγέλους καταριέσαι.

Τα λάθη αυτά σε χτίσανε. Απαντάς,

Μα άξιζε τον κόπο;

Ήταν καιρός της θάλασσας,

φεγγάρι στολίστηκε η μνήμη,

εκεί στην άκρη του γιαλού

συνάντησες την νύμφη.

Πως τώρα μυαλό μου, μου δίνεις τόσα;

Πριν δεν θυμόμουνα καλά μα τώρα

όλα μια εικόνα.

Περαστικούς σταματάς και σκέπτεσαι.

Μ’ όλους αυτούς πως αντέχω;

Μα αυτήν εδώ την αγαπάς

κι ας περάσαν χρόνια, μήνες

ήθελες να την δεις κι ας ξέχασε,

ήθελες να σε δει κι ας μην σε γνώριζε

μέσα από τα άσπρα γένια.

Πόσα ακόμα στολίδια θα κουβαλάς ψυχή;

Και γλυκά τις παλιές μνήμες μου θυμίζεις…

 

_

γράφει ο Τσαμπίκος Σπάθας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    […Ήθελες να φύγεις, πνίγηκες στην σιωπή

    άλλοθι το λέγανε που το είχες σαν παιδί….]

    Δυνατοί στίχοι!!Μπράβο σας!!

    Απάντηση
  2. tsabikos

    Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά λόγια και για την ένθερμη υποδοχή σας!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου