Σε ανύποπτο χρόνο

Δημοσίευση: 16.08.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

dasi

Σε ανύποπτο χρόνο όλα όσα ζει

γίνονται ποίημα,

 

κυρίως οι χορογραφίες των φωνών

μες στο σκοτάδι,

τα βεγγαλικά στα μάτια αυτών που ερωτεύτηκε,

των σεντονιών τα ιδρωμένα χρώματα

κι οι ξέφρενες κούρσες των φιλιών.

 

Και όταν την ρωτούν πότε τελειώνει ένα ποίημα

εκείνη ξεκαρδίζεται με την αφέλεια τους...

 

Ένα ποίημα δεν τελειώνει ποτέ –

κάποτε, σε ανύποπτο χρόνο,

απόγευμα καλοκαιριού

αλλάζει το δέρμα του

και συνεχίζει.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ένα κομμάτι απ’ την αγάπη

Ένα κομμάτι απ’ την αγάπη

Θέλω να μου κόψεις ένα κομμάτι απ’ την αγάπη. Ένα μικρό-μικρό κομμάτι απ’ την αγάπη εκείνη, Που υψώνει σκάλα ψηλή και βέβαιη Και σ’ οδηγεί στον ουρανό.   Θέλω να μου κόψεις ένα κομμάτι απ’ την αγάπη, Την αγάπη αυτή που φυλά σα δράκος μες στο κάστρο σου. Που σε...

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Πολύ πολύ όμορφο!

    Απάντηση
  2. Αννα Ρουμελιωτη

    Υπεροχο ποιημα!!!

    Απάντηση
  3. drmakspy

    Ένα ποίημα δεν τελειώνει ποτέ –
    ……………………………
    αλλάζει το δέρμα του
    και συνεχίζει…

    Εντυπωσιακό….

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    Απλά εξαιρετικο!!!
    Με άγγιξε τόσο πολύ!!!
    Στους τελευταίους στίχους ανατρίχιασα!!!

    Απάντηση
    • Despina Dasi

      Σε ευχαριστώ πολύ Ελένη! Τιμή μου και χαρά μου που σε άγγιξε!

      Απάντηση
  5. Θεόφιλος Γιαννόπουλος

    Τόσο αληθινά ανθρώπινο! Συγχαρητήρια Δέσποινα!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου