Ο Εγωιστής Γίγαντας

13.05.2014

 

 

Μέσα στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, πολλά από τα παιδικά βιβλία που κυκλοφορούν εδώ και πολλές δεκαετίες, αντιστέκονται στο χρόνο πεισματικά και έρχονται να μας θυμίσουν πόσο επίκαιρα εξακολουθούν να είναι.  

Ένα από αυτά τα βιβλία είναι και Ο Εγωιστής Γίγαντας του Oscar Wilde.

Θυμάμαι όταν το πρωτοδιάβασα, πόσο με είχε συνεπάρει η γραφή, η πλοκή αλλά κυρίως το μήνυμα που θέλησε να περάσει ο μεγάλος αυτός συγγραφέας, σαν να έγραφε με πολύχρωμο μελάνι επάνω σε κάτασπρη περγαμηνή.

Η ιστορία είναι γνωστή. Ένας γίγαντας γεμάτος εγωισμό και έπαρση, απαγόρευε στα μικρά παιδιά να παίζουν στον πανέμορφο κήπο του. Έκλεισε λοιπόν όλες τις πόρτες και τις εισόδους του μεγαλόπρεπου παλατιού του στα παιδιά, αλλά κυρίως σφράγισε τις πύλες της καρδιάς και της ψυχής του, μη επιτρέποντας την όποια ευαισθησία που ενδεχομένως να είχε, να εισχωρήσει μέσα του και να τον γλυκάνει.

Η φύση τον τιμώρησε για αυτή του την πράξη. Ο Χειμώνας ήρθε και θρονιάστηκε μεγαλοπρεπώς στον κήπο του, ντύνοντας τον με τον κατάλευκο μανδύα του, και η Παγωνιά και το Χαλάζι, παιδιά του, χαμογελούσαν πονηρά.

Τα χρόνια περνούσαν, και η εποχή δεν άλλαζε. Ο Γίγαντας απόρησε με τον Χειμώνα που δεν έλεγε να φύγει, και ο πάγος που ένιωθε όλον αυτόν τον καιρό μέσα του, άρχισε να λιώνει. Το κελάηδημα ενός πουλιού, ήταν αρκετό για τον κάνει να σκεφτεί το μεγάλο του λάθος.

Η μετάνοια και η αγάπη, άρχισαν να παλεύουν μέσα στον ψυχικό του κόσμο με την έπαρση και τον εγωισμό, και τελικά νίκησαν.

Εδώ βλέπουμε τις τεράστιες ομοιότητες του συγκεκριμένου βιβλίου με τη σημερινή κοινωνία.

Όμως η ελπίδα και η αγάπη, έχουν πάντα τον τελευταίο λόγο στο πάζλ της ζωής. Το ασπρόμαυρο σκηνικό, τείνει να γίνει πολύχρωμο με ελάχιστη προσπάθεια από όλους μας. Εξάλλου οι παιδικές ματιές είναι πάντοτε ο φάρος στα σκοτεινά και δύσβατα μονοπάτια που καλούμαστε να περπατήσουμε. Οι εποχές αλλάζουν, μόνο όταν αφήσουμε τον Ήλιο να διεισδύσει μέσα μας, χαρίζοντάς μας, το πιο γλυκό του χαμόγελο…

 

γράφει η Μαριάννα Τεγογιάννη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Silvia Okaliova

    δεν ήξερα ότι ο Oscar Waild έγραψε και παραμύθι! Πρέπει να το βρω, να αντλήσω έμπνευση!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου