Πόλεμοι

15.12.2019

Άσπροι, μαύροι

μπλε και κόκκινοι

κίτρινοι και άλλοι

βάλθηκαν

να καταστρέψουν τα πάντα.

 

Ασέβεια στην ιστορία

ασέβεια στην φύση

ασέβεια στον άνθρωπο

και απονιά παντού.

 

“Δεν θέλουμε τους ξένους”

φωνάζουν 

αυτοί που δημιουργούν

τέτοιες καταστάσεις.

“Δεν θέλαμε να φύγουμε από τα σπίτια μας”

αυτοί που ξεκληρίζονται.

 

“Τι θα έλεγες στον μπαμπά σου;”
“Δεν έχω… Σκοτώθηκε…”

Μάτια παιδικά υγρά

χείλη σφιχτά

πρόσωπα που καθρεφτίζεται

η φρίκη του πολέμου.

 

“Εσύ τι θα ζητούσες απ’ τον μπαμπά σου;”

“Να έρθει και να γυρίσουμε στο σπίτι μας.”

 

Κανείς τους δεν θέλησε

να ξεπουληθεί

να διακινδυνεύσει

να μετατραπεί σε εμπόρευμα

να θαλασσοπνιγεί

να εξαθλιωθεί

μήπως και σώσει την ζωή του

την ζωή του παιδιού του.

 

“Είναι οικονομικοί μετανάστες”

αποφαίνονται οι “μεγάλοι”…
Και ποιος δημιούργησε

αυτές τις συνθήκες;

Ποιος και ποιοι

εξαθλιώνουν λαούς

εξαπολύοντας βόμβες

με όπλα πάσης φύσεως

όπως και ο οικονομικός πόλεμος;

 

Όσοι φωνάζουν

όσοι ενοχλούνται

από τους πονεμένους

ας ενώσουν τις φωνές τους

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

κάθε είδους πόλεμοι.

 

Υποστήριξη “ηθική”

για τους πύργους

για πόλεις της Γαλλίας

για όσα συμβαίνουν

σαν αποτελέσματα της βίας

που κάποιοι εισπράττουν.

Υποστήριξη για τις αθρόες δολοφονίες

εκείνων που δεν ζήτησαν

από ξένους να διαχειριστούν

τα του οίκου τους;

Κανείς;

 

Τζόνι, Φριτς και Ιβάν

Ζακ, Αντόνιο και Χουάν,

σταματήστε ΤΩΡΑ

τον ΠΟΛΕΜΟ.

ΤΩΡΑ…

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου