Πού ‘σαι να με δεις

7.01.2016

thoughts_dreams

Έλα για λίγο ένα λεπτό

Στον ύπνο μου και ζήσε

Το δικό μου το παραμιλητό

Τον πόνο μου και σβήσε.

 

Κάθε ψεγάδι απ’ το μυαλό

Απ’ τ’ άσχημα του χαρακτήρα

Τι κι αν λένε όλοι αυτό

Εγώ απάντηση δεν πήρα.

 

Ζητώ καθημερινά κι ολονυχτίς

Να δω εσένα λίγο

Σαν όραμα σαν όνειρο

Μήπως και διαφύγω.

 

Κινδύνους που κατατρέχουνε

Το μυαλό μου τώρα

Μιας κι αναλογίζομαι

Της συνάντησής μας την ώρα.

 

Πού ‘σαι να δεις εμένα πια

Να ζούσες να καμαρώσεις

Τη μικρή σου εγγονή

Έτσι να με λυτρώσεις;

 

Προσπάθησα και πάλεψα

Με γνώμονα το θάρρος

Τι κι αν ξέρω για τα καλά

Πως σε κάποιους είμαι βάρος.

 

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου