Ο καθένας

Δημοσίευση: 23.03.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Χωρατά γεμίζουν το καπηλειό μαζί με την κάπνα των τσιγάρων. Μια υποψία στέμφυλων πλανάται στο θολωμένο αέρα και τα φώτα του μοιάζουν αδύναμα να λούσουν με φως τις μεθυσμένες σκέψεις. Οι κούπες γεμίζουν κελαρυστά και τα τραπέζια είναι γεμάτα. Ο καθένας κάθεται οπουδήποτε, άλλωστε η μυσταγωγία του κρασιού αμβλύνει τον φόβο. Ο καθένας δεν είναι άγνωστος. Είναι γνωστός. Είναι αδελφός, πατέρας, γιος κάποιου, έχει το ίδιο αίμα με όλους τους άλλους. Ο καθένας που μπαίνει μέσα έχει σταγόνες βροχής στο πρόσωπό του, έξω μάλλον θα βρέχει. Ο καθένας αφήνει ένα απλανές βλέμμα καθώς μπαίνει και ο κάθε θαμώνας τον υποδέχεται με ένα θολωμένο βλέμμα και ένα χαμόγελο. Ακούστηκαν γέλια απροσδιόριστα, ακούστηκαν σκέψεις και κλάματα, ακούστηκαν φόβοι. Ακούστηκε η αποδοχή, το “καλώς όρισες”. Βρέθηκαν όλοι μαζί γιατί μαζί έμαθαν να αντιμετωπίζουν τις καταιγίδες. Η ζέση είναι ολόγυρα, μοιάζει έτοιμη να καταπιεί το άδικο. Ο καθένας δεν φοράει προσωπείο, αφήνει τις ρυτίδες και τα λαβωμένα, δουλεμένα χέρια από τον κάματο να φαίνονται. Η ζωή ολάκερη αφημένη με αυλακιές πάνω τους. Κάθε μία από αυτές και ένα ψέμα που έγινε αλήθεια. Και το ποτήρι του καθένα μια γουλιά για τη γιορτή της νίκης. Μιας νίκης του καθένα ενάντια στον χρόνο.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Routine

Routine

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν ίσως η μόνη γυναίκα στον κόσμο που ξέβαφε τα χείλια της! Έμοιαζε με εξώφυλλο ακριβού περιοδικού πολυτελείας που κανείς δεν μπορούσε να (εξ)αγοράσει. Είχε φίλους. Πολλούς και λίγους. Οι πολλοί της φίλοι, σαν τα πουκάμισα τα αδειανά...

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Mimozas

Mimozas

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε γεννηθεί απότομα πολλά χρόνια πριν το καταλάβει. Η ζωή του έμοιαζε με αρχαία τραγωδία, παιδί αγνώστων θεών, ήξερε πως έπρεπε να θυσιαστεί στο βωμό της διαφορετικότητας για να μπορέσει να ζήσει. Τον είχαν προικίσει όμως οι θεοί με...

Dream

Dream

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Η Πολυξένη κάθε πρωί άφηνε τον κουρασμένο της πόθο να κοιμηθεί ήσυχα ήσυχα πάνω στο μαξιλάρι της. Μπροστά στον καθρέφτη ζωγράφιζε την ιδανική της εικόνα, κοκκίνιζε τα χείλη της κι ονειρευόταν για όσο διαρκούσε η καθημερινότητα έναν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Ακούστηκε η αποδοχή το “καλώς όρισες” ………. ένιωσα πως ήμουν στο καπηλειό και με καλωσόριζαν.Τόσο όμορφο!!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Μια εικόνα που με πήγε σε συγκεκριμένο χωριό..κάτι χειμωνιάτικες μέρες. Αρκεί το καλώς όρισες..το καλώς εσμίξαμε. Και αυτή η νίκη…τόσο ζηλευτή και πραγματική ταυτόχρονα. Αρκεί να τη νιώθουμε. Δε χρειάζεται πάντα ένα καπηλειό και λίγο κρασί. Ο καθένας έχει αυτές τις ρυτίδες. Ο καθένας είναι ένας νικητής. Πράγματι ωραίος ο τίτλος σου. Καλό βράδυ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου