Ξεχασμένα Όνειρα, της Ελένης Ιωαννάτου

Δημοσίευση: 4.07.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Κοίτα το σπουργίτι στα μάτια.

Πες του σ' αγαπώ.

Αύριο το κλαδί δεν θα έχει αίμα.

Μην φοβηθείς.

Μην αρνηθείς.

 

Τη γη αγκάλιασε.

Ένα ακορντεόν ανατριχιάζει.

 

Φυλάξου απ' το δίκοπο δάκρυ του χειμώνα.

Είναι νωρίς να αγκιστρώσεις την ανατολή.

 

Ψηλά τα γεράνια

γέρνουν στη δροσιά.

Σκαρφαλώνουν οι παλάμες.

Κλαίνε τα πουλιά.

Μεθυσμένα ταξίδια

σε άβουλα τερτίπια.

Χαμένα αρώματα

σε σελίδες περασμένου ιδανικού.

Χειραψίες λερωμένης χαραυγής.

Δεν έχουν μάτια τα μπαλκόνια.

Ανείπωτα γράμματα αφηγούνται.

Διαβάτες ξεχασμένης ιστορίας.

Δεν βάδισαν ποτέ.

Δεν είδαν την καρδιά τους.

Δεν βρήκαν τα φτερά τους.

 

Το άπειρο μας περιμένει.

Να στολίσουμε την περιπέτειά μας

που φοβήθηκε να ζήσει,

που αρνήθηκε να ανθίσει.

 

Τι περιμένει η νύχτα;

Να ντυθεί Ελπίδα.

Αλλαγή.

 

Ίσως...

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Το άπειρο μας περιμένει.
    Να στολίσουμε την περιπέτειά μας
    που φοβήθηκε να ζήσει,
    που αρνήθηκε να ανθίσει.

    Στο ίδιο μοτίβο του συγκινησιακά
    φορτισμένου λυρισμού, των έντονων
    εικόνων, του λόγου του θρυμματισμένου και
    χειμαρρώδους, ανταύγασμα ανάλογης
    ψυχικής έντασης και ορμής!

    Χαίρομαι για την διαρκή πρόοδο
    της ποίησής σου Ελένη!

    Καλημέρα!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Αγαπητέ Παναγιώτη με συγκινούν τα υπέροχά σου λόγια!!!
      Χαίρομαι ιδιαιτέρως που πιστεύεις ότι υπάρχει εξέλιξη!!
      Τιμή μου!!!

      Σ’ ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου!!!

      Να είσαι πολύ καλά!!

      Καλό σου βράδυ!!!

      Απάντηση
  2. drmakspy

    όπως πάντα λυρική, ευαίσθητη αλλά και εύγλωττη… Κατανοητή… Είπα κάτι εγώ…. και εξακολουθεί να ισχύει…

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Σπύρο μου σ’ ευχαριστώ από καρδιάς!!
      Με χαροποιούν τα όμορφα λόγια σου!!!

      Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις!!!

      Απάντηση
  3. D.T.

    Έξοχο, πουλάκι μου!Ειλικρινές σαν αινιγματικό μειδίαμα,επιδέξιο σόλο καρδιακών παλμών,εύγε!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Σας ευχαριστώ από την απόκρυφη μελωδία της ψυχής μου!!!
      Με συγκινήσατε πάρα πολύ με αυτά τα λυρικά σας λόγια!!!

      Να είστε πολύ καλά!!!
      Καλό σας βραδύ!!

      Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου χαίρομαι που βρίσκεις όμορφο αυτό το ποίημα!!

      Σ’ ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου!!!
      Καλό σου βράδυ!!!

      Απάντηση
  4. Triantafyllou Roula

    Φυλάξου απ’ το δίκοπο δάκρυ του χειμώνα.

    Είναι νωρίς να αγκιστρώσεις την ανατολή.
    Εξαιρετικό το ποίημα σας!

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Ελένη πάλι διαβάζοντας σε ρίγη με συν επήραν..αυτή η πένα σου ραγίζει τα εντός κάθε αναγνώστη.
    …να σαι πάντα καλά..για να σε διαβάζουμε

    Απάντηση
  6. Σουλελε χριστίνα

    Γεμάτο λυρισμό και ευαισθησία. Μπράβο Ελένη!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου