Πωλούνται όνειρα

Δημοσίευση: 1.01.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

dreams_glass

Ήταν έξυπνος ο πωλητής ονείρων. Όσοι άκουγαν τη φωνή του, έπεφταν σε ένα γοητευτικό ξόρκι. Μερικές φορές, αργότερα, δεν μπορούσαν καν να θυμηθούν για ποιο θέμα μιλούσε. Έμενε μόνο η άμπωτη και η ροή της φωνής, σαν κύματα που σκάνε στην ακτογραμμή.

Πάντα είχε ακροατήρια ανυπόμονα να τον ακούσουν, ειδικά όταν είχαν καιρό να τον δουν. Τα μέρη που περιέγραφε ήταν πάντα εξωτικά και συναρπαστικά για αυτούς που ποτέ δεν τα είχαν επισκεφτεί. Τους έκανε ακόμα και να αμφιβάλλουν για το αν υπήρχαν, τόσο απομακρυσμένα τους φαίνονταν από την πραγματικότητά τους. Συγκεντρώνονταν στο μπαρ, γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι. Το δωρεάν ποτό δεν του έλειπε ποτέ, πάντα υπήρχε κάποιος που περίμενε για να του ξαναγεμίσει το ποτήρι.

Ώσπου μια μέρα δεν ξαναφάνηκε. Όλο αυτό διήρκεσε περίπου δύο χρόνια, από τη στιγμή που μπήκε για πρώτη φορά στο μπαρ και παρήγγειλε μια μπύρα. Ο τρόπος που τελείωσε απογοήτευσε το ακροατήριό του, γιατί τους έδινε όχι μόνο κάτι ενδιαφέρον, αλλά και κάτι στο οποίο να προσβλέπουν.

Αργότερα αποδείχθηκε πως είχε συγκεντρώσει όλες τις ενδιαφέρουσες πληροφορίες διαβάζοντας ταξιδιωτικά περιοδικά. Του τα έφερνε ο συγκάτοικός του για να περνάει την ώρα του, όταν έκανε την τελευταία του «θητεία» στην τοπική φυλακή.

 

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ μου άρεσε η ιστορία σας Βασιλικη!!Χρόνια σας πολλά και Καλή Χρονιά!!

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ωραία ιστορία, μη αναμενόμενο το τέλος ! Καλή χρονιά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου