Σάντρα

Δημοσίευση: 25.10.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

cigarette_woman

Η Σάντρα είχε μαλλί μαύρο, ξασμένο, φουντωτό, κόκκινα χείλη και μάτια μαύρα, γανωμένα με κάρβουνο. Το σουτιέν της το φόραγε πάνω από τη μπλούζα και το εσώρουχο πάνω από το παντελόνι. Στέκονταν χρόνια έξω από το σταθμό των Πετραλώνων και ζητούσε ένα τσιγάρο από τις γυναίκες και ένα φιλί από τους άντρες.

Και εγώ που τα φιλιά και το κάπνισμα τα άρχισα μαζί, πάντα κράταγα ένα τσιγαράκι για τη Σάντρα και κάποιες φορές το καπνίζαμε μαζί.

-Θα πεθάνω μου ‘λεγε και δεν θα έχω φιληθεί. Αυτός ήταν ο καημός της και το παράπονο της.

-Πόσο κάνει μωρέ ένα φιλί; Τσιγκούνηδες!

 Και σαν ξεκινούσε έτσι, έβριζε, έβριζε μέχρι να ξεθυμάνει.

Η μάνα μου στις πρώτες μου απόπειρες να βαφτώ μου ‘λεγε πως έμοιαζα με την Σάντρα. Και σάμπως ήταν ψέματα; Και εγώ φιλιά και τσιγάρα ήθελα.

-Έλα λίγο παρακάτω μαζί μου της είπα μια φορά.

-Δεν μπορώ μου ‘πε, το τσιγαράκι μου το πήρα, τώρα περιμένω το φιλί.

Πέρασαν τα χρόνια. Κάποτε την είδα στα ίδια σκαλιά να περιμένει παγωμένη κι ασάλευτη με μάτια ορθάνοιχτα κι ένα τσιγάρο μισόσβηστο στα χείλη. Κι εγώ με αντρικό σακάκι και κοντοκουρεμένα μαλλιά έσκυψα και της έδωσα εκείνο το φιλί.

 

_

γράφει η Έφη Γεωργάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Η Εφη Γεωργάκη ειναι απλά χαρισματική. Μου στέλνει ένα κείμενο τόσο δα έτσι από το πουθενά. Το διαβάζω και οι εικόνες μεγαλώνουν. Ενα τόσο δα… κείμενο γεμίζει σελίδες…στο μυαλό. Μπράβο και πάλι Έφη… Εξαιρετικό κείμενο.

    Απάντηση
    • Έφη Γεωργάκη

      Ευχαριστώ πολύ Μάχη μου. Αυτό το κείμενο έτσι λειτούργησε και σε μένα. Γράφτηκε, δουλεύτηκε και όσο περνά ο καιρός θεριεύει μέσα μου.

      Απάντηση
    • Έφη Γεωργάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ! Με τιμάτε.

      Απάντηση
  2. Γεωργία Γορανιτου

    Εξαιρετική δουλειά από έναν εξίσου εξαιρετικό και δημιουργικό άνθρωπο!! Δε θα μπορούσα να περιμένω τίποτα λιγότερο! Συγχαρητήρια Εφη μου….. πάντα να μας ταξιδεύεις στο μυαλό και την ψυχή μας!

    Απάντηση
    • Έφη Γεωργάκη

      Γεωργία Γορανίτου, ευχαριστώ πολύ. Είσαι πάντα δίπλα μου και αυτό είναι αξία ανεκτίμητη!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου