Σταυροδρόμια

11.04.2015

 

 

Σε δρόμους ατέλειωτους τσουλάει η ζωή μας

άλλοτε γρήγορα κι άλλοτε αργά

πότε ασυγκράτητα δίχως χειρόφρενο, πότε με κόπο ανηφοριά.

 

Σήμερα κοντανάσασμα σε λεωφόρους, αύριο

σουλάτσο σε στενάκια γραφικά

δρόμοι σα νήματα πλέκονται, γίνονται κόμποι· σταυροδρόμια.

 

Αν θες να τ' αποφύγεις, πρέπει από στράτες

κακοτράχαλες ή γέφυρες να πας

κι αν παιδί θέλεις να μείνεις τσουλήθρα κάνε απ' τις χαράδρες.

 

Μα δυστυχώς έρχεται κάποτε σταυροδρόμι

που πρέπει πάραυτα να διαβείς

όταν ο δρόμος της Ωφέλειας συναντήσει εκείνον της Ομορφιάς.

 

Τι δίλημμα ανήθικο! Πώς έτσι να πορευτείς

δίχως χάρτη ή έστω ένα σημάδι;

Αριάδνη καμιά δε σου άφησε, μίτο λαμπερό ν' ακολουθάς.

 

Δύο ταμπέλες, η μόνη βοήθεια: “Οδός Τρέλας

η μια· “Μεγαλοφυΐας Οδός” η άλλη.

Κατάχαμα όμως τις παρατήσανε κι αργά θα μάθεις που πατάς.

 

_

γράφει ο Λευτέρης Ασπρόπουλος

Ο Λευτέρης Ασπρόπουλος, γεννημένος το καλοκαίρι του '82 στον όμορφο Βόλο..., κυρίως ψυχολογεί αλλά και αυτοψυχολογείται... κι όταν συμβαίνει το δεύτερο - πού και πού - ξεπετάγεται και καμιά σκόρπια λέξη.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Αξιόλογη εργασία συντοπίτη!!!

    Απάντηση
    • Λευτέρης Ασπρόπουλος

      Ευχαριστώ πολύ φίλε μου!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου