Ο λαθροκυνηγός

17.10.2020

“Τώρα βρήκε να μας κλείσει μέσα η καταραμένη καραντίνα; Τώρα που τα καλύτερα θηράματα βγαίνουν να βοσκίσουν το φρέσκο χορτάρι και τα αγριολούλουδα;” είπε θυμωμένος.

Εδώ και τρεις μήνες, έβγαζε τακτικά τα κυνηγητικά του όπλα και τα περιποιούνταν αναλόγως. Τα έλυνε με μαεστρία, τα γυάλιζε και περνούσε με ειδικό λάδι κάθε εξάρτημα. Με την ίδια επιμέλεια τα συναρμολογούσε και τα έβαζε στις θήκες τους από γνήσιο δέρμα. Μετά τον απογευματινό υπνάκο, καθόταν στην πολυθρόνα της βεράντας με μια κούπα αχνιστό καφέ, και έψαχνε στο ιστολόγιο ότι αφορούσε το αγαπημένο του χόμπι. Βόλια για πτηνά, βόλια που σκοτώνουν μεγάλα θηράματα, οικολογικά βόλια. Χαχα… γέλασε σαρκαστικά. “Άκου οικολογικά βόλια. Το ότι τα τσακίζουμε δεν τους πείραξε… σκέτη υποκρισία, τι να πεις” μουρμούρισε.

Είχε σκυλοβαρεθεί στην κυριολεξία τόσο μέρες κλεισμένος μέσα στο σπίτι, καταδιωκόμενος και αυτός όπως όλοι από τον αόρατο εχθρό, που παραμόνευε στήνοντας ύπουλα τις παγίδες του στα αθώα θύματά του. Που να πάς και από πού να του ξεφύγεις. Βόλτα πας; στην έχει στημένη. Για φαγώσιμα πας; εκεί και αν παραμονεύει. Που λόγος για φλερτ και σεξ. Παραδομένος στα ορμέφυτα, δεν είσαι παρά ένα εύκολο και ευάλωτο θήραμα. Σίγουρα πράγματα!

Τις νύχτες πέφτοντας αποκαμωμένος από την ανία στο κρεβάτι, πεταγόταν από παράξενους θορύβους που ακούγονταν μέσα στη σιγαλιά. Από όσο θυμόταν πότε άλλοτε δεν διατάρασσε κάτι τον μακάριο ύπνο του. Εκτός από μερικούς εφιάλτες που έβλεπε αραιά και που, κανένας ανοίκειος ήχος δεν του έφερνε ανησυχία. Τα τελευταία βράδια, άκουγε πέρα στα δέντρα κάτι σαν ψαχούλευμα. Σαν κάποιος να αναζητούσε στα φυλλώματα κάτι σημαντικό. Μετά από δύο μήνες εγκλεισμού, οι ήχοι πλησίαζαν όλο και περισσότερο ώσπου μια μέρα ένιωσε κάτι έξω από το παραθύρι του. Γεμάτος τρόμο, φαντάστηκε ότι ήταν κλέφτης, πετάχτηκε όρθιος και ακροπατώντας πλησίασε στο παράθυρο με το δίκαννο στο χέρι που εν τω μεταξύ είχε βγάλει από τη ντουλάπα. Σκυμμένος στα τέσσερα και κρατώντας την ανάσα του, τράβηξε αργά την κουρτίνα. Όπλισε την καραμπίνα όσο πιο απαλά γινόταν και σήκωσε το κεφάλι ισα ισα να βλέπει.

“Ζαρκάδια… έχω να δω από παιδί στα μέρη μας” μουρμούρισε και τα ματιά του γούρλωσαν και ένα λαμπερό χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του. Με μεγάλη ευχαρίστηση, έτρωγαν ότι ζαρζαβατικό είχε φυτέψει πριν μερικές εβδομάδες για να έχει τώρα που καθόταν άπραγος στο σπίτι. Του τα πετσόκοψαν μέχρι τελευταίου. Απόθεσε την καραμπίνα και βάλθηκε να τα παρατηρεί έτσι λουσμένα στο φως του φεγγαριού ώσπου τελικά αποκοιμήθηκε.

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

 

Ακολουθήστε μας

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Άνιση αντιπαλότητα

Άνιση αντιπαλότητα

Ήταν η δεύτερη γάτα που μου σκότωναν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Και δεν ήταν από κάποια δικαιολογημένη αφορμή που να μπορούν να την επικαλεστούν. Ήταν η χαρά τους να σου προκαλούν στενοχώρια και να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ακόμη κι αυτοί που φαίνονταν αμέτοχοι όταν...

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου