Ο γέροντας κι ο νιος

21.04.2016

geraniums_village

Δυο “γνώμες” ανταλλάχθηκαν για τη ζωή μας όλη
''Πότε η ζωή μας ήτανε αληθινό περβόλι;’'
Τώρα που έχουμ' όλοι μας ό,τι κι αν βάλει ο νους μας;
'Η μήπως παλαιότερα στο σπίτι του κυρού μας;
Λέει, λοιπόν, ο νιότερος στους γέροντες γονείς του
πως πράμα δεν κατείχανε όπως στην εποχήν του.
“Η σκάφη αναστέναζε τα ρούχα για ν' ασπρίσουν
τα ωφέλη απ' το πλυντήριο κάτσε κι αναλογίσου.
Τα τρόφιμα χαλούσανε, “άχρηστα”, πεταμένα,
ψυγείο και συντήρηση πράγματ' ‘'αφηρημένα''.
Με το τζούκμποξ γλεντούσανε, με το γραμμοφωνάκι
και δεν υπήρχε μουσική από 'να απλό κουμπάκι.
Η επιστήμη έμοιαζε με βρέφος που σαστίζει
όντες θαρρεί τη “σφαίρα” μας γρήγορα που γυρίζει.
Ταξίδια στο διάστημα; Ούτε στο όνειρό τους.
Μα σήμερα πάνε παντού με το 'λικόπτερό τους.
'Ενα σακκάκι είχανε, καθημερνή και σκόλη
μα τώρα η πασαρέλα, μπλιό, “δική μας” είναι όλη.
Με μια εγκυκλοπαίδεια τη γνώση εκυνηγούσαν
να έχουν υπολογιστή πολλοί θα λαχταρούσαν.”
Πολλά πολλά του έφερε ο νιος να του θυμήσει
πως η ζωή στο γέροντα λίγα του 'χε “χαρίσει".
Ακούει ο γέρος σκεφτικός μα διόλου δεν τον μέλει
που έχασε τόσα πολλά σαν ήτανε κοπέλι.
“Εμείς, του λέει, γιόκα μου, αλήθεια, με στερήσεις
ελάχιστ' απολαύσαμε, γι αυτό μην απορήσεις!
Όμως εμείς λεβέντη μου δεν είχαμε το φόβο
πως η ζωή μας άδικα θα πήγαινε στο βρόντο.
'Ηταν τα σπίτια ανοικτά χειμώνα καλοκαίρι
και δε φοβόμαστε ποτέ το ληστρικό το χέρι.
Η γειτονιά μας βούιζε με γλέντια και τραγούδια
κι είχαμε στο περβάζι μας ολόδροσα λουλούδια.
Στο σινεμά της γειτονιάς τα Σάββατα περνούσαν
και δε θυμάμαι εγώ ληστές να μας καραδοκούσαν.
Σπουδάζαμε και ξέραμε τον “άρτον" μας θα βρούμε.
Δεν το θυμάμαι σαν σκυλιά εμείς να ψωμοζούμε.
Δεν είχαμε τα “αγαθά” της ύλης στο καλάθι
μα είχαμε φιλότιμο, καλή καρδιά κι αγάπη.
Είχαμε λίγα μα καλά και πάνω απ' όλα γέλιο
και την ευχή της μάνας μας μοναδικό θεμέλιο.
Παλεύαμε αντίξοα μα όλα πιάναν τόπο
δεν ήταν η πατρίδα μας ‘'κορόιδο'' των ''ανθρώπω''.
Αν όλα αυτά σου φαίνονται λίγα, χωρίς αξία
ίσως θα πρέπει κάποτε να νιώσεις την ουσία.”
Αυτά είπεν ο γέροντας κι ο νιός λιγάκι εστάθει
δεν ήβρε στην κουβέντα του, σας λέω, πλέον λάθη.

 

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Οι αγάπες, όταν τελειώνουν, είναι κορίτσια μικρά Δεκαεπτά-δεκαοκτώ χρόνων Φορούν λευκά φορέματα έως το γόνατο, που είναι σκισμένα στις άκρες κι έχουν καταλερωθεί.  Μαζεύονται σε ένα πράσινο λιβάδι και μόνο κοιτάζονται-δεν ξέρουν τι να πουν Δεν έχουν τι να πουν. Το...

Ο Άλλος

Ο Άλλος

Εσύ που προτιμάς να φανερώσεις το ζώο που κρύβεις μέσα σου -τον άλλο, το δεύτερο σου εαυτό- κοίταξε πρώτα στα μάτια του παιδιού που ήσουν κάποτε. Αν συναντήσεις την άβυσσο του μελλοντικού ενήλικα μάλλον όλα τελείωσαν- ο δεύτερος θα κυριαρχήσει. Πρώτος και αληθινός θα...

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Eυχαριστώ για το λόγου που μου παρέχει η σελίδα βιβλίο.net…Είναι σαν μια πόρτα που ανοίγει και δεχεται τους επισκέπτες της σκέψης, της γραφής και της ποίησης….
    Καλή σας συνέχεια………….

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ για το λόγου*…..

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Δεν ξέρω …αλλά προσπαθώ να προσθέσω τη λέξη *βήμα * στο σχόλιό μου.. όμως ως δια μαγείας …εξαφανίζεται…

    Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ta καλά και τα κακά του ΣΉΜΕΡΑ και του ΧΘΕΣ. Εκείνο όμως που σήμερα είναι αγαθό εν ανεπαρκεία είναι η ΦΙΛΙΑ βρε παιδιά με κεφαλάιο Φ η λέξη και η συντροφικότητα
    Όπως πάντα ωραία τα είπες Χρυσούλα μας.
    όσον αφορά τα εξαφανιζόμενα σχόλια φαίνεται γενικεύεται το φαινόμενο. γράφω κα δεν ξέρω αν μέχρι το τέλος του σχιλίου μου αυτό δεν θα εξαφανιστεί. και όχι τίποτα άλλο αλλά έτσι και γράψω άλλο μπορεί το προηγούμενο να επανεμφανιστεί! .

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ πολύ Λένα μου,
    Να είσαι καλά!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙ!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Είχες να πεις πολλά Χρυσούλα μου και μας τα είπες όλα με το μοναδικό σου τρόπο. Ομορφογραμμένο και πάλι το ποίημά σου, μερικές φορές σε φαντάζομαι να μιλάς και στην καθημερινότητά σου έμμετρα!!! Έχεις την αγάπη μου, καλό Σαββατοκύριακο!!!

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αγαπημέμη μου ΣΟΦΙΑ σε ευχαριστώ πολύ…

    Έχω , είχα κι ελπίζω να έχω πολλά να πω…. !!! 61 χρόνια ζωής πως να χωρέσουν σε λίγες αράδες? Όσο για τον τρόπο ομιλίας – έμμετρης ή όχι- πάντα θα διέπεται από την ποίηση της ψυχής – όσο ερασιτεχνική κι αν είναι αυτή….!!!!!!!!

    Έχεις την αγάπη μου!

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Κυλάει σαν νεράκι το ποίημα!
    Μπράβο και πάλι, πάντα κάτι έχουν να πουν τα ποιήματά σας!
    Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  9. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Έλενα….Τιμή μου……
    Καλό σας βράδυ!???

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου