Νοσταλγία, του Τσαμπίκου Σπάθα

18.10.2015

 

 

A39

Ήθελες να δεις έστω λίγο ακόμα,

καρτερικά πως άραγε μπορείς

και ζεις τόσα χρόνια;

Κρύβεσαι μέσα στους καιρούς,

σε γδέρνουνε οι συλλογισμοί σου.

Ήτανε τότε λάθος ή σωστό;

Ήθελες να φύγεις, πνίγηκες στην σιωπή

άλλοθι το λέγανε που το είχες σαν παιδί.

Τώρα κοιτάς και μέσα σου θεούς κι αγγέλους καταριέσαι.

Τα λάθη αυτά σε χτίσανε. Απαντάς,

Μα άξιζε τον κόπο;

Ήταν καιρός της θάλασσας,

φεγγάρι στολίστηκε η μνήμη,

εκεί στην άκρη του γιαλού

συνάντησες την νύμφη.

Πως τώρα μυαλό μου, μου δίνεις τόσα;

Πριν δεν θυμόμουνα καλά μα τώρα

όλα μια εικόνα.

Περαστικούς σταματάς και σκέπτεσαι.

Μ’ όλους αυτούς πως αντέχω;

Μα αυτήν εδώ την αγαπάς

κι ας περάσαν χρόνια, μήνες

ήθελες να την δεις κι ας ξέχασε,

ήθελες να σε δει κι ας μην σε γνώριζε

μέσα από τα άσπρα γένια.

Πόσα ακόμα στολίδια θα κουβαλάς ψυχή;

Και γλυκά τις παλιές μνήμες μου θυμίζεις…

 

_

γράφει ο Τσαμπίκος Σπάθας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    […Ήθελες να φύγεις, πνίγηκες στην σιωπή

    άλλοθι το λέγανε που το είχες σαν παιδί….]

    Δυνατοί στίχοι!!Μπράβο σας!!

    Απάντηση
  2. tsabikos

    Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά λόγια και για την ένθερμη υποδοχή σας!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου