Σταγόνες, της Μάχης Τζουγανάκη

8.04.2015

 

 

Σταγόνα της βροχής ζεστή

κυλά στο φύλλο τρυφερά

Και φτιάχνει μονοπάτια υγρά

στις όμορφες ραγάδες του

 

Κεχριμπαρένιο το ρετσίνι

στο πεύκο το μοναχικό

που σέρνει αργά το βήμα του

στο πέρασμα της ώρας

 

Αίμα που αιματοκύλησε

σε δάχτυλο λευκό και μεταξένιο

που άγγιξε τ' αγκάθι της ζωής

και έσταξε ο πόνος

 

Κυλά αργά, αισθαντικά

σταγόνα αλμυρή και λυπημένη

"Πώς χάθηκε στον κόσμο αυτόν,

μου λες, ο κόσμος της αγάπης;"

 

Στέκει στη μέση τ' ουρανού

κι η φύση δυναμώνει

"Κλαίνε κι οι άγγελοι μ' ακούς; "

το βλέμμα χαμηλώνει...

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    “Πώς χάθηκε στον κόσμο αυτόν,
    μου λες, ο κόσμος της αγάπης;”

    Πως;;;;

    Πολύ όμορφο!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Κυλά αργά, αισθαντικά

    σταγόνα αλμυρή και λυπημένη

    “Πώς χάθηκε στον κόσμο αυτόν,

    μου λες, ο κόσμος της αγάπης;”

    Σαν δάκρυ απόγνωσης!!!Πως χάθηκε αλήθεια;;

    Υπέροχο Μάχη!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    ο δαίμων του πληκτρολογίου χτύπησε δύο φορές 🙂

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Είναι απόγνωσης πράγματι Άννα. Ο κόσμος αυτός ολοένα και αδειάζει από αγάπη… Συνεχώς, σε απλές καθημερινές στιγμές, βρίσκει ο καθένας από εμάς κλειστές τις πόρτες που έπρεπε να είναι ανοιχτές διάπλατα. Τι θα κερδίσουμε στο τέλος; Αποξένωση, Μιζέρια και οπωσδήποτε φανερά σημάδια βαριάς κατάθλιψης…

      Ο άνθρωπος που δεν προσφέρει αγάπη αποδυναμώνεται…

      Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    “Πώς χάθηκε στον κόσμο αυτόν,

    μου λες, ο κόσμος της αγάπης;”

    Στέκει στη μέση τ’ ουρανού

    κι η φύση δυναμώνει

    “Κλαίνε κι οι άγγελοι μ’ ακούς; ”

    το βλέμμα χαμηλώνει…

    Αχ!! Μάχη πόσο γλυκιά κάνεις να φαίνεται η απόγνωση..
    Πού είναι το αίσθημα; πού κατοικεί η Άγάπη;
    Γιατί κλείνουμε την αγκαλιά μας σε αυτόν που τη χειάζεται;;
    Γιατί γυρίζουμε τη πλάτη μας σε αυτόν που έχει το βλέμμα μας ανάγκη;
    Γιατί χαρίζουμε αγκάθι στην ανοιχτή παλάμη που βρίσκεται δίπλα μας;;;

    Πάντα χορεύουν μέσα μου αυτές οι ερωτήσεις. Απάντηση όμως δεν παίρνω…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ένα μικρό βήμα θέλει να έρθουμε πιο κοντά. Να αφήσουμε εγωισμούς. Και ο πλούτος είναι τεράστιος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση από τη χαρά της προσφοράς.

      Απάντηση
  5. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή Κα Τζουγανάκη,

    Από το ποιήμά σας, εκπηγάζουν τα αίτια των κάθε λογής κρίσεων που γευόμαστε …

    Κάθε ποίημα περιγραφικό της Αγάπης και των δοκιμασιών που Αυτή υφίσταται,
    δεν μπορεί παρά να συγκινεί, να προβληματίζει και να ανανεώνει σε ποιότητα και αντοχή τα φτερά της ψυχής.

    Πάντα τέτοια …

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αν μπορούν να ανανεώνονται σε ποιότητα και αντοχές τα φτερά της ψυχής, ας μη σταματήσουμε ποτέ να μιλάμε στο όνομά της… Ίσως να καταφέρουμε το ακατόρθωτο που ορίζει ο νους. Την καλημέρα μου…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου