Ο χωρισμός

28.07.2016

heartbreak

Σαν ανέβηκε χορεύοντας ο καπνός

με χάρη στο ταβάνι,

από την εκπνοή σου

που δύναμη είχε.

Μύριζε τσιγάρο η ανάσα σου

και πόνο η ψυχή σου.

Το σώμα σου ακούμπησες

επάνω στο δικό μου.

Την αγκαλιά μου ζήτησες

για να παρηγορηθείς.

Γυμνό το κοίταγμά σου

από κάθε ασπίδα,

στην καρδιά μου αμέσως τρύπωσε.

Και αυτή σαν μάγισσα

που ξόρκια εκτοξεύει,

των πικρών δακρύων τράβηξε

τον μοχλό.

Και άρχισε να βρέχει.

Μούσκεμα γινήκαν σε μια στιγμή

τα όνειρά μας.

Σαν τραπουλόχαρτα οι ελπίδες

γκρεμιστήκαν.

Σαν τις καρδιές που το άλλο τους μισό

ποτέ δεν βρήκαν.

Μιλιά δεν έβγαλες,

τα χείλη σου σιωπήσαν.

Μα εγώ σε άκουγα βαθιά.

Βαθιά, πολύ βαθιά μέσα σου

σαν το ψάρι στη στεριά,

να σπαρταράς.

Και έκανε θόρυβο πολύ

της φωνής σου η απουσία.

Πόσο με τσάκισε

η γλυκιά σου παρουσία.

Τα χείλη σου τα μελιστάλακτα

δε θα γευτώ ξανά.

Αισθάνομαι στα στήθη μου

να καίει μια φωτιά,

στου ασπασμού μας το κύκνειο άσμα.

Σαν μοιρολόι ακούστηκε

της αγάπης το σάλπισμα.

Απροετοίμαστους ο χρόνος

πάντα μας βρίσκει.

Πώς τη δύναμή του

κάποιος να αψηφήσει;

Ήρθες για να φύγεις.

Φεύγω για να μείνω

μέσα σου για πάντα.

Και για στερνή φορά

το χέρι μου πιάσε.

Σίγουρος είμαι

πως στων ονείρων τον κόσμο,

πάλι θα σε συναντήσω.

 

_

γράφει ο Ιωάννης Γιαννόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου