Ο χωρισμός

28.07.2016

heartbreak

Σαν ανέβηκε χορεύοντας ο καπνός

με χάρη στο ταβάνι,

από την εκπνοή σου

που δύναμη είχε.

Μύριζε τσιγάρο η ανάσα σου

και πόνο η ψυχή σου.

Το σώμα σου ακούμπησες

επάνω στο δικό μου.

Την αγκαλιά μου ζήτησες

για να παρηγορηθείς.

Γυμνό το κοίταγμά σου

από κάθε ασπίδα,

στην καρδιά μου αμέσως τρύπωσε.

Και αυτή σαν μάγισσα

που ξόρκια εκτοξεύει,

των πικρών δακρύων τράβηξε

τον μοχλό.

Και άρχισε να βρέχει.

Μούσκεμα γινήκαν σε μια στιγμή

τα όνειρά μας.

Σαν τραπουλόχαρτα οι ελπίδες

γκρεμιστήκαν.

Σαν τις καρδιές που το άλλο τους μισό

ποτέ δεν βρήκαν.

Μιλιά δεν έβγαλες,

τα χείλη σου σιωπήσαν.

Μα εγώ σε άκουγα βαθιά.

Βαθιά, πολύ βαθιά μέσα σου

σαν το ψάρι στη στεριά,

να σπαρταράς.

Και έκανε θόρυβο πολύ

της φωνής σου η απουσία.

Πόσο με τσάκισε

η γλυκιά σου παρουσία.

Τα χείλη σου τα μελιστάλακτα

δε θα γευτώ ξανά.

Αισθάνομαι στα στήθη μου

να καίει μια φωτιά,

στου ασπασμού μας το κύκνειο άσμα.

Σαν μοιρολόι ακούστηκε

της αγάπης το σάλπισμα.

Απροετοίμαστους ο χρόνος

πάντα μας βρίσκει.

Πώς τη δύναμή του

κάποιος να αψηφήσει;

Ήρθες για να φύγεις.

Φεύγω για να μείνω

μέσα σου για πάντα.

Και για στερνή φορά

το χέρι μου πιάσε.

Σίγουρος είμαι

πως στων ονείρων τον κόσμο,

πάλι θα σε συναντήσω.

 

_

γράφει ο Ιωάννης Γιαννόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου