Select Page

Πικρή του λόγου η γεύση

Πικρή του λόγου η γεύση

 

 

music_b

Πικρή του λόγου η γεύση,

γυμνό το βλέμμα απ' της στοργής τα χρώματα

Είμαι μια ξένη στης καρδιάς σου πια τη χώρα,

χωρίς ελπίδα περπατώ σ' άγνωστα χώματα

 

Ρεφραίν

 

Δεν αγκαλιάζετ’ η ζωή με την πικρή αλήθεια,

ούτε ο έρωτας χτυπά τα παγωμένα στήθια

Τόσα πλατιά αισθήματα πώς γίνανε εφήμερα

και ποιο σπαθί ξεχώρισε το χτες από το σήμερα

 

Βαρύ το βήμα που φεύγει κι αυτό που έρχεται,

στεγνή η σκέψη απ' της ζωής το πλάνεμα,

καμιά αχτίδα στη μορφή τη μαραμένη

βαρύς χειμώνας, καταχνιά χωρίς ξεφάντωμα

 

της Ελένης Λιάκου

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος