Ο άγνωστος παράγοντας Χ

12.08.2021

Παιδί μοναχό του, ανέκφραστο,

κάθεται στ’ άψυχο οδόστρωμα, ούτε καν στο πεζοδρόμιο•

ρακοσυλλέκτης λίγης προσοχής

σπαράζει βουβά στην οχλοβοή της ασφάλτου.

Διαβάτη της επονείδιστης ζωής στάσου•

κοίταξέ το για λίγο μες στα μάτια. Αν μπορείς.

Και εξήγησε του σε τι έφταιξε.

Κουρνιάζει απόμακρο με μια μάλλινη κουβέρτα.

Τα κερασιά του χείλη έχουνε σκάσει.

Οι τροχοί των αμαξιών το τρομάζουν,

μαρσάρουν επιδεικτικά κάποιοι Κρετίνοι.

Πιάνει δουλειά τ’ άμοιρο μόλις χαράξει η μέρα

και ξαποσταίνει σ ’ενός υπογείου σκοτεινού τη κόγχη,

μόλις βασιλέψει η νύχτα.

Εγκλωβισμένη ψυχή ολόλαμπρη

αργοπεθαίνει ανήμπορη στο δυσήλιο κολαστήριο.

Το καντηλάκι της ψυχής του τρεμοπαίζει. Κάνει κρύο.

Τι θ ‘απογίνει συνάνθρωποι ετούτο το παιδί;

Μικρούλι, χτικιάρικο, με μάτια γαλανά,

καθάρια και δέρμα σοκολατένιο,

θέλει γάλα απ’ το στήθος της μαμάς του• κι ένα χάδι.

Περνούνε αγέρωχοι οι περαστικοί.

Άλλοι το κοιτάζουν με κακία και περιφρόνηση,

κάποιοι για να ‘χουνε ήσυχη τη συνείδησή τους

του πετούν και από ένα βόλι.

Πρέπει να μαζέψει κι άλλα αλλιώς θα το σανιδώσουν.

Εμπρός ευυπόληπτοι ανθρωπίσκοι πάτε

στην εκκλησιά φορτωμένοι. Και σεις διάσημοι

κάντε δεξιώσεις λουσάτες, συνεχίστε τη ζωή σας •

Χριστούγεννα είναι, άλλωστε, σε λίγο θα περάσουν!

 

_

γράφει η Χριστίνα Μαυρέλη

Ακολουθήστε μας

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου