Select Page

Ποιoς νοιάζεται για τα σύκα;

Ποιoς νοιάζεται για τα σύκα;

 

 

figs_b

-Σήκω! Σήμερα θα μαζέψουμε τα σύκα από το σπίτι της γριάς απέναντι!

 

Φώναζε και ξαναφώναζε ο αδερφός μου από τα χαράματα.

 

-Την είδα χτες που έφυγε για την Αθήνα, κάποιον γάμο έχουν και το πεδίο θα ‘ναι καθαρό!

Μα τι μες θες εμένα μουρμούριζα απέξω μου και από μέσα μου, τι με θες μωρέ αφού δεν μου αρέσουνε τα σύκα! Τι περίεργο φρούτο και αυτό, ποιος να το περίμενε πως μέσα του θα ‘ταν μέλι! Έτσι δεν λέγαν όλοι; Μου φέρανε κάτι σύκα σκέτο μέλι! Που το είδανε το μέλι ήθελα και εγώ να δω, αλλά μόνο κάτι σπόρια έβλεπα και μια ζουμερή σάρκα, πορτοκαλοκόκκινη!

Σηκώθηκα τελικά και όχι για τα σύκα, αλλά γιατί στο πλιάτσικο θα συμμετείχε και η Αννούλα από την απέναντι γειτονιά.

-Άντε τελείωνε, με τράβαγε από την μπλούζα ο αδερφός μου καθώς έβρεχα και χτένιζα τα μαλλιά μου μπροστά από τον καθρέφτη. Από το μικρό παράθυρο έμπαινε το πρώτο φως του ήλιου και εγώ έβλεπα την μορφή της Αννούλας να τρώει γινωμένα σύκα και να τα ρουφά με τα χειλάκια της!… αλλά αυτός ο κακορίζικος ο αδερφός μου δεν έλεγε να σταματήσει τις φωνές και κάπου εκεί η Αννούλα χάθηκε μες τα καταπράσινα φύλλα της συκιάς.

Φτάνοντας στο σπίτι της γριάς είδα πως τα άλλα παιδιά είχαν ήδη ξεκινήσει την συγκομιδή! Και το θέμα δεν ήταν το πλήθος αλλά ο τρόπος, ναι ναι ο τρόπος που θα τα μαζεύαμε. Ποιος νοιάζεται όμως για όλα αυτά όταν απέναντί του βλέπει την Αννούλα με το μοβ φορεματάκι της, να απλώνει τα χεράκια της και να τραβά με τέτοια θέρμη το σύκο από την συκιά! Να βάλλω το πρόσωπο μου ανάμεσα από τα φύλλα και να το τραβήξεις Αννούλα μου κοντά στα χειλάκια σου!

Και η ώρα πέρναγε και εγώ μάζεψα μόνο φύλλα και εικόνες, τόσες εικόνες όσες και τα σπόρια από τα σύκα που κράταγε ο έρωτάς μου μες το μοβ φουστανάκι του!

Τα χρόνια κύλησαν, η γριά πέθανε, η Αννούλα έγινε Άννα και εγώ πάντα ερωτευμένος να την βλέπω να περνά, να μιλά, να γελά και η καρδιά μου να μελώνει σαν ώριμο σύκο…

 

_

γράφει η Erina Espiritu

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

4 Σχόλια

  1. Μαριάνθη Πλειώνη

    Πόσο όμορφα μελώνει και γλυκαίνει η ψυχή από εικόνες που μια ζωή μένουν ανεξίτηλες!! Πολύ όμορφο Erina!

    Απάντηση
    • erina espiritu

      Ευχαριστώ Μαριάνθη! Είναι αλήθεια πως οι παιδικές και οι εφηβικές εικόνες μας, πάντα θα μένουν ανεξίτηλες, άλλοτε με γλυκιά και άλλοτε με πικρή ίσως γεύση.

      Απάντηση
    • erina espiritu

      Σαν τις εφηβικές αναμνήσεις…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!