Πνοές

Δημοσίευση: 28.07.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

woman_sea_b

Αργό το ταξίδι της επιστροφής, γεμάτο θύμισες. Αναμνήσεις, αρώματα και γεύσεις. Η αίσθηση του πηγαιμού, το απαλό αεράκι της πατρίδας. Το χώμα που καίει κάτω από τις πατούσες σου. Η ελευθερία κρυμμένη πίσω από την κουπαστή εμφανίζεται δειλά και παίζει το παιχνίδι που χρόνια προσδοκούσες.
Η ώρα χάνει το βάρος της και εσύ νωχελικά επανέρχεσαι.
Η μνήμη αιφνιδιάζεται και σε ξυπνά από τον ύπνο του μαρασμού.
Ο θάνατος παραχωρεί τη θέση του στη ζωή και συ αρχίζεις να αναπνέεις.
Όχι κοφτές, μικρές, βασανιστικές ανάσες αλλά γρήγορες, αισθησιακές, γεμάτες από Ελλάδα.
Γεμάτες φως, ήλιο, θάλασσα και αγάπη.
Αρχίζεις να ζεις, να ονειρεύεσαι, να καρτεράς.
Πλησιάζεις και αναζωογονείσαι.
Φτάνεις πια, την βλέπεις, την αγγίζεις, είσαι εκεί, δίπλα της για πάντα. Για πάντα.
Γιατί την διάλεξες κι εκείνη το γνωρίζει και θα σε ευχαριστεί. Αιώνια.

-

γράφει η Κάλλια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Το πιο καλό κορίτσι

Το πιο καλό κορίτσι

Κάτι άστραψε έξω από το παράθυρο και μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ύστερα από λίγο ακούστηκε μια δυνατή βροντή. Τρόμαξα, μα η περιέργειά μου ήταν πιο δυνατή. Έτρεξα στο παράθυρο, με πηδηχτά βηματάκια, να δω τι συμβαίνει. Έμεινα έκπληκτη με το θέαμα. Μία τεράστια...

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

Ο Μάνθος ήτανε πραματευτής. Δηλαδή φόρτωνε, σε μια παλιά κλούβα Φολκσβάγκεν κατσαρολικά, κουταλομαχαιροπήρουνα, ποτήρια, βάζα, γενικά είδη νοικοκυριού, είχε και κάποιες ρόμπες για τις γριές, μαντήλες, κάτι σκούπες, φαράσια κ.τ.λ. και κίναγε για τα απρόσιτα στις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

Ο Μάνθος ήτανε πραματευτής. Δηλαδή φόρτωνε, σε μια παλιά κλούβα Φολκσβάγκεν κατσαρολικά, κουταλομαχαιροπήρουνα, ποτήρια, βάζα, γενικά είδη νοικοκυριού, είχε και κάποιες ρόμπες για τις γριές, μαντήλες, κάτι σκούπες, φαράσια κ.τ.λ. και κίναγε για τα απρόσιτα στις...

Εσωτερική υπόθεση

Εσωτερική υπόθεση

Κόντευε το μεσημέρι και η κίνηση ήταν υποτονική στο γραφείο πέντε του τρίτου ορόφου της δημόσιας υπηρεσίας. Κάποιοι συζητούσαν ράθυμα στο διάδρομο, μια γυναίκα έγερνε στο εκτυπωτικό μηχάνημα και πατούσε κουμπιά, ένας μεσόκοπος άνδρας μιλούσε στο τηλέφωνο με αυστηρό...

Όταν οι άνθρωποι γίνανε αριθμοί…

Όταν οι άνθρωποι γίνανε αριθμοί…

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η προσωπική του ανέλιξη ήταν ο αυτοσκοπός της ζωής του. Δε λογάριαζε τις ζωές άλλων ανθρώπων. Έπρεπε να πατήσει ακόμα και επί πτωμάτων προκειμένου να εξελιχθεί επαγγελματικά. Ο κυνισμός του στη λήψη αποφάσεων ήταν παροιμιώδης, απαραίτητο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πνοές έμπνευσης με το άρωμα του νόστου!
    Υπέροχο!
    Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Maria Stamatopoulou

    Συγχαρητήρια για το ποίημα! Με ταξίδεψε στο γαλανό της θάλασσας και με γέμισε γλυκές αναμνήσεις!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου