Select Page

Ο κύκλος των ωρών

Ο κύκλος των ωρών

Στα φανερά δεν έστεργα μήτε και στα ειπωμένα
τα ανείπωτα μ’ ορμήνευαν τα λόγια τα κρυφά
σαν άγγελος διάφανος μ΄ ολόμαυρο μετάξι
 μέσα στις τσέπες μου έκρυβα τα γυάλινα φτερά

ότι ποθούσα πάλευα μην τύχει κι αγαπήσω
και έσφιγγα τις παλάμες μου στα στήθια σταυρωτά
σε σκιερά διάσελα μετρούσα απουσίες
και θύμισες ξεδίψαγα μες στη φυρονεριά

στης φλέβας μου το ανάγλυφο σκάλιζα το εκμαγείο
του ποιητή που αγάπησα το ξέσαρκο κρανίο
το ξέπλενα και τ’ άλειφα με φως από καντήλι
κι αφρίζανε νεροσυρμοί στου νου το χωνευτήρι

σαν τιμονιέρα μόχλευα τον ασπραφρό της πρύμνης
με χάιδευαν της μέδουσας τα σάρκινα μαλλιά
τα σπλάχνα μου ροκάνιζε το τρίξιμο της γάστρας
κι έστρωνα το γιατάκι μου στης σμέρνας τη φωλιά

στράγγιζε απάνω στο χαρτί η ανάσα μου το αίμα
κι η αρρώστια στα πνευμόνια μου κυανιούχο φλέμα
και όταν στο παραγώνι σου κρυφά αιμορραγούσες
σ’ αγκάλιαζα σαν το μωρό και μου πικρογελούσες

η ανάσα σου τρεμόπαιζε τις άκρες των χειλιών μου
συθέμελα ξεστέριωναν τα βάθρα του ουρανού
οι άγγελοι έπεφταν νεκροί στις όχθες του Ευφράτη
και έκλεινε ο κύκλος των ωρών τη φοβερή ενάτη

 

_

γράφει ο Νικόλας Δότσιος Λιτοχωρινός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ’ αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ’ αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

1 σχόλιο

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!