Προσωπική επικαιρότης

16.07.2015

 

Περνούν τα τρένα κι εγώ δακρύζω
Τρέχουν στο αύριο που δεν ορίζω
Μες στο μυαλό μου τρίζουν οι ράγες
τρέμει η ψυχή μου και δεν γνωρίζω
ούτε ποιος είμαι ούτε πού πάνε
Ταξιδευτής της αυταπάτης
και της ζωής λαθρεπιβάτης
είμαι νομίζω αλλ΄ αμφιβάλλω
Τέτοιο ταξίδι δεν θέλω άλλο
Τρέχουν τα τρένα δαιμονισμένα
αλλά εγώ μένω μόνος μ’ εμένα
Είμαι ακίνητος και με λυπάμαι
Πες μου πού βρίσκομαι
πες μου πού πάνε
Δεν έχω χρόνο να σπαταλήσω
το μέλλον βιάζεται και μένω πίσω
Θέλω την άυλη επιθυμία
λίγη ομορφιά και λίγη σοφία
Θέλω ν’ αδράξω τις ευκαιρίες
εδώ και τώρα σ’ αυτή τη χώρα
που πλέει μέσα στις ουτοπίες
σ’ όνειρα μάταια και αμαρτίες
Τρέχουν τα τρένα κι εγώ λυπάμαι
που δεν μπορώ ν’ ακολουθήσω
Τα τρένα φεύγουν κι εγώ φοβάμαι
πως είναι κόλαση εκεί που πάνε
Πες μου για κάτι να πολεμήσω
κι ας μείνω εδώ να το τραγουδήσω

 

_

γράφει η Κατίνα Βλάχου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Παραπολιτικά – κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου   «Ιστορία της Μακεδονίας» του κορυφαίου, ελληνιστή καθηγητή Nicholas G.L. Hammond. Το Σάββατο ο έβδομος τόμος. 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός για την θεατρική παράσταση «Μπαμπά μη ξαναπεθάνεις Παρασκευή» Το CD...

Ψείρες στο μετρό

Ψείρες στο μετρό

Τα γυφτάκια αποφάσισαν να σπάσουν πλάκα με τους σοβαροφανείς, παγωμένους επιβάτες του Μετρό. Τους σπάγαν τα νεύρα έτσι ακίνητοι όπως κάθονταν, προσπαθώντας να βρουν ένα σημείο να κοιτάνε που να μην συναντούν το βλέμμα του άλλου. Σύντομα είχαν ένα σχέδιο έτοιμο,...

Μάτια καθρέφτης

Μάτια καθρέφτης

Άλλη μια νύχτα απέραντη κι ατέλειωτη εσύ έρχεσαι και φεύγεις σαν αόρατη σκιά σκόρπιες οι λέξεις, απ' το χρόνο ξεχασμένες αραχνιασμένες στη βουβή μου μοναξιά[...] _ γράφει η Ελένη Φλεμετάκη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. drmakspy

    Κατίνα μου γλυκιά! Περίμενα πως και πως να σε διαβάσω!!!! Άξιζε όλη η προσμονή! Υπέροχο ποίημα από εκείνα που μου αρέσουν τόσο σαν στυλ και που έμαθα από εσένα μελετώντας να γράφω ενίοτε (πχ. Όλοι κάποτε επιστρέφουν)… Πόσο χαίρομαι που είσαι εδώ στις Τρενογραφίες!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    για το μόνο που έχουμε να πολεμήσουμε είναι για την ελπίδα που μας περιμένει στη γωνία να χτίσουμε και πάλι τα όνειρά μας….
    ίσως ομως να είναι υπέρ αρκετό να κατακτήσουμε το πανέμορφο φως της Ελπίδας. Να είναι μια καλή αρχή….

    το ποίημα σας δυνατό και …επίκαιρο πράγματι…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου