Πέτα παιδί μου! Πέτα ψηλά!

22.08.2016

Στο ηλιόλουστο λιβάδι είχε μαζευτεί πολύς κόσμος. Η φύση είχε φορέσει τα γιορτινά της. Τα λουλούδια ήταν ανθισμένα, το γρασίδι ολόφρεσκο και μοσχομυριστό. Τα πουλιά κελαηδούσαν χαρούμενα, οι μέλισσες χόρευαν εκστασιασμένες και δω και κει μερικά άλογα και αγελάδες γευμάτιζαν με ευχαρίστηση τους εκλεκτούς καρπούς της γης. Το σώμα του σεβάσμιου γέρου της Φυλής, καταλάμβανε έναν πολύ μικρό χώρο του γρασιδιού. Είχε ζητήσει να τον ξαπλώσουν εκεί, στην αγκαλιά της φύσης, όσο περίμενε ήρεμα τον θάνατό του. Στα πρόσωπα των Ινδιάνων που ήταν γύρω του, δεν διακρινόταν κάποια στεναχώρια. Αντιθέτως ήταν ήρεμα. Απόλυτα γαλήνια, θα έλεγε κανείς. Ανάμεσά τους βρισκόταν ένα αγόρι. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, ήταν εμφανώς λυπημένο. Στα μάγουλά του κυλούσαν δύο δάκρυα και την ίδια στιγμή έπλεκε μεταξύ τους τα δάχτυλα των χεριών του αμήχανα, μιας και δεν ήξερε πώς να αντιδράσει μία στιγμή σαν και αυτή. Ο γέρος το φώναξε κοντά του.

 

-Κλαις παιδί μου; Σήμερα είναι μέρα γιορτής! Ήρθε η ώρα να αφήσω αυτό το φθαρτό σώμα και να ενωθώ με τα πνεύματα των προγόνων μας. Το σχολείο της ζωής τελείωσε για μένα. Τώρα θα συναντήσω το Μεγάλο Πνεύμα και θα του πω τί έμαθα σε αυτόν τον κόσμο.

-Μα Δάσκαλε! Είσαι τόσο πολύτιμος για μένα.

-Μη με λες Δάσκαλο, αγόρι μου. Δάσκαλος είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Εγώ απλά προσπάθησα να σε φέρω σε επαφή μαζί του. Μόνο αυτός μπορεί να σε διδάξει πραγματικά και μόνο εσύ μπορείς να τον ακροαστείς και να μάθεις από αυτόν.

-Φοβάμαι.

-Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Σε σένα διέκρινα αγνότητα, ηρεμία, δίψα για μάθηση, εξυπνάδα, ανιδιοτέλεια και δύναμη ψυχής. Γι αυτό σε ξεχώρισα και θέλησα να σε καθοδηγήσω. Αν κρατήσεις στο μυαλό σου αυτά που έχουμε πει όλον αυτόν τον καιρό και μάθεις να ακούς την εσωτερική σου φωνή με νηφαλιότητα και πνευματική καθαρότητα, τότε θα γελάσεις με τον φόβο σου και κάθε άλλο αρνητικό συναίσθημα που έχεις.

Η φωνή του ηλικιωμένου είχε αρχίσει να γίνεται αδύναμη. Τα χέρια του έτρεμαν και ανέπνεε ολοένα και πιο δύσκολα. Το αγόρι κατάλαβε ότι ερχόταν η στιγμή που τόσο απευχόταν. Ένωσε τα χέρια του με αυτά του Δασκάλου του, του τα σήκωσε και τα φίλησε.

 

-Αγόρι μου νιώθω ότι η ψυχή μου είναι έτοιμη να ταξιδέψει. Άκου προσεκτικά τι έχω να σου πω. Ας είναι τα λόγια μου αυτά, συνοδοιπόροι σου σε όλη σου τη ζωή.

Να ζεις με απλότητα

Να είσαι αγαθός.

Να δίνεις απλόχερα, με χαρά και να μην περιμένεις ανταπόδωση.

Να είσαι δίκαιος, ακόμα και αν βλάπτονται τα συμφέροντά σου.

Να φροντίζεις το σπίτι σου. Το σπίτι σου είναι όλο αυτό που βλέπεις τριγύρω μας με τα μάτια σου και ακούς με την καρδιά σου.

Να αγαπάς και να σέβεσαι τους γονείς σου. Εκείνοι είναι η αιτία που ήρθες σε αυτόν τον κόσμο για να μάθεις.

Η αγάπη να είναι οδηγός σου σε ό,τι κάνεις.

Να μιλάς λίγο και να ακούς πολύ.

Να σέβεσαι τη ζωή των άλλων πλασμάτων και να μην την χαραμίζεις, παρά μόνο αν έχεις σοβαρό θέμα επιβίωσης.

Να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή στη ζωή σου. Η κάθε στιγμή που ζεις, είναι μοναδική και ξεχωριστη. Δεν πρόκειται να υπάρξει ξανά.

Έχε τα μάτια σου ανοιχτά. Κάθε τι που βιώνουμε, είναι και ένα μάθημα. Μάθε να το διακρίνεις.

Φρόντισε να έχεις πάντα καθαρά το σώμα σου και την ψυχή σου.

Άνοιξε τα φτερά σου! Πέτα παιδί μου! Πέτα ψηλά!

 

Ένα ελαφρύ αεράκι εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή από το πουθενά και χάιδεψε τρυφερά τα γκρίζα μαλλιά του γέρου.

Το μεγάλο ταξίδι και των δύο, είχε μόλις ξεκινήσει...

 

_

γράφει ο Ιωάννης Γιαννόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου