Περίπτερο

7.12.2018

Κάποτε σ’ αυτή την τρύπα

ένα μικρό κτίσμα ακουμπούσε

περίπτερο το λέγανε

εκεί τρέχαμε να ξοδέψουμε

το φτωχικό μας χαρτζιλίκι

αυτό που μας έδινε η μάνα

εις αντάμειψιν του καλού μας

χαρακτήρα

Το έδιωξε από τη θέση του

το διπλανό σούπερ μάρκετ

δεν χρειάζεται  να υπάρχεις εσύ

στα ράφια μου τώρα

σε υπολογίζω

Κι εκείνο έπεσε και σκοτώθηκε

απ’ τον καημό του

Στον κουρνιαχτό της σκόνης του

έβαλα τα κλάματα

 

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου