Προσωπογραφία

3.10.2015

 

 

“And the river flows beneath your skin

Like savage horses kept within

And all is wasted in the sand

Like breaking diamonds with your hand”

Royksopp – Running to the Sea

“And rise with me forever

Across the silent sands

And the stars will be your eyes

And the wind will be my hands”

The Handsome Family – Far from any Road

 

Στ’ αυτιά σου μία άγκυρα και τα μαλλιά λυμένα

Το δέρμα σου κατάλευκο και δροσερό σαν γάλα

Κοιτάς και ονειροπολείς, αόριστα, θλιμμένα

Μ’ εκείνα τα κατάμαυρα τα μάτια τα μεγάλα

Μια αλυσίδα κρέμεται στο πόδι σου δεμένη

Κι ένα αρχαίο φυλαχτό ανάμεσα στα στήθη

Στα δάχτυλά σου πιάστηκε μια αχτίδα μαγεμένη

Που πέρασε και χάθηκε σαν ξένο παραμύθι

Σαν δυο ποτάμια ορμητικά χύθηκαν τα μαλλιά σου

Πλημμύρισαν τους ώμους σου κι έφτασαν στη πλάτη

Μια πεταλούδα κάθισε μέσα στην αγκαλιά σου

Με ευωδιές, χρυσόσκονη και χρώματα γεμάτη

Σαν άλογα οι φλέβες σου χτυπάνε και καλπάζουν

Η λάμψη απ’ τα μάτια σου θόλωσε τα αστέρια

Τα χέρια μου σαν άνεμος πάντα θα σε σκεπάζουν

Μάταια˙ σαν να σπάζουμε διαμάντια με τα χέρια

Ζωγράφισα τα χείλη σου με κόκκινο μολύβι

Κι έχω με γκρίζο απαλό τα βλέφαρα σκιάσει

Μα πώς να δείξω την σκιά που μέσα σου σε θλίβει;

Μα πώς τον άψυχο καμβά να κάνω να σου μοιάσει;

Ατέλειωτο και σήμερα έμεινε το πορτραίτο

Του λείπει αυτή η ένταση και η μελαγχολία

Σου πρέπει, Άγρια Ομορφιά, κάτι απ’ τον Τιντορέττο

Δυο στίχοι και το ιδανικό που κρύβουν τα βιβλία

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μαριανθη πλειωνη

    Πολύ όμορφο,λυρικό,με εικόνες ζωντανές,έντονα συναισθηματικό!

    Απάντηση
  2. kostoglou Vaso

    Ο ρυθμός και οι εικόνες που πλάθετε σε κάθε ποίημα σας ξεκλειδώνουν κάποιες άγνωστες διαδρομές στη φαντασία και στο υποσυνείδητο. Είναι η αφορμή για ένα μακρύ ταξίδι, που μπορεί όμως μέσα σε λίγες γραμμές να φτάσει στον προορισμό του. Είναι νομίζω η διαφορά ανάμεσα στην ποίηση και στον πεζό λόγο. Επιστρέφω πολλές φορές στα ποιήματά σας και κάθε φορά ανυπομονώ για το επόμενο.

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    …Μα πώς να δείξω την σκιά που μέσα σου σε θλίβει;

    Μα πώς τον άψυχο καμβά να κάνω να σου μοιάσει;

    Ατέλειωτο και σήμερα έμεινε το πορτραίτο…

    Πολύ πολύ όμορφο κύριε Αντωνίου!!!!
    Εικόνες πανέμορφες! Λυρικές! Γλυκές!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Η γραφή σας τόσο λυρική και συναισθηματική τόσο έντονη!!!!

    Απάντηση
  5. drmakspy

    Στο ποίημά μου “Ονείρου μονοπάτια” έγραφα….

    Δεν ξέρω όμως να κάνω ζωγραφιές
    να ζωγραφίζω ξέρω με τους στίχους….

    Έτσι κι εσείς…. Ζωγραφίσατε με στίχους και μας δώσατε με περισσή ακρίβεια την εικόνα της… Πορτραίτο εκπληκτικά ζωντανό στα μάτια της ψυχής μας… Λάτρεψα το μέτρο, τον ρυθμό, την ρίμα, τις λέξεις, τον λυρισμό, την υπέροχη απόδοση στους από τα αγγλικά ενταγμένους στίχους… Υπέροχο ποίημα… Υπέροχο… Πόσο τυχερή πρέπει να νιώθει εκείνη;… Πόσο;…….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου