Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ

4.02.2014

Ποιος είσαι, αναγνώστη,
που διαβάζεις τα ποιήματά μου
μετά από εκατό χρόνια;
 
Δεν μπορώ να σου στείλω ένα μόνο λουλούδι
από αυτόν τον πλούτο της άνοιξης,
μια μόνο χρυσή σπίθα από τα σύννεφα.

Άνοιξε τις πόρτες σου και κοίτα έξω.
Από τον ανθισμένο κήπο σου
μάζεψε αρωματισμένες αναμνήσεις
των χαμένων λουλουδιών
πριν από εκατό χρόνια.
 
Στη χαρά της καρδιάς σου
θα νιώσεις τη ζωντανή αγαλλίαση
που τραγουδούσε ένα ανοιξιάτικο πρωινό,
στέλνοντας τη χαρούμενη φωνή του
στα πέρατα.
 
"Τά δέντρα εἶναι ἡ ἀτέλειωτη προσπάθεια τῆς  γῆς
νά μιλήσει στόν ἀκούοντα  οὐρανό"
~
"Οἱ  ρίζες εἶναι κλαδιά κάτω στή γῆ
τά κλαδιά εἶναι ρίζες στόν ἀέρα"
~
"Πιστεύω στο αληθινό σμίξιμο της Δύσης με την Ανατολή"
~
"Με τη δύναμη της Θέλησης
ο άνθρωπος αλλάζει τον εαυτό του.
Με τη δύναμη της Αγάπης αλλάζει τους άλλους.
Με τη δύναμη της Σκέψης αλλάζει τον κόσμο"
~
Είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν’ ανθούνε.
~
Της πλάνης το μυστήριο μοιάζει τη σκοτεινιά της νύχτας - στο ότι είναι βαθύ.
Και μοιάζουνε της γνώσης οι εικασίες με την ομίχλη του πρωινού.
~
Ω φως, που σα γυμνό παιδί, στα πράσινα τα φύλλα παιχνιδίζεις, ευτυχισμένο που δεν ένιωσες πώς ο άνθρωπος μπορεί να λέει ψέματα.
~
Τα δέντρα, λαχταρίσματα της γης, στέκονται στ’ ακροδάχτυλα να δουν τον ουρανό.
~
Τ’ αστέρια δεν τα νοιάζει να φανούν ωσάν πυγολαμπίδες.
~
«Είσαι η μεγάλη στάλα της δροσιάς
κάτω απ’  το φύλλο του λωτού,
και εγώ είμαι μια μικρότερη
στο πάνω του το μέρος»
στη λίμνη η δροσοστάλα ψιθυρίζει.
~
«Τα ερωτικά σου γράμματα τα φέρνει το φεγγάρι»,
στον ήλιο η νύχτα έλεγε,
«Κι αφήνω την απάντηση σε δάκρυα στα χορτάρια».
~
Βάλε χρυσάφι στου πουλιού τα φτερούγια, ποτέ του να μη ξαναπετάξει στα ουράνια
~
Το τραγούδι του πουλιού είναι η ηχώ του πρωινού φωτός που πίσω τη γυρίζει η γης.
~
Τα σκοτεινά τα σύγνεφα γίνονται λουλούδια τ’ ουρανού το φως αν τα φιλήσει.
~
Πάρε με στο κέντρο της σιωπής σου να γεμίσω την καρδιά μου με τραγούδια.
~
Σβήσε το λύχνο όταν θες.
Θα μάθω το σκοτάδι σου και θε να τ’ αγαπήσω.
~
Κάποια μέρα θα σου ψάλλω με το ηλιόβγαλμα άλλου κόσμου: ¨Σ’ έχω ξαναδεί και πάλι μες στο φως της γης, μες στον έρωτα του ανθρώπου».

Ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ (Rabindranath Tagore 1861-1941) ήταν Ινδός λογοτέχνης, φιλόσοφος, μουσικός, μυθιστοριογράφος, ζωγράφος. Γεννήθηκε στην Καλκούτα των Ινδιών στις 7 Μαίου του 1861, στη δυτική  Βεγγάλη.

Ήταν το δέκατο τέταρτο παιδί του φημισμένου μεταρρυθμιστή Ντεμπεντρανάθ Ταγκόρ, ενός εκ των ιδρυτών του κινήματος Μπράχμο Σαμάζ  και  εγγονός του Ντβαρκανάθ Ταγκόρ.

Μεγάλωσε σε οικογένεια καλλιτεχνών και  κοινωνικών και θρησκευτικών μεταρρυθμιστών που αντιτίθονταν στο σύστημα  των καστών και προωθούσαν  βελτιώσεις στη θέση της γυναίκας στην Ινδία.

Ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ το 1877 πήγε στην Αγγλία, για να σπουδάσει νομική, αλλά πριν τελειώσει γύρισε στη Βεγγάλη, όπου επιδόθηκε στη λογοτεχνία.

Τα λυρικά του έργα τον έκαναν γνωστό όχι μόνο στην Ινδία, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Το έργο  του είχε σημαντική επίδραση στη λογοτεχνία της Δύσης στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα.

Είναι γνωστός τόσο ως ποιητής όσο και ως  φιλόσοφος, αν και οι δύο αυτές τέχνες είναι συχνά συνεκτικά δεμένες στον  ινδικό πολιτισμό, και ενυπάρχει μία υπονοούμενη φιλοσοφία εντός της  ποίησης του Ταγκόρ.

Ο Ταγκόρ υπήρξε ο πρώτος συγγραφέας από την Ασία  στον οποίο απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1913.

Το 1915 τιμήθηκε από τον Βασιλιά Γεώργιο της Αγγλίας με τον τίτλο του ιππότη, τον οποίο το 1919 αποποιήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σφαγή αθώων στην πόλη Αμριτσάρ από τους Άγγλους.

Ενδιαφέρθηκε για την εκπαίδευση και την  παιδαγωγική και  το 1901 ίδρυσε στο Βαλμπούρ, 150 χλμ. έξω από την Καλκούτα, σχολή ελεύθερης διδασκαλίας, την οποία το 1922 μετέβαλε σε διεθνές πανεπιστήμιο.

Από το 1924 και μετά ταξίδεψε πολύ και επισκέφθηκε αρκετές χώρες, μεταξύ αυτών και την Ελλάδα. Έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Χαρακτηριστικά στοιχεία στην ποίησή του είναι η μυστικοπάθεια και η ευαισθησία.

Πέθανε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το 1941.

 

Κυριότερα έργα του:
Ποιητικά αφιερώματα
Η μάζωξη των καρπών ή Συλλογή καρπών
Η ημισέληνος
Λυρικές προσφορές
Ο κηπουρός
Παρασυρμένα πουλιά
Ο φυγάς
Ινδικά παραμύθια
Το δώρο του εραστή
Αναμνήσεις
Λαμπυρίδες
Ο ωκεανός της ζωής
Ο ασκητής
Το ταχυδρομείο
Η θυσία και πολλά άλλα υπέροχα έργα.

πηγή (μέρους του βιογραφικού και της φωτογραφίας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. fofi walter-kyrlidou

    Απλα υπεροχο.Δεν γνωριζα τον Ραμπιντραναθ Τανγκορ και η κυρια Ιωαννου μου ανοιξε με ευγενια και θερμη την πορτα του εργου του.Ευχαριστω.

    Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Κι εγώ δεν τον γνώριζα κι είναι πράγματι υπέροχος ποιητής. Σας ευχαριστούμε κυρία Ιωάννου για την όμορφη σημερινή σας παρουσίαση.

    Απάντηση
  3. Soula Kalogeropoulou

    Επιτρεψτε μου να προσθέσω ενα ακομη καταπληκτικό του έργο : το σπιτι και ο κόσμος

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωάννου

    Εγώ σας ευχαριστώ κύριε Θερμογιάννη, που εσείς κι ο αδελφός σας, μου δίνετε το βήμα και το χώρο να εκφραστώ 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου