Ξημερώνει αργά

20.10.2016

meta_tis_10_moon

Αγγίζω τα κρύα φύλλα της φτέρης κι ανακαλύπτω
τα ίχνη ενός γατιού που ελαφροπάτησε
στο χώμα του δρόμου
κάτω
απ’ το γεμάτο φεγγάρι·

ξημερώνει αργά·
η πόλη ζητά τον θόρυβό της και τον κατευναστικό ήλιο
για να κάνει το αίμα της να κινηθεί.

Στο κοιμητήριο οι νεκροί είναι αδιάφοροι για κάθε γήινο αποτέλεσμα·
κάτω από το χώμα αδειάζουν το λάδι της σιωπής σ’ έναν βωμό μυστικό που γίνονται χοές επάνω του από τον αυτοκράτορα του σκότους και παρακαλούν για καλό κατευόδιο.

Θέλουν να βγουν σαν αστροναύτες της Ιδέας τους έξω απ’ τον πλανήτη..

 

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου