Ο γέροντας κι ο νιος

21.04.2016

geraniums_village

Δυο “γνώμες” ανταλλάχθηκαν για τη ζωή μας όλη
''Πότε η ζωή μας ήτανε αληθινό περβόλι;’'
Τώρα που έχουμ' όλοι μας ό,τι κι αν βάλει ο νους μας;
'Η μήπως παλαιότερα στο σπίτι του κυρού μας;
Λέει, λοιπόν, ο νιότερος στους γέροντες γονείς του
πως πράμα δεν κατείχανε όπως στην εποχήν του.
“Η σκάφη αναστέναζε τα ρούχα για ν' ασπρίσουν
τα ωφέλη απ' το πλυντήριο κάτσε κι αναλογίσου.
Τα τρόφιμα χαλούσανε, “άχρηστα”, πεταμένα,
ψυγείο και συντήρηση πράγματ' ‘'αφηρημένα''.
Με το τζούκμποξ γλεντούσανε, με το γραμμοφωνάκι
και δεν υπήρχε μουσική από 'να απλό κουμπάκι.
Η επιστήμη έμοιαζε με βρέφος που σαστίζει
όντες θαρρεί τη “σφαίρα” μας γρήγορα που γυρίζει.
Ταξίδια στο διάστημα; Ούτε στο όνειρό τους.
Μα σήμερα πάνε παντού με το 'λικόπτερό τους.
'Ενα σακκάκι είχανε, καθημερνή και σκόλη
μα τώρα η πασαρέλα, μπλιό, “δική μας” είναι όλη.
Με μια εγκυκλοπαίδεια τη γνώση εκυνηγούσαν
να έχουν υπολογιστή πολλοί θα λαχταρούσαν.”
Πολλά πολλά του έφερε ο νιος να του θυμήσει
πως η ζωή στο γέροντα λίγα του 'χε “χαρίσει".
Ακούει ο γέρος σκεφτικός μα διόλου δεν τον μέλει
που έχασε τόσα πολλά σαν ήτανε κοπέλι.
“Εμείς, του λέει, γιόκα μου, αλήθεια, με στερήσεις
ελάχιστ' απολαύσαμε, γι αυτό μην απορήσεις!
Όμως εμείς λεβέντη μου δεν είχαμε το φόβο
πως η ζωή μας άδικα θα πήγαινε στο βρόντο.
'Ηταν τα σπίτια ανοικτά χειμώνα καλοκαίρι
και δε φοβόμαστε ποτέ το ληστρικό το χέρι.
Η γειτονιά μας βούιζε με γλέντια και τραγούδια
κι είχαμε στο περβάζι μας ολόδροσα λουλούδια.
Στο σινεμά της γειτονιάς τα Σάββατα περνούσαν
και δε θυμάμαι εγώ ληστές να μας καραδοκούσαν.
Σπουδάζαμε και ξέραμε τον “άρτον" μας θα βρούμε.
Δεν το θυμάμαι σαν σκυλιά εμείς να ψωμοζούμε.
Δεν είχαμε τα “αγαθά” της ύλης στο καλάθι
μα είχαμε φιλότιμο, καλή καρδιά κι αγάπη.
Είχαμε λίγα μα καλά και πάνω απ' όλα γέλιο
και την ευχή της μάνας μας μοναδικό θεμέλιο.
Παλεύαμε αντίξοα μα όλα πιάναν τόπο
δεν ήταν η πατρίδα μας ‘'κορόιδο'' των ''ανθρώπω''.
Αν όλα αυτά σου φαίνονται λίγα, χωρίς αξία
ίσως θα πρέπει κάποτε να νιώσεις την ουσία.”
Αυτά είπεν ο γέροντας κι ο νιός λιγάκι εστάθει
δεν ήβρε στην κουβέντα του, σας λέω, πλέον λάθη.

 

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Eυχαριστώ για το λόγου που μου παρέχει η σελίδα βιβλίο.net…Είναι σαν μια πόρτα που ανοίγει και δεχεται τους επισκέπτες της σκέψης, της γραφής και της ποίησης….
    Καλή σας συνέχεια………….

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ για το λόγου*…..

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Δεν ξέρω …αλλά προσπαθώ να προσθέσω τη λέξη *βήμα * στο σχόλιό μου.. όμως ως δια μαγείας …εξαφανίζεται…

    Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ta καλά και τα κακά του ΣΉΜΕΡΑ και του ΧΘΕΣ. Εκείνο όμως που σήμερα είναι αγαθό εν ανεπαρκεία είναι η ΦΙΛΙΑ βρε παιδιά με κεφαλάιο Φ η λέξη και η συντροφικότητα
    Όπως πάντα ωραία τα είπες Χρυσούλα μας.
    όσον αφορά τα εξαφανιζόμενα σχόλια φαίνεται γενικεύεται το φαινόμενο. γράφω κα δεν ξέρω αν μέχρι το τέλος του σχιλίου μου αυτό δεν θα εξαφανιστεί. και όχι τίποτα άλλο αλλά έτσι και γράψω άλλο μπορεί το προηγούμενο να επανεμφανιστεί! .

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ πολύ Λένα μου,
    Να είσαι καλά!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙ!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Είχες να πεις πολλά Χρυσούλα μου και μας τα είπες όλα με το μοναδικό σου τρόπο. Ομορφογραμμένο και πάλι το ποίημά σου, μερικές φορές σε φαντάζομαι να μιλάς και στην καθημερινότητά σου έμμετρα!!! Έχεις την αγάπη μου, καλό Σαββατοκύριακο!!!

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αγαπημέμη μου ΣΟΦΙΑ σε ευχαριστώ πολύ…

    Έχω , είχα κι ελπίζω να έχω πολλά να πω…. !!! 61 χρόνια ζωής πως να χωρέσουν σε λίγες αράδες? Όσο για τον τρόπο ομιλίας – έμμετρης ή όχι- πάντα θα διέπεται από την ποίηση της ψυχής – όσο ερασιτεχνική κι αν είναι αυτή….!!!!!!!!

    Έχεις την αγάπη μου!

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Κυλάει σαν νεράκι το ποίημα!
    Μπράβο και πάλι, πάντα κάτι έχουν να πουν τα ποιήματά σας!
    Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  9. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Έλενα….Τιμή μου……
    Καλό σας βράδυ!???

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου