Οι γκριζάνθρωποι

Δημοσίευση: 4.03.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Ήταν η ώρα περασμένη. Τα φώτα της μικρής πόλης καθρεφτίζονταν στα νερά του λιμανιού και όπως κάθε βράδυ οι άνθρωποι έκοβαν βόλτες στην προκυμαία, καμιά φορά έκαναν και μικρές στάσεις για να χαιρετήσουν κάποιον γνωστό που έτυχε να βρεθεί μπροστά τους ή για να πάρουν πόζα και να φωτογραφηθούν μπροστά από την πολυτελή θαλαμηγό που βρισκόταν για λίγες μόνο μέρες στο λιμάνι. Τα πάντα φαίνονταν φυσιολογικά, τίποτα δεν προμήνυε πως κάτι θα συμβεί.

Δυο φιγούρες μόνο κλέβουν την παράσταση, κεντρίζουν τα βλέμματα, είναι οι άνθρωποι με τα γκρι, βαμμένοι σε γκρίζες αποχρώσεις. Ανταλλάσσουν πού και πού καμιά κουβέντα μεταξύ τους, γρήγορες ματιές και καμιά χειρονομία απ’ αυτές που δε χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις. Όταν τους πλησιάζει κανείς, αρχίζουν να λένε κάτι ακατανόητα λόγια, να κουνούν τα καπέλα τους και μετά τους πιάνουν ασταμάτητα γέλια. Αποσυντονίζουν τους περαστικούς, λες και το κάνουν σκόπιμα.

Η νύχτα κυλούσε και κάποια στιγμή οι γκριζάνθρωποι κρατώντας ένα μεγάφωνο άρχισαν να μιλάνε, να λένε πως απόψε είναι η νύχτα, η δική τους νύχτα.

Τότε, ήρθαν κι άλλοι γκριζάνθρωποι και ένωσαν τα χέρια τους και δεν άφησαν κανέναν να περάσει. Έστησαν μια γιορτή, εμφανίζοντας γκρι μπαλόνια με συνθήματα και μετά τα έσπαγαν, φωνάζοντας ότι θα το κάνουν πιο συχνά, θα σπάνε καθετί που γκριζάρει την πόλη τους.

Λίγοι διαμαρτυρήθηκαν, οι περισσότεροι το διασκέδασαν. Εξάλλου ήταν μια ξεχωριστή νύχτα, μια νύχτα που καθιερώθηκε να συμβαίνει μια φορά το χρόνο, στη μικρή τους πόλη, μια νύχτα που κυριαρχούν οι γκριζάνθρωποι!

 

_

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, μα σε εμένα οι θόρυβοι του δρόμου, μεγάλοι ή μικροί, στην όποια ώρα της μέρας ή της νύχτας μου, μού κρατούν μιαν ιδιότυπη συντροφιά. Ακόμη και αυτός του απορριμματοφόρου του δήμου, είτε αυτού των 12 το βράδυ, είτε εκείνου των 6 το...

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ...Τι υπάρχει το βράδυ;Ζωή ή θάνατος;Ανυπαρξία ή ύπαρξη;Τριβή ή παθητικότητα;Παραπέτασμα ή παραδοχή;Το βράδυ επικοινωνείς με το πνεύμα σου= ΖΕΙΣΤη μέρα επικοινωνείς με τους άλλους= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣΤο βράδυ μεταμορφώνεσαι σε μύγα,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ...Τι υπάρχει το βράδυ;Ζωή ή θάνατος;Ανυπαρξία ή ύπαρξη;Τριβή ή παθητικότητα;Παραπέτασμα ή παραδοχή;Το βράδυ επικοινωνείς με το πνεύμα σου= ΖΕΙΣΤη μέρα επικοινωνείς με τους άλλους= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣΤο βράδυ μεταμορφώνεσαι σε μύγα,...

Νυχτερινή απαγγελία

Νυχτερινή απαγγελία

«Α πα πα πα, τι είναι αυτό πια με σένα βρε παιδί μου; Γλώσσα δεν έβαλες μέσα σου όλη τη νύχτα απόψε. Μα γιατί άραγε; Πρόβαρες τα καινούρια σου ποιήματα και σε ενέπνεε αυτό να το κάνεις μέχρι τα χαράματα; Έστησα μεν αυτί να ξεχωρίσω τι έλεγες αλλά στ’ αυτιά...

Νυχτερινή απαγγελία

Όταν έρχεσαι…

Όταν έρχεσαι για μένα θα το φωνάζεις. Θα λες το όνομά μου με έναν τρόπο καθηλωτικό. Όταν με ζητάς θα το έχει ζητήσει πρώτα ολόκληρο το σώμα σου. Όταν έρχεσαι για μένα δεν θα κρύβεσαι πίσω από μάσκες δειλίας και ατολμίας. Θα μου απευθύνεσαι σταράτα με τα μάτια σου να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πόπη Κλειδαρά

    Μικροί ήρωες, μικρές επαναστάσεις… για τις μεγάλες αλλαγές! Σ’ ευχαριστώ(προτιμώ τον ενικό) για το ωραίο σχόλιο.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου