Επιλέξτε Page

Πιο κόκκινα

21.03.2018

Ψάχνω να βρω ένα μονοπάτι/Μονοπάτι φυγής/Λαβωμένα τα βήματα/Που βγάζουν σε ένα πέρασμα/Ανάμεσα απ' τα αστέρια/Μα στάζουν αίμα οι πληγές/Αφήνουν χνάρια στο μονοπάτι/Νοτίζουν τον ουρανό/Ίσως να τον εβάψουν/ Και να 'ναι κόκκινο το δείλι/Κόκκινο το φεγγάρι/Κόκκινο και το χάραμα που θα γεννήσει η νύχτα/Κόκκινο και το σύννεφο/Κόκκινη κι η βροχή.../Είναι μέρες τώρα/Ίσως που αλλάζει ο καιρός/Ίσως να φταίει αυτό/ Που το κόκκινο γίνεται πιο κόκκινο/Κι η πληγή/Εκείνη η μεγάλη πληγή/Το φυλαχτό στο στήθος/Γίνεται πιο μεγάλη/Ίσως να φταίει ο καιρός/Ίσως πάλι όχι/Ίσως είναι οι λέξεις/ Εκείνες που βαστάω δίπλα από την πληγή/Οι λέξεις που δεν πρόλαβα/Οι λέξεις που δεν πρόλαβες/Να σου πω/Να μου πεις/Αυτές που έγιναν δάκρυα/Στα μάτια μου/Βλέφαρα κλειστά/Τα μάτια σου/Με γδέρνουν/Με πονάνε/Χρωστάω/Χρωστάς/Χρωστάει ο χρόνος/Λένε πως είναι γιατρός/Σφουγγάρι σε πίνακα/Σφουγγάρι που σβήνει τον πόνο/Είναι η ζωή πίνακας;/Γιατί για μένα μετράει αλλιώς;/Γιατί δεν σβήνει ο πόνος;/Γιατί βαθαίνει η πληγή;/ Γιατί τα χνάρια του γίνονται ολοένα και πιο βαθιά;/Πιο κόκκινα;

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Απόστολος Παλιεράκης

    !!!!
    Οι λέξεις μου δεν τολμούν…

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλησπέρα αγαπημένε μου ποιητή… σ’ ευχαριστώ πολύ που πέρασες!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου