Επιλέξτε Page

Οι πασχαλιές άνθισαν και φέτος

3.04.2016

spring_flower

Τι θεομηνία κι αυτή, Θε μου. Δύσκολη η ανηφοριά, πεδίο μάχης, θυσιαστήριο. Έκανα το σταυρό μου να κοπάσει η καταιγίδα, να λάμψει ο ήλιος. Μα τα σύννεφα, μαύρες κλωστές κινούσαν τα νήματα του φόβου στο ανέβασμα. Σε προσκυνώ ήλιε μου, δώσ' μου το φως, όπως προσκυνώ κι όλους αυτούς που χαρακώσαν την ψυχή μου. Μα εσύ κάνεις το κέφι σου και κρύβεσαι να μην ακούσεις τα παρακαλετά μου. Την αλήθεια μου την κρύβουν τα μαύρα σύννεφα. Κι εγώ ανεβαίνω την ανηφοριά και οραματίζομαι το λαμπρό σου φως. Συντροφιά μου μαύρα πουλιά που τρέμουν και φτερουγίζουν στο πέρασμά μου. Το χώμα μαύρο, οι ήχοι απ' τη μακρινή καμπάνα λυπητεροί. Κι εγώ μετράω ασταμάτητα ακόμη και τις τελευταίες σταγόνες της βροχής. Στο τέλος σώπασε η βροχή, σώπασαν τα παρακαλετά μου. Έφτασα στην κορφή του λόφου. Άλλαξα, άλλες εικόνες. Τώρα δε χορεύω στη βροχή.Να και το ουράνιο τόξο. Κουράγιο, πέρασε κι αυτό, μου γνέφει. Τα χρώματά του με κοιτάζουν και μου χαμογελούν. Και οι πασχαλιές χαμογελούσαν κι αυτές στο άγγιγμά του. Ήλιε μου ξεκουράστηκες; Μην πας αλλού, γύρνα πίσω. Βρες ξανά το φως που είναι δικό σου, ολόδικό σου. Μη σε ξεγελάει η βροχή. Τέλειωσε το πείσμα της. Ακούω τιτιβίσματα και σήμαντρα, χαρούμενους ήχους απ' την απέναντι κορφή. Τι γιορτάζουμε σήμερα; Τρέχω να πετάξω τα κουρελιασμένα, τα βρεγμένα ρούχα της ψυχής μου. Να φορέσω τα καινούρια στολισμένα με τα χρώματα του ουράνιου τόξου και κεντημένα με το φως του ήλιου. Σήμερα είναι γιορτή, μεγάλη γιορτή Γέμισε η καρδιά μου άνοιξη. Οι πασχαλιές άνθισαν και φέτος... Ήρθε η άνοιξη... Ήρθαν τα χελιδόνια...

 

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Η εναλλαγή συναισθημάτων μέσα από το πρίσμα της ψυχής….Μπράβο!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Φλεμετάκη

    Κα Πλοκαμάκη σας ευχαριστώ..

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Ένας ωραίος μονόλογος, με συναισθήματα που μας αγγίζουν όλους. Η ακροβασία ανάμεσα στη θλίψη και τη χαρά, τα βαριά σύννεφα και τον ήλιο. Μου άρεσε πολύ!

    Απάντηση
  4. Ελένη Φλεμετάκη

    Να είστε καλά Κ.Σουλελέ.Ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια……

    Απάντηση
  5. Χρύσα

    Κι εγώ στάθηκα στις αντιθέσεις. Μέσα από αυτές μπορούμε να επικοινωνήσουμε πράγματα. Ενδιαφέρον κείμενο.

    Απάντηση
  6. Ελένη Φλεμετάκη

    Χρύσα σ’ευχαριστώ…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου