Ο γέροντας κι ο νιος

21.04.2016

geraniums_village

Δυο “γνώμες” ανταλλάχθηκαν για τη ζωή μας όλη
''Πότε η ζωή μας ήτανε αληθινό περβόλι;’'
Τώρα που έχουμ' όλοι μας ό,τι κι αν βάλει ο νους μας;
'Η μήπως παλαιότερα στο σπίτι του κυρού μας;
Λέει, λοιπόν, ο νιότερος στους γέροντες γονείς του
πως πράμα δεν κατείχανε όπως στην εποχήν του.
“Η σκάφη αναστέναζε τα ρούχα για ν' ασπρίσουν
τα ωφέλη απ' το πλυντήριο κάτσε κι αναλογίσου.
Τα τρόφιμα χαλούσανε, “άχρηστα”, πεταμένα,
ψυγείο και συντήρηση πράγματ' ‘'αφηρημένα''.
Με το τζούκμποξ γλεντούσανε, με το γραμμοφωνάκι
και δεν υπήρχε μουσική από 'να απλό κουμπάκι.
Η επιστήμη έμοιαζε με βρέφος που σαστίζει
όντες θαρρεί τη “σφαίρα” μας γρήγορα που γυρίζει.
Ταξίδια στο διάστημα; Ούτε στο όνειρό τους.
Μα σήμερα πάνε παντού με το 'λικόπτερό τους.
'Ενα σακκάκι είχανε, καθημερνή και σκόλη
μα τώρα η πασαρέλα, μπλιό, “δική μας” είναι όλη.
Με μια εγκυκλοπαίδεια τη γνώση εκυνηγούσαν
να έχουν υπολογιστή πολλοί θα λαχταρούσαν.”
Πολλά πολλά του έφερε ο νιος να του θυμήσει
πως η ζωή στο γέροντα λίγα του 'χε “χαρίσει".
Ακούει ο γέρος σκεφτικός μα διόλου δεν τον μέλει
που έχασε τόσα πολλά σαν ήτανε κοπέλι.
“Εμείς, του λέει, γιόκα μου, αλήθεια, με στερήσεις
ελάχιστ' απολαύσαμε, γι αυτό μην απορήσεις!
Όμως εμείς λεβέντη μου δεν είχαμε το φόβο
πως η ζωή μας άδικα θα πήγαινε στο βρόντο.
'Ηταν τα σπίτια ανοικτά χειμώνα καλοκαίρι
και δε φοβόμαστε ποτέ το ληστρικό το χέρι.
Η γειτονιά μας βούιζε με γλέντια και τραγούδια
κι είχαμε στο περβάζι μας ολόδροσα λουλούδια.
Στο σινεμά της γειτονιάς τα Σάββατα περνούσαν
και δε θυμάμαι εγώ ληστές να μας καραδοκούσαν.
Σπουδάζαμε και ξέραμε τον “άρτον" μας θα βρούμε.
Δεν το θυμάμαι σαν σκυλιά εμείς να ψωμοζούμε.
Δεν είχαμε τα “αγαθά” της ύλης στο καλάθι
μα είχαμε φιλότιμο, καλή καρδιά κι αγάπη.
Είχαμε λίγα μα καλά και πάνω απ' όλα γέλιο
και την ευχή της μάνας μας μοναδικό θεμέλιο.
Παλεύαμε αντίξοα μα όλα πιάναν τόπο
δεν ήταν η πατρίδα μας ‘'κορόιδο'' των ''ανθρώπω''.
Αν όλα αυτά σου φαίνονται λίγα, χωρίς αξία
ίσως θα πρέπει κάποτε να νιώσεις την ουσία.”
Αυτά είπεν ο γέροντας κι ο νιός λιγάκι εστάθει
δεν ήβρε στην κουβέντα του, σας λέω, πλέον λάθη.

 

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Eυχαριστώ για το λόγου που μου παρέχει η σελίδα βιβλίο.net…Είναι σαν μια πόρτα που ανοίγει και δεχεται τους επισκέπτες της σκέψης, της γραφής και της ποίησης….
    Καλή σας συνέχεια………….

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ για το λόγου*…..

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Δεν ξέρω …αλλά προσπαθώ να προσθέσω τη λέξη *βήμα * στο σχόλιό μου.. όμως ως δια μαγείας …εξαφανίζεται…

    Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ta καλά και τα κακά του ΣΉΜΕΡΑ και του ΧΘΕΣ. Εκείνο όμως που σήμερα είναι αγαθό εν ανεπαρκεία είναι η ΦΙΛΙΑ βρε παιδιά με κεφαλάιο Φ η λέξη και η συντροφικότητα
    Όπως πάντα ωραία τα είπες Χρυσούλα μας.
    όσον αφορά τα εξαφανιζόμενα σχόλια φαίνεται γενικεύεται το φαινόμενο. γράφω κα δεν ξέρω αν μέχρι το τέλος του σχιλίου μου αυτό δεν θα εξαφανιστεί. και όχι τίποτα άλλο αλλά έτσι και γράψω άλλο μπορεί το προηγούμενο να επανεμφανιστεί! .

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ πολύ Λένα μου,
    Να είσαι καλά!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙ!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Είχες να πεις πολλά Χρυσούλα μου και μας τα είπες όλα με το μοναδικό σου τρόπο. Ομορφογραμμένο και πάλι το ποίημά σου, μερικές φορές σε φαντάζομαι να μιλάς και στην καθημερινότητά σου έμμετρα!!! Έχεις την αγάπη μου, καλό Σαββατοκύριακο!!!

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αγαπημέμη μου ΣΟΦΙΑ σε ευχαριστώ πολύ…

    Έχω , είχα κι ελπίζω να έχω πολλά να πω…. !!! 61 χρόνια ζωής πως να χωρέσουν σε λίγες αράδες? Όσο για τον τρόπο ομιλίας – έμμετρης ή όχι- πάντα θα διέπεται από την ποίηση της ψυχής – όσο ερασιτεχνική κι αν είναι αυτή….!!!!!!!!

    Έχεις την αγάπη μου!

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Κυλάει σαν νεράκι το ποίημα!
    Μπράβο και πάλι, πάντα κάτι έχουν να πουν τα ποιήματά σας!
    Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  9. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Έλενα….Τιμή μου……
    Καλό σας βράδυ!???

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου