Ουρανός

15.03.2015

 

Έτσι τελείωσε η μέρα

Έριξα μια βάρκα στο νερό

Έπλευσαν οι χαρμολύπες

Με πήραν τα κύματα

Και καθώς αλάργευα καημούς,

ατένισα ένα ακρογιάλι

Σώπασα για να θυμηθώ τα παραμυθένια μάτια της

Ψιχάλιζε η βροχή τ΄ ανείπωτα

Πλησίαζαν ανοιξιάτικες μέρες

Οι μνήμες εξορίστηκαν στα αβαθή

Στάθηκα αντίκρυ στη θάλασσα

και αχόρταγα αφουγκράστηκα τη ζωή

από τον παφλασμό των κυμάτων της.

 

_

γράφει η Ιφιγένεια Παραστατίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

    Στίχοι όμορφοι, αποκαλυπτικοί, ζεστοί, νοσταλγικοί. Παρά το ονειροπόλο ύφος της ποιήτριας και την γλυκιά θλήψη που διακατέχει την γραφή της, με τους δύο τελευταίους στίχους επικεντώνεται στην δύναμη της ζωής με αισιοδοξία!!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Δημούλτση

    Η ζωή απο κοντά, απο μακριά και απο μέσα…οπώς την βιώνουμε όλοι, μέσα απο την μοναξιά και τις προσωπικές οπτασίες μας… Ονειροπόλο, ονειρικό. Σ’ευχαριστούμε πολύ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου