Select Page

Ξημερώνει αργά

Ξημερώνει αργά

meta_tis_10_moon

Αγγίζω τα κρύα φύλλα της φτέρης κι ανακαλύπτω
τα ίχνη ενός γατιού που ελαφροπάτησε
στο χώμα του δρόμου
κάτω
απ’ το γεμάτο φεγγάρι·

ξημερώνει αργά·
η πόλη ζητά τον θόρυβό της και τον κατευναστικό ήλιο
για να κάνει το αίμα της να κινηθεί.

Στο κοιμητήριο οι νεκροί είναι αδιάφοροι για κάθε γήινο αποτέλεσμα·
κάτω από το χώμα αδειάζουν το λάδι της σιωπής σ’ έναν βωμό μυστικό που γίνονται χοές επάνω του από τον αυτοκράτορα του σκότους και παρακαλούν για καλό κατευόδιο.

Θέλουν να βγουν σαν αστροναύτες της Ιδέας τους έξω απ’ τον πλανήτη..

 

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!