Ο ψιμυθιολόγος των ψυχών

Δημοσίευση: 31.05.2019

Ετικέτες

Κατηγορία

Υφάλμυρη η επιστροφή του περιηγούμενου ποιητή 
απ΄ της τροχιάς του το αφήλιο και την ασκητική του,
το λαβωμένο νύχτωμα ανταμώνει με σεληνανθό στο στόμα 
και μεράκια κολαστή στο βλεφάριασμα κλεισμένα.

Ταξιδεύει σε βαγόνι θέσης τρίτης με ρήτορες παρέα,
έμβλημα ο λεκές της σερέτικης μοναξιάς στο πέτο. 
Το διακονεμένο πανωφόρι της ψυχής έχει νοτισμένο, 
στις τσέπες κοχύλια άθυμα από πανσέληνο κρυμμένα.

Στο απόκοσμο πανηγύρι των καταραμένων μνημορραγεί,
μυρωδιές γιασεμιών σε ξένους κήπους δρασκελίζει.
Στον άσκεπο ουρανό, στην ανθρακιά ξυπόλητος χορεύει,
το λυκαυγές στο νιόσκαφτο ηλιοχάραμα άστρα μαζεύει.

Ναυάγιο απόντιστο στους αποκρυμμένους βράχους,
τον κόσμο του, της μιας οργιάς, πάνω τους ακουμπάει. 
Το φεγγάρι πρόξενος στα άτρυγα χείλη του αντιλαμπίζει, 
σταματά τους ήλιους που περνούν, να τους υποτιτλίσει.

Πειθαρχημένος στην εκφράσιμη αυτοάνοση πένα του 
στον εσμό του το απατηλόν τού μακελειού του γυμνώνει. 
Μέσα στην λίμνη τ΄ουρανού, σε ανθοπερίβολο σιβυλλικό, 
με θλίψη ο ψιμυθιολόγος των ψυχών λούζεται στ΄αγιάζι.

γράφει η  Βίκυ Δρακουλαράκου

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βίκυ Δρακουλαράκου

    Σας ευχαριστώ εκ βαθέων !!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου