Πτηνό του αέρος

7.05.2016

seagull

Πώς θα ζήσω ξανά τις στιγμές;

Το νιώθειν, το συναίσθημα των στιγμών,

το αίσθημα της βίωσης των στιγμών.

Και τα μικρά λευκά πουλιά που μου σπρώχνουν τα χέρια

να κουρνιάσουν στην αγκαλιά μου μέσα.

Ύστερα γεννάνε γλυκείς ήχους και τιτιβίσματα.

Τεντώνουν επιδεικτικά το δεξί ή το αριστερό τους πόδι

να προσέξω το ραβασάκι που είναι τυλιγμένο.

Το παρατώ στο τραπέζι,

με εσωτερική έπαρση το αγνοώ.

Δένω την κλωστή στου εύθραυστου δέντρου το κλαδί.

Στου πεθαμένου έρωτα τη γλάστρα

να μας μπερδέψω ότι και πάλι ανθοφορεί.

Ύστερα επιστρέφω στο ραβασάκι.

Το ανοίγω επιπόλαια,

το πετώ μεσ' στον νεροχύτη.

Ανοίγω ύστερα μανιωδώς τη βρύση.

Να ποτίσω το πτηνό.

Το χαιρετίζω με δήθεν τρόπους κι ευγενή χαμόγελα

και διακριτικά το σπρώχνω από τη μικρή χαραμάδα

να φύγει για πάντα από 'δω.

 

Μα εκείνο, σαν και τη ζωή, κάνει ένα κύκλο

και στο μπαλκόνι πάλι βρήχεται.

Έναν απότομο πήδο και το εύθραυστο κλαδί γραπώνει

και το νεκρώνει.

 

Κοιτώ το σπασμένο δέντρο στο δρόμο

πασαλειμμένο με χώματα να κείτεται.

Με κοιτάζει, από κάτω, πλέον νεκρό.

Ναι, εγώ θα είμαι ο νεκρός από 'δω και πέρα.

Εγώ θα είμαι ο νεκρός του σπιτιού, ώ αδιάφοροι γειτόνοι.

 

_

γράφει ο Μάριος Βασιλόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ήξερα πως οι γλάροι είναι άσπροι! Όμως σήμερα είδα έναν γκρίζο γλάρο να πετάει και να γράφει ένα μήνυμα στ’ ολάσπρο χαρτί της ψυχής μου! ΜΠΡΑΒΟ… Πολύ ανατρεπτικό το τέλος του… Αν και βαθειά μέσα μου θα το ήθελα πιο χαρούμενο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου