Πού ‘σαι να με δεις

7.01.2016

thoughts_dreams

Έλα για λίγο ένα λεπτό

Στον ύπνο μου και ζήσε

Το δικό μου το παραμιλητό

Τον πόνο μου και σβήσε.

 

Κάθε ψεγάδι απ’ το μυαλό

Απ’ τ’ άσχημα του χαρακτήρα

Τι κι αν λένε όλοι αυτό

Εγώ απάντηση δεν πήρα.

 

Ζητώ καθημερινά κι ολονυχτίς

Να δω εσένα λίγο

Σαν όραμα σαν όνειρο

Μήπως και διαφύγω.

 

Κινδύνους που κατατρέχουνε

Το μυαλό μου τώρα

Μιας κι αναλογίζομαι

Της συνάντησής μας την ώρα.

 

Πού ‘σαι να δεις εμένα πια

Να ζούσες να καμαρώσεις

Τη μικρή σου εγγονή

Έτσι να με λυτρώσεις;

 

Προσπάθησα και πάλεψα

Με γνώμονα το θάρρος

Τι κι αν ξέρω για τα καλά

Πως σε κάποιους είμαι βάρος.

 

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου