Πιστοποιητικό ζωής, της Μάρης Τσαμακίδου Παπαποστόλου

25.04.2018

σχόλια

Η Μαρούσκα χαίρεται την παιδική της ηλικία σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας. Όταν ήταν οκτώ χρόνων ο πατέρας της πεθαίνει. Η μητέρα αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου την ανατροφή της μικρής και την περιβάλλει με πολλή αγάπη και φροντίδα, κρύβοντάς της όμως ένα μυστικό ζωής. Όμως η ζωή τα φέρνει έτσι που, λίγο καιρό μετά τον θάνατο του πατέρα της,  η Μαρούσκα το μαθαίνει δίχως να το αντιληφθείς κανένας. Το κρύβει από τη μητέρα της και απ’ όλους, συγγενείς και φίλους. Παρακολουθούμε λοιπόν, τη “διπλή” ζωή της από την τρυφερή ηλικία, την εφηβεία, την ενηλικίωση και πολύ αργότερα… Τι ρόλο θα παίξει αυτό το καλά κρυμμένο μυστικό στη ζωή της Μαρούσκας, στον περίγυρό της αλλά και σε σχέση με παιδικούς φίλους, συγγενείς,  τον άντρα και το παιδί της;

 

Έγραψαν για το βιβλίο:

«Μου άρεσε η γλώσσα, οι αναφορές σε τόπους συγκεκριμένους, οι σχέσεις των προσώπων. Το χρονικό πήγαινε – έλα»
Νίκος Γραικός
Καθηγητής ελληνικών και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Κοινότητας του Παρισιού. Συντονιστής του Συλλόγου «Φωνή Γραφή», για τα Νέα Ελληνικά στο Παρίσι.

 

«Είναι ένα βιβλίο-ντοκουμέντο απ’ αυτά που μελετούν στα τμήματα Κοινωνιολογίας στα Πανεπιστήμια. Συγχρόνως είναι συναρπαστικό, το διάβασα μονορούφι…»
Λήδα Ράπτη
PhD Professor,  Department of Biomedical and Molecular Sciences
Queen’s University, Canada.

 

«Κι έχω να πω πως επειδή εγώ ποιητεύομαι κυρίως, μου ταιριάζει η κοφτή φράση σου που δένει κόμπο-κόμπο ένα δικό του ρυθμό στο κείμενο»
Σ’ ευχαριστώ, Μάρη
Δημήτρης Ιατρόπουλος
Ποιητής – Στιχουργός

 

«Η Μάρη Τσαμακίδου Παπαποστόλου έχει γράψει κάτι περισσότερο από ένα μυθιστόρημα, έχει αποτυπώσει στο χαρτί δυνατά αισθήματα από εκείνα που καθορίζουν τον άνθρωπο ως προσωπικότητα αλλά και που ταυτόχρονα σμιλεύουν την ιστορία του. Δεν είναι ένα απλό Πιστοποιητικό ζωής το βιβλίο της, είναι η ζωή σε μια θαυμάσια λογοτεχνική δημιουργία!”
Κώστας Θερμογιάννης
Διαχειριστής του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net

 

Η Μάρη Τσαμακίδου Παπαποστόλου γεννήθηκε στο Βόλο. Σπούδασε Γαλλική και Ελληνική Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών  και υπηρέτησε ως καθηγήτρια και γυμνασιάρχης επί 31 χρόνια σε σχολεία της Καρδίτσας,  όπου ζει από το 1982. Το “Πιστοποιητικό ζωής” είναι το πρώτο βιβλίο της που κυκλοφορεί. Μικρές συλλογές διηγημάτων και ποιημάτων, όπως τα «Λογοτεχνικά Ιντερμέδια», «Φθέγγομαι» κλπ δημοσιοποιήθηκαν μόνο διαδικτυακά. Το διήγημά της «Έπρεπε ν΄ανθίσει;» απέσπασε έπαινο σε διαγωνισμό του “BONSAISTORIES”.  Έχει στο συρτάρι της ένα σημαντικό όγκο γραπτών που κάποια από αυτά ίσως στο μέλλον εκδοθούν.  Σπούδασε μουσική στο Εθνικό Ωδείο Βόλου με διευθυντή τον Μπάμπη Κεχαΐδη. Υπήρξε μέλος των χορωδιών του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Τερψιχόρης Παπαστεφάνου. Συνεργάστηκε σε μουσικές παραγωγές και εμφανίσεις  και συνεδέθη φιλικά δια βίου με τους συνθέτες: Μάνο Χατζιδάκι, Νίκο Μαμαγκάκη, Χρήστο Λεοντή, Ηλία Ανδριόπουλο, Γιώργο Τσαγκάρη, Θύμιο Παπαδόπουλο, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Γιάννη Αργύρη και τους μουσικούς παραγωγούς: Ρηνιώ Παπανικόλα και Γιώργο Μητρόπουλο. Ερμήνευσε το μουσικό θέμα της βραβευμένης μικρού μήκους ταινίας “Νειλώ” του Τάσου Μπουλμέτη. Μέλος του Θεατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών στα φοιτητικά της χρόνια, ερμήνευσε ρόλους σε έργα όπως: ”Ο κύκλος με την κιμωλία”, κ.α  Από το 1967 έως το 1978 αποτέλεσε ενεργό μέλος του Λαογραφικού Χορευτικού Ομίλου ”Καραγκούνα” Καρδίτσας.

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Δείτε κι αυτά

Η νύχτα της Κασσιανής, της Μαρίας Ρουσάκη

Η νύχτα της Κασσιανής, της Μαρίας Ρουσάκη

Στο νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Ρουσάκη ξεδιπλώνονται οι περιπέτειες του Περικλή Καλαμάνου που γνωρίσαμε στο προηγούμενο βιβλίο, «Μόνο τα μάτια μένουν», ο οποίος έχει διαπρέψει στη Νέα Υόρκη δημιουργώντας μια μεγάλη αλυσίδα ανθοπωλείων. Ο γιος του πάσχει από σύνδρομο...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Βαγγέλης Χρόνης – Αλέκος Φασιανός. 30 χρόνια φιλία. Ζωγραφική και ποίηση

Βαγγέλης Χρόνης – Αλέκος Φασιανός. 30 χρόνια φιλία. Ζωγραφική και ποίηση

  «Μ’ έπεισαν πια οι καιροί Τον χρόνο να αγγίξω Και να τον κάνω σύμμαχο» Βαγγέλης Χρόνης, ‘Ο Σύμμαχος Χρόνος’ _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Τον Μάιο  του 2019, στο ίδρυμα εικαστικών τεχνών και μουσικής Βασίλη & Μαρίνας Θεοχαράκη, παρουσιάστηκε η ενδιαφέρουσα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου