Ο σιωπών δοκεί συναινείν

5.12.2020

Κάτω απ΄τον λησμονημένο ήλιο ηγέτες χτίστες

με βράχο φράζουν τη σπηλιά του Αριστοφάνη

την φιλάσθενη Ειρήνη να κρατούν φυλακισμένη.

Απ΄τη Δαμόκλειο σπάθη, τις τρίχες τ΄αλόγου έκοψαν

στα κεφάλια τους τα ασυνείδητα ανηλεώς μην πέσει.

 

Στον Τρυγαίο οι διπλωμάτες το δρόμο έκλεισαν

την συνθήκη ειρήνης του Καλλία στα οπλοστάσια πυρπόλησαν.

Οι ερινύες λησμονήθηκαν στα έγκατα του άδη.

Κι ο πόλεμος, ο άρχοντας του σκότους και της γης

απειλητικά το δάχτυλο κινεί προς σωφρονισμό των ατακτούντων.

Οι αποδιωγμένες μάνες των εθνών

με ανοιχτά πανιά στο βλέμμα

τα σπλάχνα τους κρατώντας αγκαλιά

πνίγονται στη θάλασσα της ελευθερίας.

 

Πατέρες, θάβουν στης ματαιοδοξίας τα χαλάσματα

τα λαβωμένα λευκά περιστέρια τους

ο πιανίστας, του ρημαγμένου Γιαρμούκ, μελωδικά τα συντροφεύει.

Παιδόπουλα, πατρίδα αναζητούν στης ιστορίας τα συντρίμμια

με τα δάκρυα της πείνα τους ζωγραφίζουν τον χάρτη του θανάτου.

Κορασίδες και νεάνιδες, της προσφυγιάς πραμάτεια

κρεμάνε την ψυχή στης εκπόρνευσης το ικρίωμα.

 

Αδήλωτοι είναι πια οι εχθροί

των ύπουλων νόμων η ιαχή τα σύνορα φυλάει.

Ειρήνη, άχθος αρούρης έγινε της δικαιοσύνης σου το ιδανικό.

Από δύση ως ανατολή την δημοκρατία σου παζαρεύουν

της ευημερίας σου ο καρπός έγινε πολύ πικρός στα χείλη.

Η όψη σου όμως, ουδέποτε, ξεχάστηκε θεότητα του δικαίου

το ύψιστο αγαθό σου δεν λησμονήθηκε πολυπόθητη Ειρήνη

στους αιώνες των αιώνων θα ζεις με τους στίχους του Παλαμά αντάμα

…Τι κι αν του πολέμου το χορό χορεύω, γονατιστός ειρήνη εσέ λατρεύω…

 

 

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

(Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟΝ Θ΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ)

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου