Παλιοαποσκευές

23.10.2015

 

Παλιές αποσκευές μέσα σε σκουρόχρωμες βαλίτσες
παραδίπλα μ’ ετοιμότητα στέκονται κι επιθυμούν
έναν άνθρωπο από χρόνια πιστό να τις μεταφέρει
τα δυνατά του χέρια χρειάζονται για να θυμίζουν
λόγο ύπαρξης πως έχουν, τη ζωή να συντονίζουν

Ακόμα και τώρα που άλλαξε η εποχή και ο καιρός
και τα βαριά ρούχα παράταιρα σε όλους μοιάζουν,
εσύ πάλι από συνήθεια προσφέρεσαι να τα φοράς
μια γνώριμη προστασία νομίζεις σου προσφέρουν

Σε σταθμούς τρένων αρέσκονται να τριγυρνούν
και λόγο να 'χουν πάντα για το επόμενο ταξίδι
θέση δίπλα σου αρπάζουν κρυφά απ’ το γκισέ
λαθρεπιβάτες γίνονται μελλοντικών σου ονείρων

Εσύ προσηλώνεσαι στην υπέροχη διαδρομή
σχέδια όμορφα κάνεις για της ζωής το ταξίδι
ξεχνάς για λίγο τα παλιά βάρη της συντροφιάς,
νεκρά όνειρα συνέχεια και υποσχέσεις πως θυμίζουν
στοιχειωμένα πουλόβερ κατάσαρκα πάλι σε ντύνουν
και τα δυο σου χέρια πάντα από σταθμό σε νέο σταθμό
χρειάζονται για αχθοφόρο πειθήνιο αυτές να τριγυρίζουν

 

_

γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. drmakspy

    εσύ πάλι από συνήθεια προσφέρεσαι να τα φοράς
    μια γνώριμη προστασία νομίζεις σου προσφέρουν
    Σε σταθμούς τρένων αρέσκονται να τριγυρνούν
    και λόγο να ‘χουν πάντα για το επόμενο ταξίδι
    θέση δίπλα σου αρπάζουν κρυφά απ’ το γκισέ
    λαθρεπιβάτες γίνονται μελλοντικών σου ονείρων……

    Αυτό το απόσπασμα για τα ρούχα… ειδικά αυτό…. ποίημα στο ποίημα… αχ… δεν βρίσκω λόγια να περιγράψω τι μου γέννησε σε συναίσθημα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου