Select Page

Σταμάτησα να…

Σταμάτησα να…

knife

Κράτησα το μαχαίρι σφιχτά.

Προχώρησα με βήματα σιγανά. Έφτασα πίσω της έχοντας κόψει την ανάσα μου. Στο ράδιο έπαιζε ένα μονότονο τραγούδι. Δεν το ήξερα μα το μισούσα. Μπορεί και κάποτε να το ήξερα. Μα τώρα δε το θυμόμουν. Αηδία.

Σήκωσα το χέρι ψηλά.

Ήμουν σχεδόν έτοιμη. Τότε σηκώθηκε και δυνάμωσε το ράδιο. Λες και το ήξερε. Λες και ήθελε να σωθεί. Πλησίασα με αθόρυβα βήματα πάλι κοντά της. Σήκωσα πιο αποφασιστικά το χέρι μου και ακόμα πιο ψηλά. Να πάρω μεγαλύτερη φόρα. Μια κι έξω, σκέφτηκα. Να τελειώνουμε γρήγορα. Σαν πήγαινα να το ρίξω πάνω της, το είδα να μικραίνει. Όλο μου το χέρι έγινε όσο μια παλάμη. Μια σπιθαμή χεράκι. Αφράτο τσαλακωμένο ρόδινο. Φρέσκο.

Σωριάστηκα στο πάτωμα.

Τα ρούχα μου πέσανε στο πάτωμα. Γυμνή. Ανήμπορη. Θέλησα να ουρλιάξω να της φωνάξω. Μα αντί για αυτό ένα κλάμα μωρού βγήκε από το στόμα μου. Την είδα να γυρίζει. Με κοίταξε με απέχθεια. «Πάλι κλαις; Σταμάτα πια να κλαις!». Με πήρε στα χέρια της και με κούναγε απότομα. «Σταμάτα σταμάτα! Θα με τρελάνεις!».

Τότε ξύπνησα.

Πάλι ιδρωμένη. Πάλι ίδιο τρέμουλο. Πάλι όλα. Στο ράδιο έπαιζε το ίδιο τραγούδι. Έβαλα τα κλάματα ασυναίσθητα. Από εκείνα τα ωραία, τα γεμάτα. Με ουρλιαχτά και δαγκώματα και χέρια να αγκυλώνουν τα σεντόνια. Από όλα. Με πάθος. Με οργή. Με λύπηση. Πιο πολύ με λύπηση. Κι ύστερα με χαστούκισα δυνατά. Μα δεν πόνεσα. Πονούσα πιο πριν. Τώρα δεν ένιωθα. Τώρα εκτελούσα. Τώρα με εκτελούσα. «Σταμάτα πια ρε βλαμμένο να κλαις!» μου πρόσταξα.

Και ναι, σταμάτησα να κλαίω...

 

_

γράφει η Alma Libre

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

12 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    !!!!!!!!!!!!!
    Τι κρίμα… Δεν μου επιτρέπεται να υποβάλω το σχόλιό μου….Ας είναι!
    Θα έγραφα ότι πρόκειται για ένα άριστο ψυχόδραμα…..

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Η μια ιστορία σας καλύτερη από την άλλη Alma!!!Πολύ αυθόρμητα θα πω …γουστάρω πολύ !!

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλη

    Πολύ ιδιαίτερο με απρόσμενη εξέλιξη. Μπράβο σου!

    Απάντηση
  4. Μάρθα Δήμου

    Δυνατό, καλογραμμένο και κρατά προσηλωμένο τον αναγνώστη ως το τελευταίο αποσιωποιητικό και πέρα απ’ αυτό!

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    Πόνος πολύς…
    Γράφε! Γράφε να σε διαβάζουμε. Πού ξέρεις; Μπορεί κάποιος ν’ αφυπνιστεί!!!

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Αλμα…δεν ειναι ιστορία τρόμου…είναι παιδική ιστορία. Με αρχή και μέση. Το τέλος όμως το βάζεις εσύ όταν ξεπεράσεις τους καθημερινούς εφιάλτες.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!