Ξύπνησε ιδρωμένος

κι άρχισε να κολυμπά

αντάμα με το ποίημα που είχε γράψει

Βουτιές αυτός βουτιές εκείνο

Πνιγμούς αυτός πνιγμούς εκείνο

 

Τόσο απερίγραπτα δοσμένοι

Τούτος στο δράμα του – να κόβεται στα δυο η ανάσα του 

εκείνο στο δικό του – ακέριο και αβύθιστο να μένει

Που οι στίχοι τους 

Απαίσια νεροπλύματα

Σαπίζαν τα λαρύγγια τους

 

Κι αδοκίμαστοι ξεραίνονταν

Κάτω από ήλιους σκοτεινούς 

Αποσιωπήσεων.

 

γράφει ο  Γιώργος Κουλιανός