rosary_b

Χάντρες γυμνές και λέγοντας κι εκείνα
που δεν λέγονται,
Μετρώ τις συλλαβές,
μετρώ τις προσευχές μου,
Εκκινώ το ταξίδι μου της γλώσσας
Εκκινώ των ρημάτων την μουσική·

Πού θα σε βρω εσένα που κοντά είσαι
Στων αγγέλων τη σύναξη, κάτι
ουρανούς πέρα ψηλά και που
Συντυχαίνεις θεούς και αλαφροΐσκιωτους
τόσους;

Σκύβω την κεφαλή και είναι
η κατάνυξη που με συνεπαίρνει
Την ώρα αυτή του απογεύματος που μονάζω
πώς δεν ξέρω μήτε κι εγώ
Κι ανάμεσα σε τόσον κόσμο νιώθω
πορφυρή τη φωνή μου
Να με απομακρύνει επίμονα
απ' τον εγκόσμιο ήχο.

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!