“…Προσωπικά επιλέγω τον ήσυχο δρόμο…” – Αντωνία Κώστα – Φώτη

(Φωτογραφία: © Στράτος Γιαννόπουλος) Φιλοξενούμενη στη δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» είναι η συγγραφέας Αντωνία Κώστα-Φώτη! ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Η Αντωνία Κώστα-Φώτη γεννήθηκε στη Ρόδο το 1989.  Άρθρα και έργα της έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ιστοσελίδες, ενώ έχει διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχει συμμετάσχει σε συλλογικές ανθολογίες διηγημάτων. Το 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο […]

Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....

(Φωτογραφία: © Στράτος Γιαννόπουλος)

Φιλοξενούμενη στη δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» είναι η συγγραφέας Αντωνία Κώστα-Φώτη!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Αντωνία Κώστα-Φώτη γεννήθηκε στη Ρόδο το 1989.  Άρθρα και έργα της έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ιστοσελίδες, ενώ έχει διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχει συμμετάσχει σε συλλογικές ανθολογίες διηγημάτων. Το 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, “Ακόμα στον Παράδεισο”, από τις εκδόσεις Ένεκεν.

Ερωτηματολόγιο για Συγγραφείς

  1. Ποια θεωρείς την πιο ξεχωριστή στιγμή στη λογοτεχνική σου διαδρομή ως τώρα;

Σίγουρα για κάθε συγγραφέα η πρώτη στιγμή που βλέπει δημοσιευμένο ένα έργο του είναι ξεχωριστή. Όταν έφτασε στα χέρια μου το πρώτο μου βιβλίο (το «Ακόμα στον Παράδεισο», από τις εκδόσεις Ένεκεν) ήταν μια μαγική στιγμή για μένα. Έκτοτε φυσικά δεν ατονεί αυτή η μαγεία. Μικρά πράγματα μπορεί να σε κάνουν να χαρείς και να νιώσεις ικανοποίηση, όπως μια ενδελεχής κριτική για το έργο σου ή η συζήτησή του σε ακαδημαϊκούς κύκλους.

  1. Ποια είναι η γνώμη σου για τους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς;

Όταν γίνονται με διαφάνεια και υπευθυνότητα θεωρώ πως είναι χρήσιμοι και δίνουν την ευκαιρία σε νέους δημιουργούς να προβάλλουν το έργο τους. Προσωπικά έχω συμμετάσχει σε κάποιους και έχω διακριθεί. Φέτος, μετά από τη συμμετοχή μου στους αντίστοιχους διαγωνισμούς, διηγήματά μου θα συμπεριληφθούν σε δύο συλλογικές ανθολογίες. Η πρώτη είναι το “Σαν βγω από αυτή τη φυλακή” που κυκλοφορεί ήδη από τις νεόδμητες εκδόσεις Γραφή και αποτελεί μια όμορφη πρωτοβουλία που περιέχει εκτός των άλλων και κείμενα κρατούμενων. Η δεύτερη είναι μια ανθολογία διηγημάτων τρόμου που θα κυκλοφορήσει προσεχώς από τις εκδόσεις Ηλιαχτίδα.

  1. Σε ποια ηλικία εκφράστηκες για πρώτη φορά, γράφοντας το πρώτο σου πεζό ή ποιητικό κείμενο;

Γράφω και διαβάζω από μικρή ηλικία. Το πρώτο μου μυθιστόρημα το ξεκίνησα σε ηλικία εννέα ετών. Επρόκειτο φυσικά για παιδικά σκαριφήματα, αλλά το συγγραφικό μεράκι το είχα ανέκαθεν. Τα πρώτα διηγήματα τα ολοκλήρωσα όσο πήγαινα ακόμα σχολείο. Έκτοτε έκανα περισσότερο σοβαρές και συντονισμένες προσπάθειες, μέχρι που αποφάσισα να δημοσιεύσω το πρώτο μου μυθιστόρημα το 2018, το «Ακόμα στον Παράδεισο», από τις εκδόσεις του πολιτιστικού περιοδικού της Θεσσαλονίκης Ένεκεν. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό έκδοση το δεύτερο βιβλίο μου, μια συλλογή διηγημάτων με επίκαιρη θεματική.

  1. Υπήρξε ποτέ στιγμή που θέλησες να παρατήσεις την ενασχόλησή σου με την συγγραφή; Αν ναι, γιατί;

 Όχι. Το λέω έτσι, απόλυτα γιατί δεν μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό. Η συγγραφή είναι για μένα ένας τρόπος ύπαρξης. Η γραφή και κατ’ επέκταση η ανάγνωση με έχει σώσει υπαρξιακά. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που είχα αυτή την έφεση και δεν την εγκατέλειψα.

  1. Για ποιους λόγους θα συμβούλευες κάποιον να γίνει συγγραφέας ή ποιητής και γιατί να τ’ αποφύγει;

Η συμβουλή μου είναι να ακολουθήσουν τον συγγραφικό δρόμο μόνο εφόσον είναι κάτι στο οποίο έχουν ρίξει πολλή δουλειά και προσπάθεια και επειδή έχουν ένα όραμα και όχι επειδή πιστεύουν ότι έτσι θα αποκομίσουν χρηματικά οφέλη ή για την αναγνωρισιμότητα. Επίσης σημαντικό γνώρισμα ενός συγγραφέα πρέπει να είναι η αυτοκριτική και η συνειδητοποίηση ότι δεν είναι καθετί που γράφουμε άξιο δημοσίευσης.

  1. Ποιο είδος γραφής αγαπάς να υπηρετείς και για ποιο πιστεύεις πως δεν έχεις τις απαραίτητες ικανότητες, διάθεση και γνώσεις για να συνεισφέρεις;

Έχω καταπιαστεί με πολλά είδη. Έχω πειραματιστεί. Τα πρώτα μου διηγήματα και θεατρικά που έγραφα στο σχολείο για σχολικές παραστάσεις, ήταν κυρίως ποιητικού χαρακτήρα. Μετά ασχολήθηκα αρκετά με τον σουρεαλισμό, μέχρι που κατέληξα στον ρεαλισμό. Το πρώτο μου μυθιστόρημα αποτελεί επί της ουσίας μια συμπίκνωση όλων αυτών των παρελθοντικών ενασχολήσεων. Έχει γραφτεί μάλιστα με συγκεκριμένη τεχνική, χωρίς να προσδιορίζεται το φύλο του κεντρικού προσώπου γραμματικά, κάτι που δεν είχε ξαναγίνει στην ελληνική λογοτεχνία.

  1. Σε ποιόν εκδοτικό οίκο θα ήθελες να εκδίδεται το βιβλίο σου και γιατί;

Με κάθε νέα συνεργασία το σημαντικό για εμένα είναι η ανεύρεση μιας εκδοτικής στέγης που να σέβεται τους δημιουργούς και που προχωρά στην έκδοση του έργου γιατί πιστεύει στην αξία του. Δεν με ενδιαφέρει το μέγεθος του εκδοτικού οίκου αλλά η ποιότητα της δουλειάς και των έργων που εκδίδουν.

  1. Τι εικόνα πιστεύεις πως έχουν για εσένα οι αναγνώστες; Ισχύει;

Πολλές φορές έχει τύχει να θεωρήσουν από τα γραπτά μου πως είμαι αρκετά μεγαλύτερης ηλικίας.

  1. Τι σε ενοχλεί και θα ήθελες να αλλάξει στον λογοτεχνικό χώρο; Τι σου αρέσει και θα ήθελες να μείνει ως έχει;

Τα τελευταία χρόνια με την έκρηξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει δυστυχώς εμπορευματοποιηθεί πάρα πολύ το βιβλίο. Η ευκολία με την οποία μπορεί κάποιος να εκδώσει ένα βιβλίο έχει καταλήξει να ρίχνει το συνολικό επίπεδο της λογοτεχνικής παραγωγής. Και δεν το λέω ελιτιστικά αυτό, ούτε ως συγγραφέας. Μιλάω κυρίως ως αναγνώστης. Όταν δεν υπάρχουν κριτήρια στο τι εκδίδεται καταλήγουμε με μια θάλασσα παραγωγής που εν τέλει δεν βοηθάει ούτε τους συγγραφείς αλλά ούτε και τους αναγνώστες. Αυτό που θα ήθελα να αλλάξει λοιπόν είναι να αναδειχτούν περισσότεροι άνθρωποι με πραγματική αγάπη για το βιβλίο και να διακινούνται έργα που αξίζει να διαβαστούν.

  1. Πιστεύεις πως οι περισσότεροι ομότεχνοί σου γράφουν από εσωτερική ανάγκη ή επιδιώκουν αποκλειστικά το χρήμα και την δόξα;

Αναμφίβολα υπάρχουν και οι συγγραφείς που γράφουν κατά βάση για τη δόξα, αλλά είναι ένα σκεπτικό και μια συγγραφική στάση που οδηγεί σε αδιέξοδο κατά τη γνώμη μου. Λόγω του πυρετού της προβολής, την εποχή που ζούμε, θέλουμε να βρισκόμαστε διαρκώς στο προσκήνιο και το αντίθετο θεωρείται αποτυχία. Προσωπικά επιλέγω τον ήσυχο δρόμο. Ας μην ξεχνάμε πως στη λογοτεχνική ιστορία οι μεγαλύτεροι συγγραφείς, αυτοί που σήμερα θαυμάζουμε και ονομάζουμε κλασικούς, έζησαν και έγραψαν κατά βάση στο περιθώριο. Μαλακάσηδες δηλαδή, υπάρχουν πολλοί στις μέρες μας, Καρυωτάκηδες λίγοι. Το ζητούμενο θα πρέπει να είναι η διαχρονικότητα και η ουσιώδης συνεισφορά στη λογοτεχνία και όχι οι πωλήσεις και η τάση επίδειξης στον κοινωνικό μας κύκλο.

 

Ελάτε να βάλουμε όλοι μας από ένα λιθαράκι ώστε ο λογοτεχνικός κόσμος να γίνει ακόμη ομορφότερος!

Σημαντική σημείωση: Οι απαντήσεις στις συνεντεύξεις των συγγραφέων και των αναγνωστών δίνονται με το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και αντιπροσωπεύουν αποκλειστικά τις προσωπικές σκέψεις του εκάστοτε συμμετέχοντα. Ο υπεύθυνος της στήλης, Θεόφιλος Γιαννόπουλος, και η ιστοσελίδα tovivlio.net δε φέρουν καμία νομική ευθύνη.

Με όλη τη θετική μου ενέργεια

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου