Οδός μητρός και άλγους, της Καλλιόπης Δημητροπούλου

21.09.2015

(Στη μάνα της εμπόλεμης Συρίας)

Τουρκικά παράλια 3/9/2015

 

"Σύννεφο είναι θα περάσει"
μας έλεγες μαμά
και σταύρωνες τα χέρια
για να κρύψεις το τρέμουλο του φόβου
και διάβηκε το σύννεφο μαμά
και ρεμετζάρει ασύστολα η καταιγίδα
μούσκεψε ο βράχος στο λαγούμι του
και λάσπωσε τα ίχνη της η μέρα
οι μοίρες οξειδώθηκαν
στην αγκαλιά του μπλε
κι άλλαξε χρώμα ο ουρανός
δάνειο στης θάλασσας το άγριο ρήγμα
κι απ' την αντένα της ψυχής μας
χάθηκε το στίγμα
κι η ρότα του Οδυσσέα
ναυαγός λησμονημένος
βγήκε η αρμύρα στη στεριά
ρεφόρτσο η καταιγίδα
τριμάρουμε νυχθημερόν
με τις μεζούρες ράβοντας γκρίζα πανιά
σουρούπωσαν κι οι ώρες
μα δεν αποκοιμήθηκαν τα κήτη
κι αλλάζει χρώμα η πληγή
απ' της αφόρμησης το ρίγος
και οι θαλασσογλάροι από ψηλά
με τ' αλμυρό τους δάκρυ
ελεγειακά ακροπατούν
στου κοσμοχαλασμού το μένος
"Όρτσα" φουσκώνουν τα πανιά
μίλια στα αραδοκύματα πικρός ο ιδρώτας
και η κραυγή του φάρου ρεσάλτο στη ζωή μας

"Πρόσω ολοταχώς"
μας φώναζες μαμά και
"δια θαλάσσης καβατζάρουν οι γενναίοι"

Περπατήσαμε στην ατραπό του πόνου
εσύ μπροστά κι εμείς στην άβυσσο
σκούριασαν οι κάβοι στο γιαπί
κόμπους το καραβόσχοινο νετάρει

και η φωνή μας κόμπος...
Μα δε μας μίλησες ποτέ γι' αδιάβροχο μαμά
μήτε για γοργόνες στου ταξιδιού τις πλεύσεις

Αϊλάν

 

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου

 

ρεμεντζάρω: δένω σταθερά
τριμάρω: ρυθμίζω τα πανιά
ρεφόρτσο: δυνάμωμα
καβατζάρω: ξεπερνώ
νετάρω: ξεμπερδεύω

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Υπό κώδωνα

Υπό κώδωνα

Φίλη αγαπημένη μου, Ξέρω, θα στενοχωρηθείς με αυτά που θα σου γράψω, αλλά πρέπει κάπου να τα πω, γι’ αυτό δεν είναι οι φίλοι; Έχεις υγιή αφτιά και μυαλό ευρύ και θα με βοηθήσεις, το νιώθω. Αγάπη μου, λόγω της εγκυμοσύνης μου ο καλός μου ο Αντρέας με έχει θέσει υπό...

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Παραπολιτικά – κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου   «Ιστορία της Μακεδονίας» του κορυφαίου, ελληνιστή καθηγητή Nicholas G.L. Hammond. Το Σάββατο ο έβδομος τόμος. 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός για την θεατρική παράσταση «Μπαμπά μη ξαναπεθάνεις Παρασκευή» Το CD...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Την βρήκα σε έναν σωρό από σκουπίδια. Μια μικρή, λυπημένη κούκλα με τα μάτια κλειστά, το χέρι της να κρέμεται, τα μαλλιά της ακόμα μακριά αλλά αδύναμα και μπερδεμένα. Θα ήθελε να τη χτενίσεις. Είχε ένα όμορφο φόρεμα κάποτε με έναν ροζ φιόγκο. Δεν μπόρεσα να βρω τα...

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Παππού μου, γεια σου. Ο Τζουνέιντ είμαι. Ήθελα καιρό να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα πώς να στείλω το γράμμα. Τώρα βρήκα έναν καλό κύριο, Μπάμπη τον λένε, που ήρθε μια μέρα στον καταυλισμό κι έφερε σοκολάτες στα παιδιά και μου υποσχέθηκε ότι θα στο στείλει αυτός. Είμαστε...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η μαριονέτα

Αγαπημένη μου Ανθή, Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε,...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η κλωστή

Αγαπημένε μου, Έπιασε ψύχρα. Δεν σου έραψα ακόμα εκείνα τα κουμπιά, που λείπουν απ’ το πουκάμισό σου. Τα πρώτα δύο να σου φυλάνε το στέρνο. Κρέμασα με την κλωστή λίγη καρδιά στον τοίχο. Ένα μικρό της κομμάτι. Τα υπόλοιπα στέκουν σιωπηλά και σιγοκαίνε μες στη στάχτη...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Κουλιανός Γεώργιος

    Όμορφη ποίηση.

    Απάντηση
  2. polavakirli

    Συγκίνηση κι ανθρωπιά κατακλύζουν το λόγο σου Καλλιόπη!!!!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτό θα πει ομορφιά στην ποίηση. Να βουρκώνεις επειδή κάποιος χειρίζεται τόσο επιδέξια τις λέξεις που ζωγραφίζουν τούτα τα συσσωρευμένα συναισθήματα πολλών από εμάς…

    Απάντηση
  4. Litsa Dimitropoulou

    Όμορφα λόγια αποδοχής της γραφής μου! Πολλά ευχαριστώ! Μακάρι οι γραφές μας να μπορούσαν να αποτρέψουν τις τραγωδίες στα απόνερα του Αιγαίου…που δυστυχώς συνεχίζονται..

    Απάντηση
  5. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Καλλιόπη, συγχαρητήρια θερμά!

    Λυρική και γι᾽ αυτό ιδιαίτερα συναισθηματική
    η ποιητική αποτύπωση μιας τραγικής κατάστασης!

    Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Πραγματικά υπέροχη ποίηση!!!!!!Εξαιρετική!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου