Ορίζοντας

29.10.2015

 

Κοίταγα το απέραντο δειλινό
και χάθηκα στων ματιών σου
το βαθύ γαλάζιο.
Πορτοκαλί,
μωβ,
κίτρινο,
κόκκινο...

Το ξέρω.
Μελιά είναι τα μάτια σου.
Αυτό που δεν γνωρίζω,
είναι πόσο μέλι χύθηκε
απ' τις αιώνιες κερήθρες των θεών,
για να μπορώ εγώ να τ' αντικρίζω.

Ω Κόρες τ' Ουρανού!
Ω Μούσες των Ανέμων!
Προστατέψτε αυτήν τη μαγική άνοιξη.
Πριν χαθεί το καλοκαίρι.

Ξέρεις...
Το ξημέρωμα,
τα πουλιά ρωτούσαν ένα δέντρο
ποια είναι η αληθινή αγάπη.
Ένα βράδυ,
το δέντρο αρρώστησε,
μαράθηκε, έσβησε.

Έμεινε όμως ένα φως.
Ήταν το αιώνιο της αγάπης άστρο.

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Μην το λες πουθενά. Άστο να σε κάψει. Θα ξέρεις ότι χάνεσαι λίγο λίγο από μια αρρώστια που δεν ξέρεις τ’ όνομά της. Θα ξέρεις όμως ότι είναι μια αρρώστια, που σε κάνει όμορφο. Ομορφαίνεις και πεθαίνεις…Κι όταν θα νομίσεις ότι πέθανες… θα ‘χει τελειώσει η αρρώστια. Θα είσαι ζωντανός, μα θα είσαι και άσκημος. Θα ‘χεις φρικτά ασκημίσει. Αληθεια… αυτό είναι η αγάπη; Όποιος αγαπά δεν μπορεί να το πει. Κι όποιος δεν αγαπά, δεν το ξέρει…[…]

    Για κάποιο λόγο σήμερα…με πήγες στο Μέλιο του Λουντέμη…Αυτή η όμορφη αναζήτηση αγάπης που την περιέγραφε με ολόκληρη τη φύση…και την απλότητα μιας παιδικής ψυχής…

    Καλή σου μέρα Ελένη!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου σ’ ευχαριστώ για τα όμορφα αυτά λόγια του Λουντέμη!!!
      Πραγματικά ταιριάζει στο δικό μου ποίημα.

      Καλό σου βράδυ!!!

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    [… Έμεινε όμως ένα φως.
    Ήταν το αιώνιο της αγάπης άστρο….]

    Υπέροχο Ελένη… η αγάπη το αέναο φως που γλυκαίνει τα πάντα!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Άννα μου σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ!!!
      Μόνο η αγάπη! Αέναο φως. Ποτέ δεν σβήνει!

      Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  3. kostoglou Vaso

    Πολύ πολύ όμορφο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου