Select Page

Πιο κόκκινα

Πιο κόκκινα

Ψάχνω να βρω ένα μονοπάτι/Μονοπάτι φυγής/Λαβωμένα τα βήματα/Που βγάζουν σε ένα πέρασμα/Ανάμεσα απ' τα αστέρια/Μα στάζουν αίμα οι πληγές/Αφήνουν χνάρια στο μονοπάτι/Νοτίζουν τον ουρανό/Ίσως να τον εβάψουν/ Και να 'ναι κόκκινο το δείλι/Κόκκινο το φεγγάρι/Κόκκινο και το χάραμα που θα γεννήσει η νύχτα/Κόκκινο και το σύννεφο/Κόκκινη κι η βροχή.../Είναι μέρες τώρα/Ίσως που αλλάζει ο καιρός/Ίσως να φταίει αυτό/ Που το κόκκινο γίνεται πιο κόκκινο/Κι η πληγή/Εκείνη η μεγάλη πληγή/Το φυλαχτό στο στήθος/Γίνεται πιο μεγάλη/Ίσως να φταίει ο καιρός/Ίσως πάλι όχι/Ίσως είναι οι λέξεις/ Εκείνες που βαστάω δίπλα από την πληγή/Οι λέξεις που δεν πρόλαβα/Οι λέξεις που δεν πρόλαβες/Να σου πω/Να μου πεις/Αυτές που έγιναν δάκρυα/Στα μάτια μου/Βλέφαρα κλειστά/Τα μάτια σου/Με γδέρνουν/Με πονάνε/Χρωστάω/Χρωστάς/Χρωστάει ο χρόνος/Λένε πως είναι γιατρός/Σφουγγάρι σε πίνακα/Σφουγγάρι που σβήνει τον πόνο/Είναι η ζωή πίνακας;/Γιατί για μένα μετράει αλλιώς;/Γιατί δεν σβήνει ο πόνος;/Γιατί βαθαίνει η πληγή;/ Γιατί τα χνάρια του γίνονται ολοένα και πιο βαθιά;/Πιο κόκκινα;

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

2 Σχόλια

  1. Απόστολος Παλιεράκης

    !!!!
    Οι λέξεις μου δεν τολμούν…

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Καλησπέρα αγαπημένε μου ποιητή… σ’ ευχαριστώ πολύ που πέρασες!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος