Στάχτη

4.08.2014

 

 

Ξύπνα, αγάπη μου. 

Κοίτα με. 

Πού είσαι τώρα; 

Άνοιξε τα μάτια σου. Κοίταξε γύρω. 

Πού είσαι τώρα; 

 

«Στο μολύβι του θανάτου, 

στο κρύο. 

Κάτι πέφτει, 

από χτυπημένα ροδακινί χείλη 

κάτι πέφτει, 

σκάβει στο δέρμα 

σέρνομαι

στα μονοπάτια του ονείρου 

οδηγούν στο αίμα σου, 

στα μονοπάτια των θραυσμάτων της σάρκας 

οδηγούν σε σένα, 

κυρτωμένα σπασμένα μαχαίρια 

οδηγούν κατευθείαν σε 'σένα.»

 

Αχ, κοίτα με. Πού είσαι τώρα; 

Παράδεισο ή κόλαση; 

Που είσαι; Τι έκανα; 

 

«Μια τέτοια ερώτηση έχει απαιτήσεις, 

το χαμόγελο στο πρόσωπό σου, 

μη μου ζητήσεις, 

ποτέ ξανά. 

Μια τέτοια ερώτηση, 

κλείνει το δρόμο και παραμένεις, 

γυμνός 

τέλειος 

τρομακτικός, 

έχεις χάσει το νήμα, 

η απάντηση είναι στάχτη 

αργά τα μεσάνυχτα 

στάχτη, 

στα χείλη του καθενός.»

 

 

γράφει ο Λουκάς Λιάκος

από τη συλλογή "Στο Δεύτερο Κόσμο η Μοίρα"

Εκδόσεις Ενδυμίωνας, Νοέμβρης του '11

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου