Select Page

Ρυτιδωμένα, του Ντέμη Κωνσταντινίδη

Ρυτιδωμένα, του Ντέμη Κωνσταντινίδη

 

 

Ρυτιδωμένα τα μάτια

Στρέφουν προς το αέναο

Αγκάθινα μονοπάτια·

Οσοδήποτε δύσβατα

Τι άλλο παρά περηφάνια

Και ξανά περηφάνια!

Κάθε που ξαναμετρά

Γενναία πράξη

Το ανθρώπινο ανάστημα.

 

_

γράφει ο Ντέμης Κωνσταντινίδης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

3 Σχόλια

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος