Πόλεμοι

15.12.2019

Άσπροι, μαύροι

μπλε και κόκκινοι

κίτρινοι και άλλοι

βάλθηκαν

να καταστρέψουν τα πάντα.

 

Ασέβεια στην ιστορία

ασέβεια στην φύση

ασέβεια στον άνθρωπο

και απονιά παντού.

 

“Δεν θέλουμε τους ξένους”

φωνάζουν 

αυτοί που δημιουργούν

τέτοιες καταστάσεις.

“Δεν θέλαμε να φύγουμε από τα σπίτια μας”

αυτοί που ξεκληρίζονται.

 

“Τι θα έλεγες στον μπαμπά σου;”
“Δεν έχω… Σκοτώθηκε…”

Μάτια παιδικά υγρά

χείλη σφιχτά

πρόσωπα που καθρεφτίζεται

η φρίκη του πολέμου.

 

“Εσύ τι θα ζητούσες απ’ τον μπαμπά σου;”

“Να έρθει και να γυρίσουμε στο σπίτι μας.”

 

Κανείς τους δεν θέλησε

να ξεπουληθεί

να διακινδυνεύσει

να μετατραπεί σε εμπόρευμα

να θαλασσοπνιγεί

να εξαθλιωθεί

μήπως και σώσει την ζωή του

την ζωή του παιδιού του.

 

“Είναι οικονομικοί μετανάστες”

αποφαίνονται οι “μεγάλοι”…
Και ποιος δημιούργησε

αυτές τις συνθήκες;

Ποιος και ποιοι

εξαθλιώνουν λαούς

εξαπολύοντας βόμβες

με όπλα πάσης φύσεως

όπως και ο οικονομικός πόλεμος;

 

Όσοι φωνάζουν

όσοι ενοχλούνται

από τους πονεμένους

ας ενώσουν τις φωνές τους

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

κάθε είδους πόλεμοι.

 

Υποστήριξη “ηθική”

για τους πύργους

για πόλεις της Γαλλίας

για όσα συμβαίνουν

σαν αποτελέσματα της βίας

που κάποιοι εισπράττουν.

Υποστήριξη για τις αθρόες δολοφονίες

εκείνων που δεν ζήτησαν

από ξένους να διαχειριστούν

τα του οίκου τους;

Κανείς;

 

Τζόνι, Φριτς και Ιβάν

Ζακ, Αντόνιο και Χουάν,

σταματήστε ΤΩΡΑ

τον ΠΟΛΕΜΟ.

ΤΩΡΑ…

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου