Ροζάριο

22.05.2016

rosary_b

Χάντρες γυμνές και λέγοντας κι εκείνα
που δεν λέγονται,
Μετρώ τις συλλαβές,
μετρώ τις προσευχές μου,
Εκκινώ το ταξίδι μου της γλώσσας
Εκκινώ των ρημάτων την μουσική·

Πού θα σε βρω εσένα που κοντά είσαι
Στων αγγέλων τη σύναξη, κάτι
ουρανούς πέρα ψηλά και που
Συντυχαίνεις θεούς και αλαφροΐσκιωτους
τόσους;

Σκύβω την κεφαλή και είναι
η κατάνυξη που με συνεπαίρνει
Την ώρα αυτή του απογεύματος που μονάζω
πώς δεν ξέρω μήτε κι εγώ
Κι ανάμεσα σε τόσον κόσμο νιώθω
πορφυρή τη φωνή μου
Να με απομακρύνει επίμονα
απ' τον εγκόσμιο ήχο.

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατή η στιγμή που μοιράζεστε μαζί μας! Σαν προσευχή το ποίημά σας!!!Μπράβο!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Στρατή θαυμάζω την επιδεξιότητα στις λέξεις σου…ποίηση όπως πάντα στα μέτρα μου και γοητευτική… Καλό απόγευμα

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μια προσευχή σε ποίηση …ξομπλιάστα και τεχνίτρα…
    Ενέχειρο της θύμισης … π’ αξίζει *ΜΠΡΑΒΟ* ρήτρα!
    ΕΥΓΕ ΣΤΡΑΤΗ!!!

    Απάντηση
  4. Μάρθα Δήμου

    Εξαιρετικό ποίημα και ιδιαίτερα συγκινητικό!

    Απάντηση
  5. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Να είσαι καλά μάχη μου! Με συγχωρείς αν καμιά φορά αργώ να απαντήσω. Έχεις την εκτίμησή μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου