Ορίζοντας

Δημοσίευση: 29.10.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

Κοίταγα το απέραντο δειλινό
και χάθηκα στων ματιών σου
το βαθύ γαλάζιο.
Πορτοκαλί,
μωβ,
κίτρινο,
κόκκινο…

Το ξέρω.
Μελιά είναι τα μάτια σου.
Αυτό που δεν γνωρίζω,
είναι πόσο μέλι χύθηκε
απ’ τις αιώνιες κερήθρες των θεών,
για να μπορώ εγώ να τ’ αντικρίζω.

Ω Κόρες τ’ Ουρανού!
Ω Μούσες των Ανέμων!
Προστατέψτε αυτήν τη μαγική άνοιξη.
Πριν χαθεί το καλοκαίρι.

Ξέρεις…
Το ξημέρωμα,
τα πουλιά ρωτούσαν ένα δέντρο
ποια είναι η αληθινή αγάπη.
Ένα βράδυ,
το δέντρο αρρώστησε,
μαράθηκε, έσβησε.

Έμεινε όμως ένα φως.
Ήταν το αιώνιο της αγάπης άστρο.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Μην το λες πουθενά. Άστο να σε κάψει. Θα ξέρεις ότι χάνεσαι λίγο λίγο από μια αρρώστια που δεν ξέρεις τ’ όνομά της. Θα ξέρεις όμως ότι είναι μια αρρώστια, που σε κάνει όμορφο. Ομορφαίνεις και πεθαίνεις…Κι όταν θα νομίσεις ότι πέθανες… θα ‘χει τελειώσει η αρρώστια. Θα είσαι ζωντανός, μα θα είσαι και άσκημος. Θα ‘χεις φρικτά ασκημίσει. Αληθεια… αυτό είναι η αγάπη; Όποιος αγαπά δεν μπορεί να το πει. Κι όποιος δεν αγαπά, δεν το ξέρει…[…]

    Για κάποιο λόγο σήμερα…με πήγες στο Μέλιο του Λουντέμη…Αυτή η όμορφη αναζήτηση αγάπης που την περιέγραφε με ολόκληρη τη φύση…και την απλότητα μιας παιδικής ψυχής…

    Καλή σου μέρα Ελένη!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου σ’ ευχαριστώ για τα όμορφα αυτά λόγια του Λουντέμη!!!
      Πραγματικά ταιριάζει στο δικό μου ποίημα.

      Καλό σου βράδυ!!!

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    [… Έμεινε όμως ένα φως.
    Ήταν το αιώνιο της αγάπης άστρο….]

    Υπέροχο Ελένη… η αγάπη το αέναο φως που γλυκαίνει τα πάντα!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ!!!
      Μόνο η αγάπη! Αέναο φως. Ποτέ δεν σβήνει!

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  3. kostoglou Vaso

    Πολύ πολύ όμορφο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου