Ονειροπόλος

Ονειροπόλος

woman_sea

Θάλασσα σκοτεινή και μαύρα φύκια
στολίζουν τα μαλλιά της αγάπης,
κι ούτε μια στάλα φως
στα μάτια της.
Ω! Ευτυχία που χάθηκες,
σαν τα ρολόγια
που ξέχασαν
να μετρούν τον χρόνο
κι έμειναν νεκρά
στους άχρωμους τοίχους.
Όμως, στα βάθη του απείρου
αχνοφέγγει το φως,
σαν χειμωνιάτικο λουλούδι
που ψάχνει τον μελιχρό ήλιο.
Τα χέρια που σε κράτησαν,
αυτά σ’ ελευθέρωσαν.
Σε περιμένουν πάλι.

-

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια με αγάπη για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Συνήθως είναι με ένα βιβλίο στο χέρι. Πού και πού γράφει. Έργα της υπάρχουν στον δικτυακό τόπο tovivlio.net, στα συλλογικά "ιστορίες μπονσάι" και "καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017" (εκδόσεις τοβιβλίο), αλλά και στη νουάρ ανθολογία "Τα μπλουζ της πόλης" (εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές).

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ας είμαστε ονειροπόλοι Χριστόφορε…κι ας περιμένουμε την ευτυχία αυτή να την πιάσουμε και πάλι στα χέρια μας… Καλή σου μέρα

    Απάντηση
  2. sofia25164

    Αυτή τη χαμένη ευτυχία που αφήσαμε να χαθεί μέσα στο χρόνο… αυτήν που αχνοφέγγει σαν χειμωνιάτικο λουλούδι ψάχνουμε όλοι μας!!! Πολύ όμορφο Χριστόφορε!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος