Σταγόνες, της Μάχης Τζουγανάκη

8.04.2015

 

 

Σταγόνα της βροχής ζεστή

κυλά στο φύλλο τρυφερά

Και φτιάχνει μονοπάτια υγρά

στις όμορφες ραγάδες του

 

Κεχριμπαρένιο το ρετσίνι

στο πεύκο το μοναχικό

που σέρνει αργά το βήμα του

στο πέρασμα της ώρας

 

Αίμα που αιματοκύλησε

σε δάχτυλο λευκό και μεταξένιο

που άγγιξε τ' αγκάθι της ζωής

και έσταξε ο πόνος

 

Κυλά αργά, αισθαντικά

σταγόνα αλμυρή και λυπημένη

"Πώς χάθηκε στον κόσμο αυτόν,

μου λες, ο κόσμος της αγάπης;"

 

Στέκει στη μέση τ' ουρανού

κι η φύση δυναμώνει

"Κλαίνε κι οι άγγελοι μ' ακούς; "

το βλέμμα χαμηλώνει...

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    “Πώς χάθηκε στον κόσμο αυτόν,
    μου λες, ο κόσμος της αγάπης;”

    Πως;;;;

    Πολύ όμορφο!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Κυλά αργά, αισθαντικά

    σταγόνα αλμυρή και λυπημένη

    “Πώς χάθηκε στον κόσμο αυτόν,

    μου λες, ο κόσμος της αγάπης;”

    Σαν δάκρυ απόγνωσης!!!Πως χάθηκε αλήθεια;;

    Υπέροχο Μάχη!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    ο δαίμων του πληκτρολογίου χτύπησε δύο φορές 🙂

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Είναι απόγνωσης πράγματι Άννα. Ο κόσμος αυτός ολοένα και αδειάζει από αγάπη… Συνεχώς, σε απλές καθημερινές στιγμές, βρίσκει ο καθένας από εμάς κλειστές τις πόρτες που έπρεπε να είναι ανοιχτές διάπλατα. Τι θα κερδίσουμε στο τέλος; Αποξένωση, Μιζέρια και οπωσδήποτε φανερά σημάδια βαριάς κατάθλιψης…

      Ο άνθρωπος που δεν προσφέρει αγάπη αποδυναμώνεται…

      Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    “Πώς χάθηκε στον κόσμο αυτόν,

    μου λες, ο κόσμος της αγάπης;”

    Στέκει στη μέση τ’ ουρανού

    κι η φύση δυναμώνει

    “Κλαίνε κι οι άγγελοι μ’ ακούς; ”

    το βλέμμα χαμηλώνει…

    Αχ!! Μάχη πόσο γλυκιά κάνεις να φαίνεται η απόγνωση..
    Πού είναι το αίσθημα; πού κατοικεί η Άγάπη;
    Γιατί κλείνουμε την αγκαλιά μας σε αυτόν που τη χειάζεται;;
    Γιατί γυρίζουμε τη πλάτη μας σε αυτόν που έχει το βλέμμα μας ανάγκη;
    Γιατί χαρίζουμε αγκάθι στην ανοιχτή παλάμη που βρίσκεται δίπλα μας;;;

    Πάντα χορεύουν μέσα μου αυτές οι ερωτήσεις. Απάντηση όμως δεν παίρνω…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ένα μικρό βήμα θέλει να έρθουμε πιο κοντά. Να αφήσουμε εγωισμούς. Και ο πλούτος είναι τεράστιος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση από τη χαρά της προσφοράς.

      Απάντηση
  5. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή Κα Τζουγανάκη,

    Από το ποιήμά σας, εκπηγάζουν τα αίτια των κάθε λογής κρίσεων που γευόμαστε …

    Κάθε ποίημα περιγραφικό της Αγάπης και των δοκιμασιών που Αυτή υφίσταται,
    δεν μπορεί παρά να συγκινεί, να προβληματίζει και να ανανεώνει σε ποιότητα και αντοχή τα φτερά της ψυχής.

    Πάντα τέτοια …

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αν μπορούν να ανανεώνονται σε ποιότητα και αντοχές τα φτερά της ψυχής, ας μη σταματήσουμε ποτέ να μιλάμε στο όνομά της… Ίσως να καταφέρουμε το ακατόρθωτο που ορίζει ο νους. Την καλημέρα μου…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου