Πόλεμοι

15.12.2019

Άσπροι, μαύροι

μπλε και κόκκινοι

κίτρινοι και άλλοι

βάλθηκαν

να καταστρέψουν τα πάντα.

 

Ασέβεια στην ιστορία

ασέβεια στην φύση

ασέβεια στον άνθρωπο

και απονιά παντού.

 

“Δεν θέλουμε τους ξένους”

φωνάζουν 

αυτοί που δημιουργούν

τέτοιες καταστάσεις.

“Δεν θέλαμε να φύγουμε από τα σπίτια μας”

αυτοί που ξεκληρίζονται.

 

“Τι θα έλεγες στον μπαμπά σου;”
“Δεν έχω… Σκοτώθηκε…”

Μάτια παιδικά υγρά

χείλη σφιχτά

πρόσωπα που καθρεφτίζεται

η φρίκη του πολέμου.

 

“Εσύ τι θα ζητούσες απ’ τον μπαμπά σου;”

“Να έρθει και να γυρίσουμε στο σπίτι μας.”

 

Κανείς τους δεν θέλησε

να ξεπουληθεί

να διακινδυνεύσει

να μετατραπεί σε εμπόρευμα

να θαλασσοπνιγεί

να εξαθλιωθεί

μήπως και σώσει την ζωή του

την ζωή του παιδιού του.

 

“Είναι οικονομικοί μετανάστες”

αποφαίνονται οι “μεγάλοι”…
Και ποιος δημιούργησε

αυτές τις συνθήκες;

Ποιος και ποιοι

εξαθλιώνουν λαούς

εξαπολύοντας βόμβες

με όπλα πάσης φύσεως

όπως και ο οικονομικός πόλεμος;

 

Όσοι φωνάζουν

όσοι ενοχλούνται

από τους πονεμένους

ας ενώσουν τις φωνές τους

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

κάθε είδους πόλεμοι.

 

Υποστήριξη “ηθική”

για τους πύργους

για πόλεις της Γαλλίας

για όσα συμβαίνουν

σαν αποτελέσματα της βίας

που κάποιοι εισπράττουν.

Υποστήριξη για τις αθρόες δολοφονίες

εκείνων που δεν ζήτησαν

από ξένους να διαχειριστούν

τα του οίκου τους;

Κανείς;

 

Τζόνι, Φριτς και Ιβάν

Ζακ, Αντόνιο και Χουάν,

σταματήστε ΤΩΡΑ

τον ΠΟΛΕΜΟ.

ΤΩΡΑ…

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου