Πολιτεία προς απόσυρση

31.03.2016

city_sphere

Πολιτεία προς απόσυρση

Ζω σε μια άσφαλτο κατοικημένη

Για χάρη της,

χτυπούν οι μηχανές

στα εργοστάσια παπουτσιών

 

Πάνω στην επιφάνεια της

αγωνίζονται τα ίχνη μου

να παραβγούν των άλλων

που αδίστακτα για σφάλματα καραδοκούν

 

Διάσπαρτα στην πλούσια υπόσταση της,

τα έμψυχα την ύλη κυνηγούν

Όχι εκείνη του κορμιού τους

μα την τροφή του δεύτερου συνθετικού

 

Πλήθος λακκούβες διαθέτει

Το βλέμμα μου τις ακουμπά

Μες το ψαχνό πληγώθηκαν

Στάζοντας λάσπη, αξίες και ιδανικά

 

_

γράφει η Αλεξάνδρα Στελλάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου