Ο Ιούδας

7.10.2016

fantasy_girl

Θεέ μου παντοδύναμε
Κάνε το να στερέψει
Το δάκρυ από τα μάτια μου
Ψυχή για να στεγνώσει

Απ’ τα ακριβοσήμαντα
Κιτάπια του μυαλού μου
Απεύχομαι να ζήσει αυτό
Σε καθενός εχθρού μου

Δε θέλω, δεν αποζητώ
Το κακό του άλλου
Κι ας κέρασαν κι ας πότισαν
Δηλητήριο μεγάλου

Ποτηριού που ξέμεινε
Μονάχα εκεί το μίσος
Αγάπη εμίσσεψε
Λατρεία ίσως

Που ψάχνουν και συντρέχουνε
Χίλιοι δυο λόγοι
Μα απέλπιδα κι απρόσκλητα
Καλούν ως γυρολόγοι

Τα προικιά τιμούν
Μόνο της απάτης
Αφού μετέτρεψαν
Καλοσύνη σ’ οφθαλμαπάτη

Όραμα αποτελεί
Εμφάνιση δηλώνει
Αγνότητα εχάθηκε
Πήγε να βρει το χιόνι

Της παγωμένης μου ψυχής
Που ’χει αυτή στερέψει
Κραυγάζει κι αποσιωπά
Δεν έχει να πιστέψει

Κανέναν πια και τίποτα
Κι όσα της ετάζουν
Αφού δεινά τη βρήκανε
Και την κατασπαράζουν

Σα θεριά ανήμερα
Τρέχουν και την αρπάζουν
Μα η ωραιότις επέρχεται
Στέκουν και τη θαυμάζουν

Τρομάζουν απ’ την ανθρωπιά
Που όλο γιγαντώνει
Ποδοπατά τους εχθρούς
Ανάστημα υψώνει

Δε μου λέτε τώρα εσείς
Σκιάζεστε ή περνιέστε
Κάτοχοι υπεροπτικής
Μορφής που αναγεννιέται;

Χαρώ σε καρδούλα μου
Μη βαριαναστενάζεις
Κομμάτι είμαι με τα σε
Κι αναστενάζω όταν εσύ σπαράζεις

Μαζί θα εγκαταστήσουμε
Νέους ακέραιους νόμους
Αντάμα θα πετάξουμε
Όλους τους παρανόμους

Συσχετισμούς και εμπλοκές
Που ’ρθανε να παίξουν
Ψυχή έχουμε εμείς
Και θα τους κατατρέξουν

Καρδιά είσαι μολόγα το
Δώσε να καταλάβουν
Όσοι αποστάτες σε πόνεσαν
Διώξε τους πριν προλάβουν

Εσένα κομμάτια εδώ
Κι απ’ εκεί να σε πετάξουν
Κάλλιο μοναχά μας τα δυο
Τη γωνιά να μας αδειάσουν.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου