Select Page

Πού ‘σαι να με δεις

Πού ‘σαι να με δεις

thoughts_dreams

Έλα για λίγο ένα λεπτό

Στον ύπνο μου και ζήσε

Το δικό μου το παραμιλητό

Τον πόνο μου και σβήσε.

 

Κάθε ψεγάδι απ’ το μυαλό

Απ’ τ’ άσχημα του χαρακτήρα

Τι κι αν λένε όλοι αυτό

Εγώ απάντηση δεν πήρα.

 

Ζητώ καθημερινά κι ολονυχτίς

Να δω εσένα λίγο

Σαν όραμα σαν όνειρο

Μήπως και διαφύγω.

 

Κινδύνους που κατατρέχουνε

Το μυαλό μου τώρα

Μιας κι αναλογίζομαι

Της συνάντησής μας την ώρα.

 

Πού ‘σαι να δεις εμένα πια

Να ζούσες να καμαρώσεις

Τη μικρή σου εγγονή

Έτσι να με λυτρώσεις;

 

Προσπάθησα και πάλεψα

Με γνώμονα το θάρρος

Τι κι αν ξέρω για τα καλά

Πως σε κάποιους είμαι βάρος.

 

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!