Ο κόσμος των τυφλών

9.05.2016

tree_light

Εδώ που στέκω

Κόσμε σαπισμένε

Ένα μονάχα σε ρωτώ

Γιατί σκοτώνεις τα παιδιά σου;

 

Ας μην βιαστούν να μ' απαντήσουν

Όλοι οι τυχάρπαστοι προφήτες

Που εσύ ο ίδιος γέννησες

Κι ας συλλογιστούν όλοι μαζί κι ο καθένας μόνος

 

Είναι δική τους η ζωή που κάνουν;

Ή μήπως έχουν πάλι τυφλωθεί;

Είναι εύλογο για τους τυφλούς

Να εμπιστεύονται στιβαρά χέρια βοηθείας (;)

 

Το ζήτημα είναι πως κανείς τους

δεν γεννήθηκε τυφλός.

Αφέθηκαν στη δίνη της πλάνης σου

Κι εσύ, ως άλλος -δαιμόνιος-Οδυσσέας,

με πυρωμένα παλούκια

Τους στέρησες την όραση δια παντός

 

Πώς να ξεφύγουν τώρα;

Τώρα που έχει και το μυαλό τους τυφλωθεί

Χρειάζονται απελπισμένα

Κάποιον να φωτίσει το σκοτάδι της άγνοιάς τους

 

Όμως όχι, δεν θ' αναλωθώ κι απόψε

Σε σκέψεις μαυρισμένες

Θα τους φωνάξω "Ξυπνήστε"

Οι παρωπίδες δεν σας πήραν και τη βούληση

 

Σας έχει μείνει τ' όπλο το πιο δυνατό

Η φρόνηση και το όνειρο

Εσείς να πλάσετε τον κόσμο που ζητάτε

Και που τον έχετε τόσο ονειρευτεί

 

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Διαβάστε κι αυτά

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Δυνατό όπλο η φρόνηση και το όνειρο!!! Πάρα πολύ ωραία προτροπή.Μπράβο σας.

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΔΥΝΑΤΟ…………. Σαν κεραυνός στον αίθριο ουρανό που το απέραντο γαλάζιο του κουράστηκε από την φαινομενική ηρεμία του!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου