Πίσω δεν έχω να κοιτάξω…

6.06.2016

ballon_sea_tzouganaki

Φωτογραφία : Μάχη Τζουγανάκη

 

Πίσω δεν έχω να κοιτάξω. Πίσω δεν έχω να σου βρω τίποτα. Πολύτιμοι λίθοι σε μπαούλο φυλαγμένοι δεν το άνοιξα και δε θα το ανοίξω. Μπορεί να ήταν θησαυροί μπορεί να μην ήταν. Πίσω δεν έχω να σου δώσω τίποτα. Μην κυνηγάς φαντάσματα. Τα έχω καλά φυλαγμένα σε έναν τόπο που εύκολα δε θα βρεις. Οι σιωπές δε μιλάνε. Οι νεκροί δεν απαντούν. Οι δαίμονες δε χορεύουν απλά και μόνο επειδή θα παίξεις την κατάλληλη μουσική. Οι μεταμεσονύχτιες εξομολογήσεις δεν παίζουν σε κανένα θερινό πια. Τίποτα δεν περιμένει στα προσεχώς.

Σεβάσου ετούτη την ησυχία. Σαν απουσία. Το χώρο. Σα νεκροταφείο. Τα σημεία μου. Σαν αστέρια. Τις λέξεις. Σαν ασπίδα. Σεβάσου τούτο το πένθος που κρατώ. Τα είπα όλα κάποτε. Κι αν δεν τα είπα δε θέλω να τα πω. Τα έκλαψα όλα κάποτε. Κι αν δεν το έκανα μην παραμονεύεις για τούτα τα δάκρυα.

Μην ψάχνεις. Όλο με ψάχνεις. Σε ένα μέρος που δε θέλω να με βρεις. Σε ένα μέρος που δεν το αγαπώ. Σε ένα μέρος που δε με αγαπώ πια. Σε ένα μέρος που δε θέλω να αγαπήσω τίποτα. Άσε με να μισώ όσα ξεκόρμισαν κομμάτια από την καρδιά μου. Μην τα φυλλομετράς. Μην τα λογαριάζεις σημαντικά. Δεν είναι. Ούτε και εγώ.

Βρες με αν θες στα λίγα μου. Στον τόπο εκείνο που αναπνέω. Ή που μπορώ να αναπνέω. Και πες πως με γνώρισες σε τούτο το σημείο. Να περπατήσουμε μπροστά αν θες. Κάπου που δεν έχουμε περπατήσει. Εκεί που τα πόδια θα αφήσουν ολόφρεσκα σημάδια στο χώμα.

Να πούμε αν θες για τον ήλιο και το φεγγάρι. Μα όχι μη μου ζητάς. Μην το ζητάς. Μη με ζητάς. Οι σκιές μου δε θέλουν να φωτιστούν. Δεν αγαπούν το φως. Τα μάτια κλείνουν σφιχτά σαν πέσει πάνω τους αχτίδα στοργική.

Πίσω δεν έχω να κοιτάξω. Μην ταιριάζεις. Μην συνταιριάζεις. Τούτο το παζλ που ολοένα συνθέτεις φριχτό είναι. Δε θέλω να υπάρξει. Μάθε αν θες πως οι μάχες πολύτιμες είναι κι ας μην κερδίζονται. Μην κερδίσεις. Μην τις κερδίσεις…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

28 σχόλια

28 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Οι μάχες είναι πολύτιμες ακόμη κι αν δεν κερδίζονται. Πολύ ωραίος ο μονόλογός σου και η τέχνη σου να «πλέκεις» με τις λέξεις, συναισθήματα. Καλή σου μέρα!

    Απάντηση
  2. Αφροδιτη Κρεμμύδα

    Πολύ όμορφο, δικαίως είσαι περήφανη!

    Απάντηση
  3. Lena Mavroudi Mouliou

    Tώρα τελευταία παίζεις με τις λέξεις με ένα στερητικό μπροστά τους αλλάζει η έννοιά τους Σού αρέσει αυτό το παίξιμο και φαίνεται.
    Ωραίος μονόλογος που και χωρίς να τον υπέγραφες θα καταλάβαινα ποιος τον έγραψε…
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα κοριτσάκι

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Σεβάσου ετούτη την ησυχία. Σαν απουσία. Το χώρο. Σα νεκροταφείο. Τα σημεία μου. Σαν αστέρια. Τις λέξεις. Σαν ασπίδα. Σεβάσου τούτο το πένθος που κρατώ. Τα είπα όλα κάποτε. Κι αν δεν τα είπα δε θέλω να τα πω. Τα έκλαψα όλα κάποτε. Κι αν δεν το έκανα μην παραμονεύεις για τούτα τα δάκρυα[…]

    ΠΟλύ δυνατός μονόλογος… έντονα συναισθήματα, δυνατά πολύ…κραυγαλέα τόσο, που σε έχω ακούσει…που σε ακούω… την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα Μάχη!!

    Απάντηση
  5. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Διαβάζω τους μονλόγους σου και μονότονα χαίρομαι και απολαμβάνω τη ποικιλότητα της σκέψης σου και την απεριόριστη ευρηματικότητα της ποιητικής σου ευαισθησίας. Να λοιπόν μια μονοτονία που χαροποιεί και φωτίζει ελπίδες! Χαίρομαι και που η “ανταιική” σου δύναμη πατάει στο νησί που λατρεύω. Γράφε, λοιπόν, παιδί μου- αν μου επιτρέπεις την προσφώνηση- το μέλλον της λογοτεχνίας μας.

    Απάντηση
  6. Κωνσταντίνος Βολάκης

    Η «άρνηση» η και μια μορφή πεσιμισμού (κάτι που με χαρακτηρίζει και εμένα…) θα έλεγα που κρύβεις μέσα στις λέξεις καταλήγουν να αφήνεις μια χαραμάδα για να περάσει ο Ήλιος της ελπίδας και αυτό είναι η μεγάλη σου επιτυχία ! Χαίρομαι που το έγραψες ! Χαίρομαι που σε διάβασα! Σε ευχαριστώ!

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    Καμιά φορά δε χρειάζεται να κερδίσεις τη μάχη….για να κερδίσεις τη Μάχη ή να κερδίσεις τη Μάχη για να κερδίσεις τη μάχη…
    Σε ευχαριστώ Χριστίνα μου. Την καλημέρα μου

    Απάντηση
  8. Μάχη Τζουγανάκη

    Το στερητικό ..το αντίθετο…,η αλλιώς η άρνηση στη γραφή με προκαλεί ιδιαιτέρως Λένα. Σα να στριμώχνεις τις λέξεις ή τα συναισθήματα ή και τα δύο για να πάνε εκεί που τα κατευθύνεις δείχνοντάς τους πως η αντίθετη τελικά κατεύθυνση δεν ειναι ικανοποιητική. Την καλημέρα μου! Και καλή σου εβδομάδα και εσένα!

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανάκη

    Κύριε Παλιεράκη…διαβάζω και ξαναδιαβάζω το σχόλιό σας με χαρά. Με ευχαριστεί ιδιαιτέρως που διαβάζετε τα κείμενά μου και έχετε παρατηρήσει τη γραφή μου. Η προσφώνησή σας, γλυκιά και τρυφερή μου προκαλεί αμέσως οικειότητα. Είναι που έχουμε και στη ρίζα μας μια ενωτική σχέση. Σας ευχαριστώ για τούτο το σχόλιο που στόλισε το σημερινό μου κείμενο και δίνει σε μένα ένα κομμάτι δύναμης από εκείνα που χρειάζομαι…για να προχωράω εκεί που αγαπώ.

    Πάντα δημιουργικός!
    Καλοτάξιδο το τελευταίο σας βιβλίο “Φύλλα Δάφνης” αν δεν κάνω λάθος…

    Απάντηση
  10. Μάχη Τζουγανάκη

    Κύριε Βολάκη, εντοπίσατε πολύ εύστοχα το προσωπικό μου στοιχείο στα περισσότερα κείμενά μου. Είναι η διαδικασία άρνησης που χρησιμοποιώ πολλές φορές για να χαράξω νέο δρόμο ελπιδοφόρο. Σας υπερ ευχαριστώ για το πολύ όμορφο σχόλιο. Να έχετε μια όμορφη εβδομάδα!

    Απάντηση
  11. Σοφία Ντούπη

    Έτσι είναι Μάχη μου… έτσι ακριβώς όπως μας τα είπες ¨πως οι μάχες πολύτιμες είναι κι ας μην κερδίζονται¨ Το προσυπογράφω κι εγώ… Αγγίζεις άλλοτε τρυφερά, άλλοτε πιο δυνατά, με το μαγικό σου ραβδάκι μας νουθετείς και μας αγγίζεις!!! Την καλημέρα μου… να έχεις μια όμορφη εβδομάδα και να δώσεις πολλά φιλιά στο μικρούλι σου ¨Ν¨.

    Απάντηση
  12. Άγγελος Πετρουλάκης

    Συγκλονιστικός ο μονόλογος, το παίξιμο με τις λέξεις, η σιωπή που τις διαπερνά. Αν είναι βιωματικό ή όχι λίγη έχει σημασία, αφού ούτως ή άλλως αγγίζει και ανατρέπει την νηφαλιότητα της μνήμης. Γραφή με ιδιαίτερη ευαισθησία που μετατρέπει ακόμα και το κλάμα σε μια υπερήφανη αποδοχή. Να είσαι καλά, να δημιουργείς.

    Απάντηση
  13. Μάχη Τζουγανάκη

    Σοφία μου σε ευχαριστώ… όταν ο σκοπός δεν είναι να κερδίσεις τη..μάχη..αλλά άλλα εντελώς διαφορετικά συναισθήματα δίνει την αναγκαία πολυτέλεια στην καρδιά. Τα σκοτάδια μας καμιά φορά δε θέλουνε φακούς. Ενα χέρι θέλουν που να μη δείχνει πίσω..αλλά μπροστά…
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα.. Να σαι σίγουρη για τα φιλια…δεν τα χορταίνω…

    Απάντηση
  14. Μάχη Τζουγανάκη

    Κύριε Πετρουλάκη…πραγματικά σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για την ματιά που ρίχνετε σε όσα καταθέτω. Με τιμά πολύ. Αχόρταγα διαβάζω αυτή τη φράση: “Αγγίζει και ανατρέπει τη νηφαλιότητα της μνήμης” …Ακόμα και τα σχόλιά σας γεμάτα από το ταλέντο σας. Σας ευχαριστώ πολύ. Πάντα δημιουργικός…

    Απάντηση
  15. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Οι σκιές μου δε θέλουν να φωτιστούν. Δεν αγαπούν το φως.”
    Γι αυτό και παραμένουν σκιές… γιατί κρυμμένες θέλουν να είναι…
    Πολύ εσωτερικό, με αρκετή παραίτηση αλλά και λαχτάρα για ζωή, για πέταγμα της ψυχής μπροστά.
    Πολύ “καταθετικός” και δυνατός ο μονόλογός σου, Machie μου!

    Απάντηση
  16. Kostas Metalidis

    Διαβάζω το κείμενο σου Μάχη, κι απ’ την αρχή καταλαβαίνω πως πρόκειται για ένα σφουγγάρι που έχει ρουφήξει νέκταρ απ’ την ίδια τη ζωή!
    Το στύβω, το ξαναστύβω και τελικά μαζεύω μια ουσία που πρέπει να είναι πολύτιμη! Σαν ένα ακριβό άρωμα σε μικρό μπουκαλάκι, όπως λέει και η κυρία Λένα. ” Δεν υπάρχει ούτε το πριν, ούτε το μετά… Το μόνο που υπάρχει είναι το τώρα! Η αιώνια στιγμή του τώρα! Δεν έχει σημασία το ποιος η ποια ήσουν. Ούτε το ποιος η ποια θέλεις να γίνεις. Σημασία έχει το ποιος η ποια είσαι! ” Μάλιστα αποφάσησα στο εξής, να μη λέω θέλω, αλλά ΕΙΜΑΙ! Να μη λέω θέλω, αλλά ΈΧΩ! Να είσαι πάντα καλά Μάχη! Να μας χαρίζεις το μεγαλείο της ψυχής σου!

    Απάντηση
  17. Μάχη Τζουγανάκη

    Κύριε Μεταλλίδη, Σωστά τα λόγια σας. Το τώρα έχει σημασία. Η αιώνια στιγμή του όπως λέτε τόσο λυρικά. Είμαι, έχω… όμορφες λέξεις, ηχηρές και ισχυρές. Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Καλό απόγευμα!

    Απάντηση
  18. Μάρθα Δήμου

    Εξαιρετική γραφή με ευαισθησία και δυναμισμό μαζί. Οι απρόσμενες τελείες ανάμεσα στη ροή του λόγου δίνουν το τέλειο αποτέλεσμα. Ανεβαίνεις όλο και πιο ψηλά!!!!Καλή συνέχεια, Μάχη.

    Απάντηση
  19. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ένας απ΄τους πιο δυνατούς μονολόγους που έχω διαβάσει … !!! Η ”άρνηση ” και η ” κατάφαση” σε ένα δυνατό σταυρόλεξο για εξαιρετικούς λύτες…Ένα παιχνίδι με την έμπνευση , το υποσυνείδητο και το ιδεατό! Το ”σήμερα” στο θρόνο της καρδιάς μας και της ύπαρξής μας!
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ!

    Απάντηση
  20. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραίο Μάχη! Βαθιά συναισθηματικό…

    Απάντηση
  21. Αθηνά Μαραβέγια

    “…Μάθε αν θες πως οι μάχες πολύτιμες είναι κι ας μην κερδίζονται. …”
    Αυτό, άλλωστε, δε σημαίνει ΖΩΗ;
    Πόσο σ’ ευχαριστώ γι αυτές τις καταθέσεις, που για μένα είναι έντοκες και μάλιστα με υψηλό επιτόκιο!!!
    Την καλημέρα και τα ευχαριστώ μου!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου