Πόλεμοι

15.12.2019

Άσπροι, μαύροι

μπλε και κόκκινοι

κίτρινοι και άλλοι

βάλθηκαν

να καταστρέψουν τα πάντα.

 

Ασέβεια στην ιστορία

ασέβεια στην φύση

ασέβεια στον άνθρωπο

και απονιά παντού.

 

“Δεν θέλουμε τους ξένους”

φωνάζουν 

αυτοί που δημιουργούν

τέτοιες καταστάσεις.

“Δεν θέλαμε να φύγουμε από τα σπίτια μας”

αυτοί που ξεκληρίζονται.

 

“Τι θα έλεγες στον μπαμπά σου;”
“Δεν έχω… Σκοτώθηκε…”

Μάτια παιδικά υγρά

χείλη σφιχτά

πρόσωπα που καθρεφτίζεται

η φρίκη του πολέμου.

 

“Εσύ τι θα ζητούσες απ’ τον μπαμπά σου;”

“Να έρθει και να γυρίσουμε στο σπίτι μας.”

 

Κανείς τους δεν θέλησε

να ξεπουληθεί

να διακινδυνεύσει

να μετατραπεί σε εμπόρευμα

να θαλασσοπνιγεί

να εξαθλιωθεί

μήπως και σώσει την ζωή του

την ζωή του παιδιού του.

 

“Είναι οικονομικοί μετανάστες”

αποφαίνονται οι “μεγάλοι”…
Και ποιος δημιούργησε

αυτές τις συνθήκες;

Ποιος και ποιοι

εξαθλιώνουν λαούς

εξαπολύοντας βόμβες

με όπλα πάσης φύσεως

όπως και ο οικονομικός πόλεμος;

 

Όσοι φωνάζουν

όσοι ενοχλούνται

από τους πονεμένους

ας ενώσουν τις φωνές τους

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

κάθε είδους πόλεμοι.

 

Υποστήριξη “ηθική”

για τους πύργους

για πόλεις της Γαλλίας

για όσα συμβαίνουν

σαν αποτελέσματα της βίας

που κάποιοι εισπράττουν.

Υποστήριξη για τις αθρόες δολοφονίες

εκείνων που δεν ζήτησαν

από ξένους να διαχειριστούν

τα του οίκου τους;

Κανείς;

 

Τζόνι, Φριτς και Ιβάν

Ζακ, Αντόνιο και Χουάν,

σταματήστε ΤΩΡΑ

τον ΠΟΛΕΜΟ.

ΤΩΡΑ…

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου