«Οδοντωτή μνήμη» της Ευριδίκης Νικήτα

29.02.2016

σχόλια

Ευρυδίκη Νικήτα
Οδοντωτή μνήμη


Νουβέλα
Εκδόσεις Ιωλκός


Στην εξαιρετική νουβέλα Οδοντωτή μνήμη της πρωτοεμφανιζόμενης συγγραφέα Ευρυδίκης Νικήτα παρουσιάζονται δύο αλληλοσυνδεόμενες ιστορίες εξάρτησης. Δύο παράλληλες, όχι χρονικά αλλά συναισθηματικά, ιστορίες ζωής. Ίσως και αγάπης, εάν η αγάπη φτάνει ως εκεί που βλέπει κανείς τα λάθη του στο πρόσωπο του άλλου ή βλέπει στο πρόσωπο αυτό τη σωτηρία από αυτά τα λάθη.

Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, κάποτε γονιών, πατέρας-θύμα του πατέρα και μητέρα-θύμα εκείνου. Ένα ζευγάρι νεαρών, άντρας-θύμα του εαυτού και κοπέλα-θύμα της μητέρας της.

Ο καιρός κυλά μέσα σε τεχνητές χαρές, δάκρυα δειλίας, αλλά και αχτίδες ελπίδας, γιατί κάποτε κάποιος χόρεψε πάνω στην μπαλαρίνα με τα κερασένια χείλη του λούνα παρκ, κάποια κολύμπησε ξέγνοιαστα σ’ ένα κυκλαδίτικο νησί, κάποιος άλλος ζωγράφιζε τα χωράφια του χωριού του και κάποια άλλη αποκοιμιόταν στο σαλόνι μυρίζοντας την πίπα του πατέρα της.

Στ’ αλήθεια, γινόμαστε αυτό που μας κάνουν οι γονείς μας;

Η Ευρυδίκη Νικήτα γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου με ειδίκευση στη δερματολογία. Από το 2005 εργάζεται ως δερματολόγος στην Αθήνα.

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Δείτε κι αυτά

Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν – Ντίνος Χριστιανόπουλος

Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν – Ντίνος Χριστιανόπουλος

_ γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιὸ πολύ, ὅμως ἡ δική σου τρυφερότητα πόσο καιρὸ ἀκόμα θὰ βαστάξει; Ὅ,τι μᾶς γλύκανε, τὸ ξέπλυνε ὁ χρόνος κι ἡ συναλλαγή, ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς χαμογέλασαν βουλιάξαν σὲ βαθιὰ...

Με ειρήνη

Με ειρήνη

Πουλί, λευκό πανάκι πλεούμενο βαρκούλα περιστέρι πετούμενο να φέρει την ειρήνη πέρα απ' το πέλαγο να δώσουμε τα χέρια αδελφοσύνης ταίρια να ενώσουμε τον κόσμο με αγαπόσχοινο να γεμίσουνε οι κάννες με γιασεμιά να μην κλαίνε πια οι μάνες για τα παιδιά οι πατρίδες να...

Πόρτο Λεόνε, της Μαίρης Κόντζογλου (Σκουριά και χρυσάφι #2)

Πόρτο Λεόνε, της Μαίρης Κόντζογλου (Σκουριά και χρυσάφι #2)

Η οικογένεια Βαμβακά έχει αρχίσει να παίρνει τον δρόμο της, με τα εμπορικά στη Χαλκίδα και τον Πειραιά μα κυρίως με την ποτοποιία που αρχίζει να αναπτύσσεται να τους αποφέρει κέρδη και κύρος. Η αστική τάξη αρχίζει να διαμορφώνεται, το εμπόριο να αναπτύσσεται, νέες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου