τοβιβλίο.net

Select Page

Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της εγγονής

Οι μονόλογοι της οικογένειας Σαντρέ, ο μονόλογος της εγγονής

Όταν γεννήθηκα, ήμουν τόσο άσχημη, που ούτε και η μάνα μου δεν με ήθελε. Αυτά, μου τα ‘πε η γιαγιά μου η Κωστούλα, όταν πήγαινα πια στο γυμνάσιο. Είναι πολύ καλή η γιαγιά μου, αλλά ο λόγος της μπαλτάς. Όπου έπεφτε, έκοβε. Όχι ότι δεν είχε δίκιο, αλλά… δεν είχε τρόπο. Θυμάμαι, μια μέρα, την στείλαν να ειδοποιήσει τη γειτόνισσά μας, την κυρά-Κατίνα, γιατί ο άντρας της έπεσε ξαφνικά κατάχαμα στο καφενείο. Πάει ο άνθρωπος στα εβδομήντα του από καρδιά. Σαν έφτασε η γιαγιά μου στην κυρά-Κατίνα, τί της λέει, για φανταστείτε… Κατίνααα…, πέθανε ο άντρας σου καλέεε… βγες έξωωω… Το αποτέλεσμα; Έπεσε η κυρά-Κατίνα, αλλά ευτυχώς, αυτή έζησε. Έτσι λοιπόν κι εμένα μ΄ έκοψε στα δυο. Κι αναρωτιόμουνα και μονολογούσα, “είναι δυνατόν η μάνα να μην παίρνει αγκαλιά το νεογέννητο μωρό της;”. Για ποιο μητρικό φίλτρο ή για ποια μητρική αγάπη κι ένστικτα μάς μιλάνε; Ψέματααα… Κι εγώ τι έφταιγα που ήρθα σ΄αυτόν τον κόσμο, με κείνη τη σκατόφατσα; Μου λέτε; Λες και πριν έρθω, μου είπαν να διαλέξω φάτσα, να την φορέσω και να σας έρθω. Τζααα… Έκπληξηηη… βρε δε με παρατάτε λέω ‘γω; Άμα ξανάρθω, να σας έχω στο μυαλό μου, να διαλέξω κανένα καλύτερο μοντέλο. Με τον καιρό η μάνα μου με συνηθίζει. Ούτως ή άλλως, δεν είχε κι άλλη επιλογή. Ευτυχώς που ήταν και η γιαγιά μου. Αυτή της άλλαξε τη γνώμη, με τη γνωστή παροιμία, αυτή με την κουκουβάγια και τα μικρά της. Εγώ ήμουνα το μικρό και η μάνα μου η κουκουβάγια. Αααχχχ… πολύ το φχαριστήθηκα. Δεν έχω όμως παράπονο… στην πορεία, μ΄αγάπησε πολύ. Αλλά κι εγώ, δεν έμεινα με σταυρωμένα τα χέρια. Από μια μικρή και σιχαμερή κάμπια, μεταλλάχθηκα σε πολύχρωμη πεταλούδα. Αλλά και η ομορφιά έχει το τίμημά της. Χα, χα, χα…

[…]

γράφει ο Χρήστος Βαλκάνης

__

*2ο βραβείο εταιρείας τεχνών – επιστημών και πολιτισμού δήμου Κερατσινίου 2015

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

5 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δεν πήρε τυχαία το βραβείο!!! Αυτός είναι μονόλογος … μόνο που θα ήθελα να έχει και συνέχεια. Συγχαρητήρια!!! Ο λόγος σας κυλάει σαρκαστικός, τρυφερός με ασυγκράτητο χιούμορ!!!

    Απάντηση
  2. ΑΝΩΝΥΜΟΣ

    Υπεροχο!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Χείμαρρος! 🙂

    Απάντηση
  4. Christos Valkanis

    Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας…..είναι ο ένας από τους τέσσερις μονολόγους του θεατρικού μου έργου,΄΄οικογένεια Σαντρέ΄΄.Ακολουθούν σύντομα και οι επόμενοι….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος