Ποτέ δεν σημαδεύουνε τα πόδια!

31.10.2019

Όταν μέσα στην άγραφη παιδική ψυχή αναμίξουμε το ‘κάλλος’ και το ‘έργο(ν)’ ανθίζουν βλαστήματα φωτεινά που κάνουν ακόμα και τις ακτίνες του ήλιου να ζηλέψουν. Η καλλιέργεια του πνεύματος είναι το ιερότερο καθήκον κάθε ευνομούμενης πολιτείας και ταυτόχρονα αποτελεί τη δικλίδα ασφαλείας έναντι των προκλήσεων του μέλλοντος. Οφείλουμε όμως να τονίσουμε τη δραματικά μεγάλη απόσταση που απέχει η διδαχή του ‘τι να σκέφτεσαι’ με τη διδαχή του ‘πώς να σκέφτεσαι’. Όπως το υνί και το αλέτρι φέρνουν στο φως το πλούσιο χώμα που θα ριζώσει ο σπόρος ή θα χαλάσει το χωράφι όταν τα χειρίζονται αδέξια χέρια, έτσι και η έλλογη σκέψη είναι το μέσον που κάνει την κοινωνία ή να ανθίζει ή να καταστρέφεται. Τούτο λοιπόν το εργαλείο είναι συναρπαστικό μα και επικίνδυνο συνάμα, εξαρτάται κυρίως από το ποιος διαχειρίζεται το καλέμι που σμιλεύει το άμορφο μάρμαρο.

Στην Ελλάδα τού σήμερα απαιτούμε αποδείξεις, μέτρα και σταθμά για να αξιολογήσουμε το αποτέλεσμα της εκπαίδευσης, θέλουμε βαθμούς, εξετάσεις, αριστεία ενδεχομένως, για να κατατάξουμε τους μαθητές σε καλούς ή όχι. Στην αγωνία λοιπόν τόσο της εκπαιδευτικής κοινότητας όσο και της οικογένειας αλλοιώσαμε την έννοια της παιδείας, η οποία θα πρέπει να σημειώσουμε πως σε αντίθεση με την εκπαίδευση δεν μπορεί να μετρηθεί με νούμερα και αριθμούς, αλλά αλλοιώσαμε ακόμα και την ίδια τη φύση της παιδικής και εφηβικής ψυχής. Τα παιδιά στις μέρες μας δεν ζουν τη ζωή που ονειρεύονται αλλά ονειρεύονται τη ζωή που δεν ζουν. Η εκπαίδευση καθιέρωσε όρους όπως δέσμες, ειδικότητες, εξειδίκευση κλπ., ενώ από την παιδεία ξεχνιούνται όροι όπως άμιλλα, φιλότιμο, όραμα. Θαρρείς πως η εκπαίδευση έχει ένα μαγικό ραβδί και μετατρέπει τους μαθητές σε μηχανήματα αναπαραγωγής στείρας γνώσης, σαν τα φωτοτυπικά μηχανήματα που η μοναδική τους χρησιμότητα είναι η αντιγραφή! Πόσο τραγικά γρήγορα ξεμακραίνει η Παιδεία από το μέλλον μας…

Ο οδηγός σπουδών και τα αναλυτικά προγράμματα εκπαίδευσης βασίζονται σε κοινωνικά πρότυπα μιας ( ιδανικής; ) κοινωνίας που δεν υπάρχει. Είναι γεμάτα θεωρία, γεμάτα κανόνες, γεμάτα πράξεις και αποδείξεις, σαν τις ασκήσεις επί χάρτου που παρασάγγας απέχουν από την αλήθεια. Και λάμπει δια της απουσίας της από αυτά η καλλιέργεια του πνεύματος, λείπει η Τέχνη, λείπει η διδαχή των δικαιωμάτων αλλά και των απαιτήσεων του πολίτη από την κοινωνία, λείπει η ουσία της πολιτικής, λείπει η ψυχή τούτης της χώρας. Αντιγράψαμε ό,τι νομίσαμε πως λάμπει στις βιτρίνες της κουλτούρας και της ύλης του δυτικού κόσμου και ανταλλάξαμε τις ωραίες ιδέες που κρύβονται στην Οδύσσεια με καθρεφτάκια μιας χρήσης, αντίδωρο κι αυτά της πλαστικής ευημερίας των τραπεζών! Κι ύστερα τα σερβίραμε στα παιδιά μας ως υλικό εκπαίδευσης, ως όραμα και πρότυπο προς μίμηση. Πού είναι η ψυχή και πού το συναίσθημα στην εκπαίδευση; Και πού είναι ο πολίτης που πρέπει να προετοιμάζεται μέσα στις αίθουσες για να αναλάβει αύριο την ευθύνη της χώρας;

Τρομάξαμε τους μαθητές με τις εξετάσεις. Τους απειλήσαμε με τις απουσίες. Τους ευνουχίσαμε με τη δαμόκλειο σπάθη της κατευθυνόμενης σκέψης. Eλευθερία δεν είναι να μην είσαι δούλος αλλά να κάνεις ό,τι από έρωτα γεννά και προστάζει η ψυχή σου (παρά τό ελεύθειν όπου ερά τίς). Ακριβώς γι’ αυτό στοχοποιήθηκε και εξοστρακίστηκε από τα σχολεία, έστω κι αν κάποιοι φωτισμένοι δάσκαλοι παλεύουν σκίζοντας τις σάρκες τους καθημερινά για να κρατήσουν την ιδέα της ζωντανή μέσα στις ιερές τους αίθουσες. Ας παραδεχτούμε επιτέλους την αλήθεια. Η καθεστηκυία τάξη επιθυμεί εκπαίδευση και όχι παιδεία, επιθυμεί εκπαιδευτικούς και όχι δασκάλους. Γι’ αυτό άλλωστε, εύστοχα, η Κατερίνα Γώγου έγραψε πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια. Στο μυαλό είναι ο στόχος!

Ακολουθήστε μας

Μέντιουμ, μεσάζοντες, μάγισσες στην λογοτεχνία

Μέντιουμ, μεσάζοντες, μάγισσες στην λογοτεχνία

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, δεν λείπουν οι περιπτώσεις ανθρώπων που υποτίθεται πως λειτουργούν ως μεσάζοντες ανάμεσα στον πραγματικό κόσμο και σε εκείνο τον αόρατο, των πνευμάτων. Μάλιστα, συχνά γίνεται μνεία στο ιδιαίτερο χάρισμα...

Ο μεταφραστής Αχιλλέας Κυριακίδης στο Α.Π.Θ.

Ο μεταφραστής Αχιλλέας Κυριακίδης στο Α.Π.Θ.

Στη διάρκεια της εφηβείας μου και καθώς μυούμουν στη λογοτεχνία των ενηλίκων, ξετρυπώνοντας βιβλία και συγγραφείς απ’ όποια πηγή έβρισκα εύκαιρη στη μικρή μου πόλη, ξεκίνησα να φτιάχνω τη δική μου βιβλιοθήκη την οποία εμπλούτιζα με ό,τι θεωρούσα τότε θησαυρούς, αλλά...

Αφιέρωμα στην Ζυράννα Ζατέλη

Αφιέρωμα στην Ζυράννα Ζατέλη

Αφιέρωμα στην Ζυράννα Ζατέλη (αναμένοντας το μυθιστόρημά της «Ορατή σαν Αόρατη» από τις εκδόσεις Καστανιώτη) (αναμένοντας το μυθιστόρημά της «Ορατή σαν Αόρατη» από τις εκδόσεις Καστανιώτη)- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η Ζυράννα Ζατέλη (το «αληθινό της ψευδώνυμο»,...

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου